ból sercowy

Ból sercowy (ból w klatce piersiowej pochodzenia sercowego) to dolegliwość bólowa zlokalizowana w okolicy zamostkowej, która może promieniować do lewego barku, ramienia, żuchwy lub nadbrzusza. Jest objawem alarmowym wskazującym na potencjalne problemy z ukrwienia mięśnia sercowego.

Najczęstszą przyczyną bólu sercowego jest choroba wieńcowa, w której dochodzi do niedokrwienia mięśnia sercowego wskutek zwężenia tętnic wieńcowych przez blaszki miażdżycowe. Charakterystyczny ból wieńcowy (dławicowy) ma charakter ucisku, dławienia lub pieczenia, typowo pojawia się podczas wysiłku fizycznego i ustępuje po odpoczynku lub przyjęciu nitrogliceryny.

W przypadku zawału serca ból ma podobny charakter, ale jest intensywniejszy, trwa dłużej (powyżej 20 minut) i nie ustępuje po odpoczynku czy nitroglicerynie. Towarzyszyć mu mogą duszność, poty, nudności i lęk. Inne przyczyny bólu sercowego to zapalenie osierdzia (ostry, nasilający się przy głębokim oddychaniu), rozwarstwienie aorty (nagły, rozdzierający) czy kardiomiopatia przerostowa.

Diagnostyka bólu sercowego obejmuje wywiad, badanie przedmiotowe, EKG, markery sercowe, badania obrazowe (echokardiografia, koronarografia) oraz testy obciążeniowe. Każdy ból w klatce piersiowej sugerujący pochodzenie sercowe wymaga pilnej diagnostyki, gdyż może być objawem stanu zagrażającego życiu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl