infestacja pasożytnicza skóry
Infestacja pasożytnicza skóry to stan chorobowy wywołany przez stawonogi (np. świerzb, wszawicę) lub inne pasożyty, które bytują na skórze, wnikają do naskórka lub tkanek podskórnych. Powodują one charakterystyczne objawy kliniczne, wśród których dominują świąd, wysypka, zmiany grudkowe, linijne korytarze (w przypadku świerzbu) oraz obecność pasożytów lub ich jaj.
Najczęstsze infestacje pasożytnicze skóry obejmują świerzb (wywołany przez Sarcoptes scabiei), wszawicę (głowy, łonową, odzieżową), muszyce (spowodowane przez larwy much) oraz infestacje kleszczami. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, badaniu dermatoskopowym oraz bezpośrednim wykazaniu obecności pasożyta w materiale pobranym ze zmian skórnych.
Leczenie infestacji pasożytniczych skóry zależy od czynnika etiologicznego i obejmuje stosowanie miejscowych preparatów przeciwpasożytniczych (permetryna, benzoesan benzylu, malationy), leków przeciwświądowych oraz antybiotykoterapię w przypadku wtórnych nadkażeń bakteryjnych. Istotnym elementem terapii jest również dekontaminacja odzieży, pościeli i przedmiotów osobistego użytku pacjenta oraz leczenie osób z bliskiego kontaktu, aby zapobiec reinfekcji.