hepatotoksyczność flutamidu
Hepatotoksyczność flutamidu to poważne działanie niepożądane związane ze stosowaniem tego niesteroidowego antyandrogenu, używanego głównie w leczeniu zaawansowanego raka prostaty. Uszkodzenie wątroby indukowane flutamidem może mieć różne nasilenie – od bezobjawowego wzrostu aktywności enzymów wątrobowych do piorunującej niewydolności wątroby wymagającej przeszczepu.
Mechanizm hepatotoksyczności flutamidu nie jest w pełni poznany, ale prawdopodobnie obejmuje tworzenie reaktywnych metabolitów, które mogą prowadzić do uszkodzenia hepatocytów. Czynniki ryzyka obejmują wcześniejszą chorobę wątroby, jednoczesne stosowanie innych leków hepatotoksycznych oraz predyspozycje genetyczne. Szacuje się, że klinicznie istotne uszkodzenie wątroby występuje u około 0,5-8% pacjentów leczonych flutamidem.
Monitorowanie funkcji wątroby jest kluczowe podczas terapii flutamidem. Zaleca się badanie aktywności aminotransferaz przed rozpoczęciem leczenia, a następnie regularnie w trakcie terapii, szczególnie intensywnie w pierwszych 4 miesiącach, kiedy ryzyko uszkodzenia jest największe. Przy trzykrotnym przekroczeniu górnej granicy normy aktywności aminotransferaz należy rozważyć przerwanie leczenia. Wczesne wykrycie nieprawidłowości i odstawienie leku zazwyczaj prowadzi do ustąpienia objawów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flutamid Egis 250 mg
Flutamid EGIS w dawce 250 mg, podawany trzy razy na dobę (750 mg/dobę), jest stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego, z dawkowaniem dostosowanym do stadium choroby. W przypadku ograniczonego raka (stadium B2 lub T2b) zaleca się rozpoczęcie terapii flutamidem co najmniej 3 dni przed podaniem agonisty LHRH, aby zminimalizować ryzyko zaostrzenia objawów. Przy planowanej radioterapii leczenie flutamidem i agonistą LHRH należy rozpocząć 8 tygodni przed napromienianiem i kontynuować przez około 16 tygodni. W zaawansowanym stadium (C lub T3-T4) flutamid podaje się łącznie z agonistą LHRH, kontynuując terapię do momentu uzyskania poprawy lub stabilizacji choroby.
agonista LHRH, flutamid, hepatotoksyczność flutamidu, leczenie skojarzone, napromienianie, niewydolność wątroby, podwyższona aktywność aminotransferaz, radioterapia, rak gruczołu krokowego, regresja guza, terapia flutamidem, terapia skojarzona, upośledzona czynność nerek, zaawansowany rak gruczołu krokowego, zaostrzenie objawów - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Apo-Flutam 250 mg
Apo-Flutam (flutamid) w dawce 250 mg w postaci tabletek powlekanych jest lekiem przeciwandrogenowym stosowanym przede wszystkim w leczeniu raka gruczołu krokowego w stadium D2 z przerzutami, w terapii skojarzonej z agonistami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH), np. octanem leuproreliny. Ponadto, Apo-Flutam jest wskazany jako leczenie uzupełniające po orchidektomii w celu uzyskania całkowitej blokady androgenowej oraz przed i w trakcie radioterapii u pacjentów z masywnym, miejscowo zaawansowanym rakiem prostaty w stadium B2 i C, również w połączeniu z agonistami LHRH. Tabletki zawierają 250 mg flutamidu oraz 250 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.
agonista LHRH, blokada androgenowa, flutamid, hepatotoksyczność, hepatotoksyczność flutamidu, laktoza jednowodna, lek przeciwandrogenowy, miejscowo zaawansowany rak gruczołu krokowego, nietolerancja laktozy, nowotwór zależny od androgenów, octan leuproreliny, orchidektomia, radioterapia, rak gruczołu krokowego, rak gruczołu krokowego z przerzutami, zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy