przewlekła obturacyjna choroba dróg oddechowych

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) to postępująca choroba układu oddechowego charakteryzująca się trwałym ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Główną przyczyną POChP jest długotrwała ekspozycja na szkodliwe cząstki i gazy, przede wszystkim dym tytoniowy (około 80-90% przypadków), ale również zanieczyszczenia powietrza czy ekspozycja zawodowa.

Patofizjologicznie POChP obejmuje dwa główne komponenty: przewlekłe zapalenie oskrzeli oraz rozedmę płuc, które prowadzą do nieodwracalnego zwężenia dróg oddechowych i destrukcji miąższu płucnego. Charakterystyczne objawy to postępująca duszność wysiłkowa, przewlekły kaszel, często z odkrztuszaniem plwociny, oraz zmniejszona tolerancja wysiłku fizycznego.

Diagnostyka POChP opiera się głównie na badaniu spirometrycznym, które wykazuje obturację dróg oddechowych (FEV1/FVC < 0,7 po podaniu leku rozszerzającego oskrzela). Klasyfikacja ciężkości choroby według GOLD uwzględnia zarówno wyniki badań czynnościowych płuc, jak i nasilenie objawów oraz częstość zaostrzeń.

Leczenie POChP obejmuje eliminację czynników ryzyka (przede wszystkim zaprzestanie palenia), farmakoterapię (bronchodilatatory, kortykosteroidy wziewne, inhibitory fosfodiesterazy-4), rehabilitację oddechową oraz w zaawansowanych przypadkach tlenoterapię domową. Szczególnie istotne jest zapobieganie i odpowiednie leczenie zaostrzeń, które przyspieszają progresję choroby i zwiększają śmiertelność.

POChP stanowi istotny problem zdrowia publicznego, będąc obecnie czwartą przyczyną zgonów na świecie, a według prognoz WHO do 2030 roku może stać się trzecią. Choroba ta istotnie obniża jakość życia pacjentów, generuje wysokie koszty opieki zdrowotnej i często współistnieje z innymi chorobami przewlekłymi, takimi jak choroby sercowo-naczyniowe, osteoporoza czy depresja.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl