blokada receptora alfa

Blokada receptora alfa, znana również jako alfa-blokada, to mechanizm działania leków, które selektywnie wiążą się z receptorami adrenergicznymi alfa, blokując ich aktywację przez endogenne katecholaminy (adrenalinę i noradrenalinę). W zależności od selektywności, wyróżniamy blokery receptorów alfa-1, alfa-2 lub nieselektywne.

Leki z grupy alfa-adrenolityków są szeroko stosowane w terapii nadciśnienia tętniczego, gdzie powodują rozkurcz naczyń obwodowych i zmniejszenie oporu naczyniowego. Selektywne blokery alfa-1 (np. doksazosyna, prazosyna) znajdują zastosowanie w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), gdzie zmniejszają napięcie mięśni gładkich w gruczole, ułatwiając odpływ moczu.

Działania niepożądane blokady receptorów alfa obejmują przede wszystkim hipotonię ortostatyczną (zwłaszcza po pierwszej dawce), zawroty głowy, tachykardię odruchową oraz rzadziej obrzęki obwodowe. W praktyce klinicznej istotne jest stopniowe zwiększanie dawki oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego, szczególnie podczas inicjacji leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl