Valsartan HCT
Valsartan HCT to lek złożony, zawierający dwie substancje czynne: walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy). Połączenie to jest stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia krwi.
Walsartan blokuje działanie angiotensyny II, przez co powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia tętniczego. Hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie sodu i wody przez nerki, zmniejszając objętość krwi krążącej, co również przyczynia się do obniżenia ciśnienia tętniczego. Taka kombinacja umożliwia uzyskanie synergistycznego efektu hipotensyjnego.
Valsartan HCT jest zazwyczaj zalecany pacjentom, którzy nie reagują wystarczająco na monoterapię walsartanem lub hydrochlorotiazydem. Lek najczęściej podawany jest raz dziennie, co zwiększa przestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, zmęczenie, hipokaliemię oraz zaburzenia gospodarki elektrolitowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Valsartan HCT Fair-Med 160 mg + 25 mg
Valsartan HCT Fair-Med jest lekiem stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego, dostępnym w trzech kombinacjach dawek: 160 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu, 320 mg + 12,5 mg oraz 320 mg + 25 mg. Zalecana dawka to jedna tabletka powlekana raz na dobę, przyjmowana niezależnie od posiłków. Efekt hipotensyjny pojawia się zwykle w ciągu 2 tygodni, a maksymalny efekt terapeutyczny obserwuje się po 4-8 tygodniach leczenia. W przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia tętniczego dawkę można stopniowo zwiększać do maksymalnej wartości 320 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu, z jednoczesnym monitorowaniem pacjenta pod kątem działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze. Po 8 tygodniach stosowania maksymalnej dawki, jeśli kontrola ciśnienia jest nadal niewystarczająca, wskazane jest rozważenie dodania innego leku przeciwnadciśnieniowego lub zmiany terapii.
bezmocz, cholestaza, ciężkie zaburzenia czynności nerek, efekt hipotensyjny, GFR, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie skojarzone, lek przeciwnadciśnieniowy, marskość wątroby, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, substancja czynna, terapia hipotensyjna, terapia skojarzona, Valsartan HCT, walsartan i hydrochlorotiazyd, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Valsartan HCT Fair-Med 160 mg + 25 mg
Valsartan HCT Fair-Med to preparat w postaci tabletek powlekanych, dostępny w trzech wariantach dawkowania: 160 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu, 320 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 320 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu. Każda dawka charakteryzuje się odmiennym kolorem i oznaczeniem na tabletce („L237”, „L238”, „L239”), co ułatwia identyfikację. Skład tabletki obejmuje substancje czynne oraz pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon (typ A) i magnezu stearynian w rdzeniu, a także różne barwniki i substancje powlekające w otoczce (hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 400, talk, tlenki żelaza). Tabletki są pakowane w blistry z folii Aluminium/Aluminium, co zapewnia ochronę przed czynnikami zewnętrznymi.
blister foliowy, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, interakcja lekowa, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, rozpad tabletki, środek przeciwzbrylający, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, Valsartan HCT, walsartan, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Valsartan HCT Fair-Med 160 mg + 25 mg
Valsartan HCT Fair-Med to preparat złożony zawierający walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy) dostępny w dawkach 160 mg + 25 mg, 320 mg + 12,5 mg oraz 320 mg + 25 mg. Nie przeprowadzono dedykowanych badań oceniających wpływ tej kombinacji na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednak obserwacje kliniczne wskazują na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i uczucie zmęczenia, które mogą istotnie obniżać sprawność psychomotoryczną, koncentrację oraz czas reakcji, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym i przy obsłudze maszyn. Szczególną ostrożność należy zachować zwłaszcza w pierwszych dniach terapii oraz przy zmianach dawkowania.
antagonista receptora angiotensyny II, czas reakcji, diuretyk tiazydowy, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcje poznawcze, hydrochlorotiazyd, interakcja lekowa, lek uspokajający, percepcja przestrzenna, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, Valsartan HCT, walsartan, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valsartan HCT Fair-Med 160 mg + 25 mg
Preparat Valsartan HCT Fair-Med, łączący walsartan i hydrochlorotiazyd, przeszedł szerokie badania toksykologiczne na szczurach i małpach szerokonosych, wykazując profil bezpieczeństwa akceptowalny dla stosowania u ludzi w dawkach terapeutycznych. Głównym narządem docelowym toksyczności były nerki, gdzie obserwowano nefropatię z bazofilią, wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zaburzenia elektrolitowe i diurezę. Zmiany te pojawiały się przy dawkach 30 mg/kg/dobę walsartanu + 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiednik 0,9× MRHD walsartanu i 3,5× MRHD hydrochlorotiazydu) oraz 10 mg/kg/dobę walsartanu + 3 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u małp (0,3× MRHD walsartanu i 1,2× MRHD hydrochlorotiazydu). Dodatkowo, wysokie dawki powodowały istotne zmiany hematologiczne (spadek erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu) oraz hiperplazję tętniczek doprowadzających w nerkach, a u małp także uszkodzenie błony śluzowej żołądka. Mechanizm toksyczności wiąże się z blokadą receptora angiotensyny II i zmienioną hemodynamiką nerkową, co jest zgodne z działaniem farmakologicznym walsartanu i inhibitorów ACE.
angiotensyna II, błona śluzowa żołądka, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w moczu, erytrocyty, hematokryt, hemodynamika nerkowa, hemoglobina, hiperplazja tętniczek doprowadzających, inhibitory ACE, kreatynina w osoczu, małżowina uszna, mocznik w osoczu, nefropatia z bazofilią, objętość moczu, parametry hematologiczne, potas w surowicy, przewód słuchowy zewnętrzny, renina, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie nerek, Valsartan HCT, walsartan hydrochlorotiazyd - Leksykon leków
Skład i postać leku – Valsartan HCT Fair-Med 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Valsartan HCT Fair-Med dostępny jest w formie tabletek powlekanych, zawierających kombinacje walsartanu i hydrochlorotiazydu w pięciu wariantach dawkowania: 80 mg + 12,5 mg, 160 mg + 12,5 mg, 160 mg + 25 mg, 320 mg + 12,5 mg oraz 320 mg + 25 mg. Rdzeń tabletek jest jednolity we wszystkich wariantach i zawiera celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną, krospowidon (typ A) oraz magnezu stearynian, co zapewnia odpowiednią strukturę, rozpad i właściwości fizykochemiczne. Otoczki różnią się składem barwników i pigmentów (m.in. tlenki żelaza w różnych kolorach, hypromeloza, makrogol 400, talk), co umożliwia łatwą identyfikację poszczególnych wariantów na podstawie koloru i oznaczeń na tabletce (np. L235 dla 80 mg + 12,5 mg, L239 dla 320 mg + 25 mg).
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, Valsartan HCT, walsartan - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Valsartan HCT Fair-Med 80 mg + 12,5 mg
Stosowanie leku Valsartan HCT Fair-Med, zawierającego walsartan i hydrochlorotiazyd, u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu oraz noworodka. Walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu udokumentowanego działania toksycznego, obejmującego pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Ekspozycja na ten lek w tym okresie może skutkować u noworodków niewydolnością nerek, niedociśnieniem tętniczym i hiperkaliemią. W pierwszym trymestrze stosowanie AIIRAs jest niezalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może negatywnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową, powodując u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość. W okresie laktacji stosowanie Valsartan HCT Fair-Med jest niezalecane, gdyż hydrochlorotiazyd przenika do mleka matki, a brak jest danych dotyczących przenikania walsartanu do mleka.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne czaszki, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, elektrolit, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kardiolog, kostnienie czaszki, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, neonatolog, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, perfuzja płodowo-łożyskowa, położnik, profil bezpieczeństwa, teratogenność, Valsartan HCT, walsartan, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka