odruch rzepkowy
Odruch rzepkowy (kolanowy) to jeden z najczęściej badanych odruchów głębokich, polegający na skurczu mięśnia czworogłowego uda w odpowiedzi na uderzenie młotkiem neurologicznym w ścięgno rzepki. Fizjologicznie prowadzi to do wyprostu kończyny dolnej w stawie kolanowym.
W badaniu neurologicznym ocena odruchu rzepkowego ma istotne znaczenie diagnostyczne. Jego wzmożenie może wskazywać na uszkodzenie górnego neuronu ruchowego (np. w stwardnieniu zanikowym bocznym, udarze mózgu), natomiast osłabienie lub zniesienie sugeruje uszkodzenie dolnego neuronu ruchowego (np. w polineuropatiach, uszkodzeniu korzeni L2-L4) lub zaburzenia przewodnictwa na poziomie łuku odruchowego.
Łuk odruchowy odruchu kolanowego obejmuje nerwy obwodowe, korzenie rdzeniowe L2-L4 oraz odpowiednie segmenty rdzenia kręgowego. Zaburzenia odruchu rzepkowego mogą występować również w schorzeniach metabolicznych (np. niedoczynność tarczycy), endokrynologicznych oraz w niektórych chorobach mięśni.
Prawidłowa technika badania odruchu rzepkowego wymaga odpowiedniego ułożenia pacjenta – najczęściej w pozycji siedzącej z nogami swobodnie zwisającymi lub w pozycji leżącej z lekko zgiętymi kolanami. Uderzenie powinno być wykonane precyzyjnie w ścięgno rzepki poniżej rzepki, a odpowiedź oceniana symetrycznie po obu stronach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Autostrzykawka Morfina Przeciwko Bólowi 20 mg/2 ml
Morfina, będąca naturalnym alkaloidem opium (kod ATC: N02AA01), wykazuje silne działanie przeciwbólowe poprzez wysokie powinowactwo do receptorów opioidowych typu μ w ośrodkowym układzie nerwowym. Jej mechanizm polega na modulacji uwalniania neuroprzekaźników z włókien aferentnych, co czyni ją szczególnie skuteczną w leczeniu bólu nocyceptywnego oraz bólu zapalnego, gdzie zwiększona gęstość receptorów opioidowych i ułatwiony dostęp do receptorów neuronalnych odgrywają kluczową rolę. Morfina wywołuje także szereg efektów ośrodkowych, takich jak senność, zmiany nastroju (euforia lub dysforia), obniżenie temperatury ciała oraz zależne od dawki ryzyko depresji ośrodka oddechowego, co wymaga ostrożności w monitorowaniu pacjentów. Dodatkowo, redukuje duszność w niewydolności lewej komory serca i obrzęku płuc, co stanowi istotny efekt terapeutyczny w stanach nagłych.
alkaloid opium, astma, ból nocyceptywny, ból zapalny, drogi moczowe, drogi żółciowe, dysforia, działanie analgetyczne, histamina, kora nadnerczy, lek opioidowy, lek przeciwbólowy, mięśniówka gładka, naczynie krwionośne, niewydolność lewej komory serca, obrzęk płuc, odruch autonomiczny, odruch rzepkowy, odruch ścięgnisty, opróżnianie żołądka, osmolalność, ośrodek czuwania, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, pH, pień mózgu, pirosiarczyn sodu, porażenie oddechowe, receptor neuronalny, receptor opioidowy, receptor opioidowy μ, ścięgno Achillesa, siarczan morfiny, skurcz oskrzeli, termoregulacja, tkanka zapalna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Morphini sulfas WZF 0,1% Spinal 1 mg/ml
Morfina siarczan (Morphini sulfas), klasyfikowana jako naturalny alkaloid opium (kod ATC: N02AA01), jest silnym opioidowym lekiem przeciwbólowym o wysokiej skuteczności w leczeniu bólu nocyceptywnego. Jej mechanizm działania opiera się na selektywnym oddziaływaniu na receptory opioidowe mi (μ) w ośrodkowym układzie nerwowym. Podanie drogą zewnątrzoponową lub podpajęczynówkową zapewnia długotrwałe działanie analgetyczne bez zaburzeń motorycznych, czuciowych czy funkcji układu współczulnego. Morfina wywiera także działania ośrodkowe, takie jak sedacja, obniżenie temperatury ciała oraz zależne od dawki zahamowanie czynności oddechowej. Dodatkowo, modyfikuje uwalnianie neuroprzekaźników z włókien aferentnych, co wzmacnia efekt przeciwbólowy, szczególnie w tkankach zapalnych, gdzie zwiększa się liczba receptorów opioidowych, co podnosi skuteczność terapii.
alkaloid opium, astma oskrzelowa, ból nocyceptywny, depresja oddechowa, drogi żółciowe, efekt analgetyczny, histamina, kora nadnerczy, lek przeciwbólowy, mięsień gładki, morfina siarczan, neuroprzekaźnik, oddawanie moczu, odruch autonomiczny, odruch rzepkowy, opioidowy lek przeciwbólowy, opróżnianie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, podanie podpajęczynówkowe, podanie zewnątrzoponowe, receptor mi, receptor opioidowy, sedacja, skurcz oskrzeli, stan zapalny, terapia przeciwbólowa, tkanka zapalna, wazodylatacja, włókno nerwowe aferentne, zaparcie