transporter pompy lekowej BCRP
Transporter pompy lekowej BCRP (Breast Cancer Resistance Protein), znany również jako ABCG2, jest białkiem błonowym należącym do rodziny transporterów kasetowych wiążących ATP (ABC). BCRP odgrywa kluczową rolę w mechanizmach oporności wielolekowej, transportując szeroki zakres substratów, w tym leki przeciwnowotworowe, toksyny i metabolity endogenne przez błony komórkowe wbrew gradientowi stężeń.
BCRP jest fizjologicznie obecny w łożysku, wątrobie, jelitach oraz barierze krew-mózg, gdzie pełni funkcję ochronną, ograniczając wchłanianie potencjalnie szkodliwych substancji i promując ich wydalanie. W kontekście farmakoterapii, ekspresja BCRP może znacząco wpływać na farmakokinetykę i biodostępność wielu leków, w tym inhibitorów kinazy tyrozynowej, statyn, antybiotyków fluorochinolonowych oraz leków przeciwwirusowych.
Polimorfizmy genu ABCG2 kodującego BCRP mogą prowadzić do zmienionej aktywności transportera, co przekłada się na indywidualne różnice w odpowiedzi na leczenie i występowanie działań niepożądanych. Szczególnie istotny jest wariant c.421C>A (Q141K), który wiąże się ze zmniejszoną ekspresją i funkcją BCRP, prowadząc do zwiększonej ekspozycji na jego substraty. Wiedza o statusie BCRP pacjenta może być kluczowa dla personalizacji farmakoterapii i minimalizacji ryzyka interakcji lekowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vasilip 40 mg
Symwastatyna, będąca składnikiem aktywnym leku Vasilip, występuje w formie nieaktywnego laktonu, który w organizmie ulega hydroksylacji do aktywnego beta-hydroksykwasu głównie w wątrobie. Lek dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, z zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio 67,92 mg, 135,84 mg i 271,68 mg na tabletkę. Po podaniu doustnym symwastatyna wykazuje dobrą absorpcję, jednak biodostępność aktywnego metabolitu jest ograniczona (<5% dawki w osoczu) z powodu efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie aktywnego inhibitora reduktazy HMG-CoA osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, a przyjmowanie leku z posiłkiem nie wpływa istotnie na jego wchłanianie. Symwastatyna i jej metabolity wiążą się z białkami osocza w ponad 95%, co ma znaczenie dla dystrybucji i potencjalnych interakcji lekowych. Metabolizm zachodzi głównie przez izoenzym CYP3A4, a lek jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co wpływa na jego farmakokinetykę i ryzyko interakcji.
BCRP, beta-hydroksykwas, białko transportujące OATP1B1, biodostępność, cytochrom P450, efekt pierwszego przejścia, gen SLCO1B1, hydroliza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym CYP3A4, kwas symwastatyny, laktoza jednowodna, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, SLCO1B1, symwastatyna, transporter pompy lekowej BCRP, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vastan 20 mg
Symwastatyna, będąca prolekiem w formie nieaktywnego laktonu, ulega w organizmie hydrolizie do aktywnego beta-hydroksykwasu, który hamuje reduktazę HMG-CoA, głównie w wątrobie. Po podaniu doustnym lek jest dobrze wchłaniany, jednak mniej niż 5% dawki aktywnej formy trafia do krążenia systemowego z powodu efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie aktywnego metabolitu w osoczu osiągane jest po 1-2 godzinach, a przyjmowanie leku z posiłkiem nie wpływa na jego absorpcję. Symwastatyna i jej metabolity wykazują wysokie (>95%) wiązanie z białkami osocza, co wpływa na ich biodostępność. Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, a transport do hepatocytów jest zależny od białka OATP1B1 oraz pompy BCRP. Eliminacja leku następuje głównie z kałem (60%) i w mniejszym stopniu z moczem (13%). Okres półtrwania aktywnego metabolitu beta-hydroksykwasu wynosi około 1,9 godziny.
beta-hydroksykwas, białko transportujące OATP1B1, cytochrom P450 3A4, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja systemowa, heterozygota, homozygota, hydroliza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, okres półtrwania, polimorfizm genu SLCO1B1, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, stężenie maksymalne, symwastatyna, transporter pompy lekowej BCRP, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Zahron ASA 5 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Zahron ASA, zawierający rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a jej stężenie w osoczu może wzrastać nawet 7-krotnie (np. przy jednoczesnym stosowaniu z cyklosporyną), co znacząco zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Inhibitory proteazy (np. atazanawir z rytonawirem) mogą podnieść AUC rozuwastatyny do 3,1-krotności, a gemfibrozyl do 1,9-krotności. W przypadku wzrostu ekspozycji o ≥2-krotność zaleca się rozpoczęcie terapii rozuwastatyną od dawki 5 mg/dobę i dostosowanie maksymalnej dawki tak, aby nie przekraczała ekwiwalentu 40 mg/dobę rozuwastatyny bez interakcji. Z kolei leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna obniża AUC o 20%. Rozuwastatyna nie wykazuje istotnego wpływu na izoenzymy cytochromu P450, co ogranicza ryzyko interakcji metabolicznych.
agregacja płytek krwi, antagonista aldosteronu, antagonista witaminy K, białko oporności raka piersi, białko transportowe, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, działanie hipoglikemizujące, działanie hipolipemizujące, działanie przeciwpłytkowe, enzym cytochromu P450, ezetymib, hipercholesterolemia, inhibitor ACE, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, kinaza fosfokreatynowa, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, międzynarodowy wskaźnik normalizowany, miopatia, morfologia krwi, ostra niewydolność nerek, polipeptyd transportujący aniony organiczne, prostaglandyna nerkowa, przesączanie kłębuszkowe, rabdomioliza, rozuwastatyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, toksyczność hematologiczna, transporter pompy lekowej BCRP, transporter wychwytu wątrobowego OATP1B1, warfaryna