międzynarodowy wskaźnik normalizowany
Międzynarodowy wskaźnik znormalizowany (INR, ang. International Normalized Ratio) to standaryzowana miara czasu protrombinowego stosowana do monitorowania skuteczności leczenia przeciwzakrzepowego antagonistami witaminy K, głównie warfaryną. Wartość INR pozwala ujednolicić wyniki badań wykonywanych w różnych laboratoriach na całym świecie.
Pomiar INR jest niezbędny w prowadzeniu terapii przeciwzakrzepowej, gdyż pozwala na dostosowanie dawki leku do indywidualnych potrzeb pacjenta. Prawidłowa wartość INR u osób nieleczonych przeciwzakrzepowo wynosi 0,8-1,2. U pacjentów przyjmujących doustne antykoagulanty zalecany zakres terapeutyczny INR najczęściej wynosi 2,0-3,0, choć w niektórych wskazaniach (np. przy zastawkach mechanicznych serca) może być wyższy (2,5-3,5).
Zbyt niski INR zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, natomiast zbyt wysoki zwiększa ryzyko krwawień. Regularne monitorowanie INR jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności leczenia przeciwzakrzepowego. Częstotliwość pomiarów zależy od stabilności wyników i zazwyczaj waha się od kilku dni (przy rozpoczynaniu terapii) do 4-6 tygodni (przy stabilnych wartościach).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ridlip 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna produktu Ridlip, jest substratem dla wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Szczególnie istotne jest około 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny przy jednoczesnym stosowaniu z cyklosporyną, co stanowi przeciwwskazanie do koadministracji. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) powodują 3,1-krotne zwiększenie AUC i 7-krotne zwiększenie Cmax, co wymaga redukcji dawki Ridlip do 5–10 mg. Gemfibrozyl podwaja AUC i Cmax rozuwastatyny, a dawka 40 mg Ridlip jest przeciwwskazana; leczenie należy rozpoczynać od 5 mg. Inne leki, takie jak darolutamid, regorafenib, welpataswir czy ombitaswir/parytaprewir/rytonawir z dazabuwirem, również znacząco zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę (2,2–5,2-krotnie), co wymaga odpowiedniej modyfikacji dawkowania. Interakcje z inhibitorami CYP450 są minimalne, a klinicznie istotne interakcje z flukonazolem i ketokonazolem nie zostały potwierdzone.
antagonista witaminy K, atazanawir z rytonawirem, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir z rytonawirem, digoksyna, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol i norgestrel, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lopinawir z rytonawirem, międzynarodowy wskaźnik normalizowany, miopatia, ombitaswir z parytaprewirem i rytonawirem, pole pod krzywą AUC, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, statyna, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin Medical Valley 40 mg
Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te białka. Szczególnie istotne jest przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) powodują trzykrotne zwiększenie AUC i siedmiokrotne Cmax rozuwastatyny, co wymaga ograniczenia dawki do 10 mg. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC, a stosowanie rozuwastatyny w dawce 40 mg z fibratami jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko miopatii. Ezetymib zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające zawierające Al i Mg mogą obniżyć stężenie rozuwastatyny nawet o 50%, dlatego zaleca się ich przyjmowanie co najmniej 2 godziny po rozuwastatynie. Erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%, jednak bez konieczności modyfikacji dawkowania.
antagonista witaminy K, antybiotyk makrolidowy, choroba wątroby, cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, gemfibrozyl, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białek transportujących, inhibitor proteazy, inhibitor wchłaniania cholesterolu, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy wskaźnik normalizowany, miopatia, niewydolność nerek, norgestrel, rabdomioliza, tikagrelor, transporter OATP1B1, transporter wypływu odkomórkowego, uszkodzenie hepatocytów, warfaryna, wodorotlenek glinu i magnezu, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV - Leksykon leków
Interakcje leku – Crestor 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Crestor, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na transportery wątrobowe OATP1B1 i BCRP. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która powoduje 7-krotny wzrost AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę 3-7-krotnie, wymagając redukcji dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC, a stosowanie fibratów z dawką 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%. Tikagrelor może zaburzać nerkowe wydalanie rozuwastatyny, zwiększając ryzyko rabdomiolizy i uszkodzenia nerek. Rozuwastatyna nie jest istotnie metabolizowana przez cytochrom P450, co ogranicza interakcje z inhibitorami tego układu (np. flukonazol, ketokonazol).
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, digoksyna, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP 2A6, inhibitor CYP 2C9, inhibitor CYP 3A4, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lopinawir, międzynarodowy wskaźnik normalizowany, miopatia, norgestrel, OATP1B1, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Zahron ASA 5 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Zahron ASA, zawierający rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a jej stężenie w osoczu może wzrastać nawet 7-krotnie (np. przy jednoczesnym stosowaniu z cyklosporyną), co znacząco zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Inhibitory proteazy (np. atazanawir z rytonawirem) mogą podnieść AUC rozuwastatyny do 3,1-krotności, a gemfibrozyl do 1,9-krotności. W przypadku wzrostu ekspozycji o ≥2-krotność zaleca się rozpoczęcie terapii rozuwastatyną od dawki 5 mg/dobę i dostosowanie maksymalnej dawki tak, aby nie przekraczała ekwiwalentu 40 mg/dobę rozuwastatyny bez interakcji. Z kolei leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna obniża AUC o 20%. Rozuwastatyna nie wykazuje istotnego wpływu na izoenzymy cytochromu P450, co ogranicza ryzyko interakcji metabolicznych.
agregacja płytek krwi, antagonista aldosteronu, antagonista witaminy K, białko oporności raka piersi, białko transportowe, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, działanie hipoglikemizujące, działanie hipolipemizujące, działanie przeciwpłytkowe, enzym cytochromu P450, ezetymib, hipercholesterolemia, inhibitor ACE, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, kinaza fosfokreatynowa, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, międzynarodowy wskaźnik normalizowany, miopatia, morfologia krwi, ostra niewydolność nerek, polipeptyd transportujący aniony organiczne, prostaglandyna nerkowa, przesączanie kłębuszkowe, rabdomioliza, rozuwastatyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, toksyczność hematologiczna, transporter pompy lekowej BCRP, transporter wychwytu wątrobowego OATP1B1, warfaryna