darunawir
Darunawir to lek przeciwwirusowy z grupy inhibitorów proteazy, stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV. Wykazuje dużą skuteczność u pacjentów z opornością na inne leki przeciwretrowirusowe, co czyni go ważnym elementem terapii ratunkowych.
Lek ten działa poprzez hamowanie aktywności proteazy HIV, enzymu niezbędnego do replikacji wirusa. Darunawir jest zwykle stosowany w skojarzeniu z rytonawirem lub kobicystatem, które działają jako wzmacniacze farmakokinetyczne, zwiększając jego stężenie w osoczu i przedłużając działanie.
Darunawir charakteryzuje się wysoką barierą genetyczną dla rozwoju oporności, co oznacza, że wirus HIV musi nagromadzić wiele mutacji, aby stać się na niego opornym. W praktyce klinicznej jest stosowany zarówno u pacjentów nieleczonych wcześniej, jak i u tych, którzy doświadczyli niepowodzenia terapeutycznego z innymi schematami leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Quetiapin NeuroPharma 25 mg
Przy stosowaniu kwetiapiny (Quetiapin NeuroPharma) należy bezwzględnie uwzględnić przeciwwskazania, w tym nadwrażliwość na substancję czynną (fumaranu kwetiapiny) lub składniki pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (w dawkach od 7,00 mg w tabletkach 25 mg do 84,00 mg w tabletkach 300 mg) oraz żółcień pomarańczowa (E110) obecna w tabletkach 25 mg. Lek dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg i 300 mg, z różnym wyglądem i możliwością dzielenia tabletek 50 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg dzięki linii podziału. Należy odradzać stosowanie kwetiapiny u pacjentów z potwierdzoną lub podejrzaną nadwrażliwością na którykolwiek składnik preparatu oraz rozważyć alternatywne terapie.
antybiotyk makrolidowy, atazanawir, darunawir, erytromycyna, flukonazol, fumaran kwetiapiny, indynawir, inhibitor cytochromu P450 3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, nadmierna sedacja, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazodon, ritonavir, worykonazol, zaburzenie kardiologiczne, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Darunawir – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Darunawir, stosowany w terapii zakażeń HIV w skojarzeniu z rytonawirem lub kobicystatem, generalnie nie wpływa lub wywiera jedynie nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji psychomotorycznych. Niemniej jednak, w dokumentacji leków zawierających darunawir (m.in. Darunavir Accord, Darunavir Aurovitas, Darunavir Glenmark) wskazuje się na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, które mogą upośledzać zdolność szybkiego reagowania i koncentracji, zwiększając ryzyko wypadków. Zawroty głowy zgłaszane są u pacjentów przyjmujących darunawir z małymi dawkami rytonawiru lub kobicystatu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i edukacji pacjenta w zakresie potencjalnych zagrożeń podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
charakterystyka produktu leczniczego, Darunavir Accord, Darunavir Aurovitas, Darunavir Glenmark, Darunavir Synoptis, darunavir zentiva, darunawir, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dokumentacja produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, kobicystat, mała dawka rytonawiru, modyfikacja dawkowania, pacjent z HIV, rytonawir, wywiad z pacjentem, zakażenie HIV, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Accord 800 mg
Darunawir (Darunavir Accord) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. W ciąży dopuszczalne jest stosowanie darunawiru z rytonawirem po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka, natomiast darunawiru z kobicystatem nie należy rozpoczynać ze względu na istotne obniżenie ekspozycji na lek, co zwiększa ryzyko niepowodzenia terapii i transmisji HIV na płód. U kobiet, które zaszły w ciążę podczas terapii darunawirem z kobicystatem (800 mg darunawiru i 150 mg kobicystatu), konieczna jest zmiana schematu leczenia. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu darunawiru na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa.
badania przedkliniczne, badanie farmakokinetyczne, darunawir, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, działania niepożądane, ekspozycja na lek, leczenie przeciwretrowirusowe, lek przeciwretrowirusowy, niepowodzenie wirusologiczne, schemat dawkowania darunawiru, terapia przeciwwirusowa, transmisja wirusa HIV, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, zaburzenia płodności, zakażenie HIV - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Darunavir Accord 300 mg
Darunawir w skojarzeniu z rytonawirem, dostępny w dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg i 600 mg w postaci tabletek powlekanych, zasadniczo nie wpływa istotnie na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów podczas terapii skojarzonej z małymi dawkami rytonawiru obserwowano zawroty głowy, które mogą negatywnie oddziaływać na bezpieczeństwo wykonywania tych czynności. Lekarz powinien indywidualnie ocenić zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów, szczególnie na początku terapii lub przy zmianie dawkowania, oraz poinformować o ryzyku wystąpienia zawrotów głowy i konieczności zachowania ostrożności. Zaleca się aktywne monitorowanie działań niepożądanych podczas wizyt kontrolnych i odpowiednie dostosowanie zaleceń dotyczących prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Glenmark 400 mg
Analiza danych klinicznych dotyczących stosowania Darunaviru Glenmark w dawkach 400 mg i 800 mg (tabletki powlekane) wykazała, że działania niepożądane występują u ponad połowy pacjentów (51,3%) przy dawce 600/100 mg darunawiru z rytonawirem podawanej dwa razy na dobę, z średnim okresem obserwacji 95,3 tygodni. Profil bezpieczeństwa u pacjentów wcześniej nieleczonych, stosujących dawkę 800/100 mg raz na dobę przez 96 tygodni, był porównywalny, z wyjątkiem częstszych, łagodnych nudności. Długoterminowa terapia (średnio 162,5 tygodnia) nie ujawniła nowych zagrożeń. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty), wysypkę, ból głowy oraz rzadziej ciężkie reakcje skórne, małopłytkowość, ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej (IRIS) oraz martwicę kości. Działania te sklasyfikowano według częstości występowania od bardzo często (≥ 1/10) do rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000).
biegunka, ból głowy, ciężkie reakcje skórne, darunawir, dializoterapia, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, gorączka, kamica nerkowa, małopłytkowość, martwica kości, morfologia krwi, neutropenia, nudności, ostra niewydolność nerek, reakcja nadwrażliwości, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Darunavir Accord 75 mg
Przedawkowanie darunawiru w skojarzeniu z niską dawką rytonawiru jest rzadkością kliniczną, a dostępne dane pochodzą głównie z badań na zdrowych ochotnikach, gdzie podawano dawki do 3200 mg darunawiru w postaci roztworu doustnego oraz do 1600 mg w tabletkach z rytonawirem bez istotnych działań niepożądanych. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, a leczenie opiera się na monitorowaniu parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, częstość oddechów, temperatura), ocenie stanu klinicznego oraz leczeniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe. Ze względu na wysokie wiązanie darunawiru z białkami osocza, hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku i nie jest zalecana.
badanie EKG, białka osocza, bilirubina, darunawir, darunawir z rytonawirem, dializoterapia, działania niepożądane, elektrolity, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, funkcja wątroby, hemodializa, hiperglikemia, kreatynina, mocznik, morfologia krwi, parametry życiowe, profil lipidowy, reakcja skórna, uszkodzenie wątroby, wysypka skórna, zaburzenia lipidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Aurovitas 800 mg
Darunavir Aurovitas jest inhibitorem proteazy HIV-1, działającym poprzez hamowanie dimeryzacji i aktywności katalitycznej proteazy wirusa z bardzo wysoką powinowactwem (KD = 4,5 x 10⁻¹² M). Lek selektywnie blokuje rozszczepianie poliprotein Gag-Pol, co uniemożliwia powstawanie dojrzałych, zakaźnych cząsteczek wirusa. W modelach in vitro, obejmujących limfocyty T, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej oraz makrofagi, mediana EC50 darunawiru wynosiła od 1,2 do 8,5 nM (0,7–5,0 ng/ml), a dla różnych podtypów HIV-1 (grupy M i O) zakres EC50 wynosił od <0,1 do 4,3 nM. Indeks terapeutyczny jest wysoki, gdyż stężenia toksyczne dla komórek przekraczają 87 μM, co wskazuje na szerokie spektrum działania i bezpieczeństwo stosowania.
cykl replikacyjny HIV, darunawir, inhibitor proteazy HIV-1, izolat HIV-1, komórka jednojądrzasta krwi obwodowej, lek przeciwretrowirusowy, lek przeciwwirusowy, limfocyt T, makrofag, mutacja związana z opornością, oporność na darunawir, proteaza HIV-1, rytonawir, stężenie skuteczne, szczep oporny, szczep wrażliwy - Leksykon leków
Interakcje leku – Torvacard 10 10 mg
Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz transportowana przez białka OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna, ketokonazol czy inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir), mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W takich przypadkach zaleca się redukcję dawki atorwastatyny (np. nie przekraczanie 10 mg/dobę) oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podwyższają stężenia leku, co wymaga rozważenia obniżenia dawki i monitorowania. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz) mogą obniżać stężenia atorwastatyny, co może wymagać dostosowania terapii. Ponadto inhibitory transporterów (np. cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, a ich jednoczesne stosowanie z letermowirem i cyklosporyną jest przeciwwskazane.
amiodaron, atazanawir, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, darunawir, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, flukonazol, gemfibrozil, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens żółciowy, kolchicyna, kwas fusydowy, letermowir, lopinawir, miopatia, noretysteron, P-glikoproteina, pochodna kumaryny, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptyd 1B1, polipeptyd 1B3, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, telaprewir, telitromycyna, typranawir rytonawir, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Darunavir Accord 800 mg
Darunavir Accord, stosowany w terapii przeciwretrowirusowej w skojarzeniu z kobicystatem lub rytonawirem, generalnie nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Jednakże, u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, które mogą upośledzać zdolności psychomotoryczne, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia lub przy zmianie dawkowania. Lekarz prowadzący powinien dokładnie ocenić indywidualne ryzyko oraz monitorować reakcję pacjenta na terapię, zwracając szczególną uwagę na objawy mogące wpływać na koncentrację i bezpieczeństwo podczas prowadzenia pojazdów.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Mesopral 20 mg
Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na pH soku żołądkowego oraz hamuje izoenzym CYP2C19, co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Istotne klinicznie są interakcje z inhibitorami proteaz stosowanymi w terapii HIV, gdzie jednoczesne podawanie ezomeprazolu z atazanawirem (300 mg/rytonawirem 100 mg) powoduje około 75% zmniejszenie AUC, Cmax i Cmin atazanawiru, a z nelfinawirem – zmniejszenie ekspozycji o 36-39%. Sakwinawir podawany z rytonawirem wykazuje wzrost stężenia o 80-100%. Ponadto, ezomeprazol zwiększa stężenia takrolimusu i metotreksatu (szczególnie w wysokich dawkach), co wymaga monitorowania stężeń i ewentualnej modyfikacji terapii. Zmniejsza biodostępność leków zależnych od kwaśnego pH, takich jak ketokonazol, itrakonazol i erlotynib, oraz zwiększa biodostępność digoksyny o 10-30%, co wymaga szczególnej ostrożności u osób starszych. Hamowanie CYP2C19 przez ezomeprazol powoduje zmniejszenie klirensu diazepamu o 45%, wzrost stężenia fenytoiny o 13%, a także zwiększenie ekspozycji na worykonazol, cylostazol i cyzapryd, co może wymagać dostosowania dawek tych leków.
agregacja płytek, amoksycylina, amprenawir, atazanawir, chinidyna, choroba refluksowa przełyku, choroba wątroby, cylostazol, cyzapryd, darunawir, diazepam, digoksyna, dziurawiec, erlotynib, fenytoina, GERD, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, interakcja farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, itrakonazol, izoenzym CYP2C19, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klopidogrel, lopinawir, metotreksat, naproksen, nelfinawir, niewydolność wątroby, rofekoksyb, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, warfaryna, worykonazol, współczynnik INR, zakażenie HIV - Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Sandoz 600 mg
Darunavir Sandoz to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 600 mg darunawiru, stosowany w terapii antyretrowirusowej. Tabletki mają charakterystyczny pomarańczowy kolor, owalny kształt (20,1 mm x 10,1 mm) i są oznaczone symbolem '600′. Substancją pomocniczą o znanym działaniu jest żółcień pomarańczowa (E110) w ilości 2,592 mg na tabletkę. Preparat zawiera również celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz stearynian magnezu, a powłoka tabletek składa się m.in. z alkoholu poliwinylowego, tytanu dwutlenku (E171) i makrogolu 3350.
alkohol poliwinylowy, blister, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, darunawir, dwutlenek tytanu, krospowidon, krzemionka koloidalna, niezgodność farmaceutyczna, preparat farmaceutyczny, produkt leczniczy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg
Badania interakcji tenofowiru dizoproksylu przeprowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów, wykazując niskie ryzyko interakcji przez układ cytochromu P450. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tenofowiru z innymi produktami zawierającymi tenofowir dizoproksyl, tenofowir alafenamid lub adefowir dipiwoksyl. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie tenofowiru z dydanozyną ze względu na wzrost ogólnoustrojowego narażenia na dydanozynę o 40-60%, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak zapalenie trzustki, kwasica mleczanowa oraz istotne zmniejszenie liczby limfocytów CD4. Tenofowir jest wydalany głównie przez nerki, dlatego jednoczesne stosowanie z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, amfoterycyna B, foskarnet, gancyklowir, pentamidyna, wankomycyna, cydofowir, interleukina-2) lub lekami konkurującymi o czynne wydzielanie kanalikowe (hOAT1, hOAT3, MRP4) może prowadzić do zwiększenia stężenia tenofowiru i ryzyka nefrotoksyczności. Zaleca się unikanie takich połączeń oraz ścisłe monitorowanie czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu takrolimusu.
adefowir dipiwoksyl, amfoterycyna B, aminoglikozyd, atazanawir, białka nośnikowe hOAT, biodostępność, cydofowir, cytochrom P450, darunawir, dydanozyna, efawirenz, emtrycytabina, foskarnet, gancyklowir, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy HIV, interleukina-2, kobicystat, kwasica mleczanowa, ledipaswir, leki nefrotoksyczne, limfocyty CD4, lopinawir, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, pentamidyna, przewlekła choroba wątroby, rytonawir, sofosbuwir, takrolimus, tenofowir alafenamid, tenofowir dizoproksyl, terapia przeciwretrowirusowa, wankomycyna, welpataswir, wydalanie nerkowe, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Darunavir Synoptis 300 mg
Darunavir Synoptis jest inhibitorem proteazy stosowanym w terapii zakażeń HIV-1, przeznaczonym do stosowania w skojarzeniu z niską dawką rytonawiru oraz innymi lekami przeciwretrowirusowymi, tworzącymi wielolekowy schemat terapeutyczny. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg oraz 600 mg, co umożliwia elastyczne dostosowanie terapii do potrzeb pacjentów dorosłych po wcześniejszym leczeniu przeciwretrowirusowym oraz dzieci i młodzieży powyżej 3 lat i masy ciała co najmniej 15 kg. Decyzja o wdrożeniu terapii powinna uwzględniać historię leczenia, profil mutacji wirusa, wyniki badań genotypowych i fenotypowych oraz dotychczasową odpowiedź na leczenie.
badanie genotypu i fenotypu, darunawir, glikol propylenowy, HIV-1, intensywna terapia przeciwretrowirusowa, laktoza jednowodna, lek przeciwretrowirusowy, nietolerancja substancji pomocniczych, pacjent pediatryczny, reakcja alergiczna, rytonawir, tabletka powlekana, terapia przeciwretrowirusowa, zakażenie HIV-1, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Darunavir Accord 75 mg
Darunavir Accord, stosowany w skojarzeniu z rytonawirem w małej dawce oraz innymi lekami przeciwretrowirusowymi, jest wskazany do leczenia zakażeń HIV-1 u dorosłych pacjentów z wcześniejszą terapią przeciwretrowirusową, w tym u osób z mutacjami oporności na inhibitory proteazy. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg i 600 mg, co umożliwia indywidualizację terapii uwzględniającą wiek, masę ciała oraz historię leczenia. Darunavir Accord jest również zatwierdzony do stosowania u dzieci i młodzieży powyżej 3 lat i masie ciała co najmniej 15 kg, stanowiąc ważną opcję terapeutyczną w pediatrii z dobrym profilem bezpieczeństwa. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się wykonanie badań genotypu i fenotypu wirusa HIV w celu oceny potencjalnej skuteczności leku oraz optymalizacji schematu leczenia.
badanie fenotypu, badanie genotypu, darunawir, glikol propylenowy, HIV-1, inhibitor proteazy, laktoza jednowodna, leczenie przeciwretrowirusowe, niepowodzenie terapeutyczne, populacja pediatryczna, reakcja alergiczna, rytonawir, schemat leczenia, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zakażenie HIV-1, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Darunavir Accord 800 mg
Darunavir Accord to lek przeciwretrowirusowy zawierający darunawir w dawkach 400 mg i 800 mg, stosowany w terapii skojarzonej zakażeń HIV-1. Preparat jest wskazany u pacjentów od 3 roku życia i masie ciała ≥40 kg, zarówno u osób wcześniej nieleczonych (ART-naive), jak i u pacjentów doświadczonych terapeutycznie (ART-experienced), pod warunkiem braku mutacji oporności na darunawir (DRV-RAM), wiremii <100 000 kopii/mL oraz liczby limfocytów CD4+ ≥100 x 10⁶/L. Darunavir Accord podawany jest w skojarzeniu z rytonawirem lub kobicystatem oraz innymi lekami przeciwretrowirusowymi, nigdy w monoterapii. Zalecane dawkowanie uwzględnia wiek, masę ciała, doświadczenie terapeutyczne oraz stosowany lek wzmacniający.
badanie genotypowe, badanie oporności, darunawir, glikol propylenowy, HIV-1, inhibitor integrazy, kobicystat, komórki CD4, laktoza jednowodna, lek przeciwretrowirusowy, mutacja DRV-RAM, mutacja oporności na darunawir, mutacja związana z opornością, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, pacjent nieleczony przeciwretrowirusowo, rytonawir, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wiremia HIV, zakażenie HIV - Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Synoptis 150 mg
Lek Darunavir Synoptis dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg oraz 600 mg, zawierających darunawir w postaci z glikolem propylenowym. Każda dawka charakteryzuje się unikalnym składem substancji pomocniczych, w tym laktozy jednowodnej (od 14,24 mg do 113,90 mg), glikolu propylenowego (E1520) (od 10,42 mg do 83,33 mg) oraz żółcieni pomarańczowej FCF (E110) w tabletkach 300 mg i 600 mg (odpowiednio 1,44 mg i 2,88 mg). Wszystkie tabletki zawierają Microcelac 100, który obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, powidon K30, krospowidon, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Powłoka tabletek 75 mg i 150 mg jest biała, natomiast 300 mg i 600 mg mają powłokę pomarańczową, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
alkohol poliwinylowy, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, darunawir, darunawir z glikolem propylenowym, glikol propylenowy, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, Microcelac, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, powidon, środek przeciwzbrylający, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tabletka powlekana, talk, tytanu dwutlenek, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Glenmark 600 mg
Darunavir Glenmark, zawierający darunawir jako inhibitor proteazy HIV, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. W badaniach u pacjentów wcześniej leczonych (N=2613) stosujących dawkę 600/100 mg dwa razy na dobę, 51,3% doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego w średnim czasie obserwacji 95,3 tygodni. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka (>10%), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Ciężkie działania obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej (IRIS), małopłytkowość oraz zapalenie wątroby. Profil bezpieczeństwa u pacjentów wcześniej nieleczonych stosujących dawkę 800/100 mg raz na dobę był podobny, z wyższą częstością łagodnych nudności. Długoterminowa terapia (średnio 162,5 tygodni) nie wykazała nowych problemów bezpieczeństwa.
aftowe zapalenie jamy ustnej, białkomocz, bradykardia zatokowa, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir, dna moczanowa, eozynofilia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, inhibitor proteazy HIV, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, leukopenia, łojotokowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica kości, mialgia, nadwrażliwość na lek, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, rytonawir, stłuszczenie wątroby, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Interakcje leku – Torvazin Plus 10 mg + 10 mg
Torvazin Plus, zawierający atorwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, co powoduje, że inhibitory tych enzymów i transporterów (np. cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna, azole przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy HIV) mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4 mogą zwiększyć AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie (np. typranawir + rytonawir), co wymaga redukcji dawki atorwastatyny i ścisłego monitorowania klinicznego. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również zwiększają stężenie atorwastatyny, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki i monitorowania. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając skuteczność terapii, dlatego zaleca się równoczesne podawanie i monitorowanie efektu terapeutycznego.
amiodaron, atazanawir, azol przeciwgrzybiczny, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, darunawir, diltiazem, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir z pibrentaswirem, induktor cytochromu P450 3A4, indynawir, inhibitor białka transportowego, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, letermowir, lopinawir, miopatia, OATP1B1, OATP1B3, P-glikoproteina, pochodna kwasu fibrynowego, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, telaprewir, telitromycyna, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Aurovitas 600 mg
Darunavir Aurovitas, zawierający 600 mg darunawiru w formie tabletek powlekanych, jest stosowany w terapii przeciwretrowirusowej u pacjentów zakażonych HIV. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym i ciężarnych, decyzja o zastosowaniu leku powinna opierać się na indywidualnej ocenie bilansu korzyści i ryzyka, z uwzględnieniem zaawansowania zakażenia, chorób współistniejących oraz możliwości monitorowania terapii. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogennego działania darunawiru ani negatywnego wpływu na rozwój zarodka, płodu czy przebieg porodu, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych. Terapia darunawirem w skojarzeniu z rytonawirem powinna być stosowana w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a pacjentki muszą być szczegółowo informowane o tych aspektach.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Accord 75 mg
Stosowanie darunawiru w skojarzeniu z rytonawirem u kobiet w ciąży wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, zważywszy na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa tego leku w okresie ciąży. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na rozwój płodu, poród czy rozwój pourodzeniowy. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie parametrów wirusologicznych i laboratoryjnych oraz konsultacja z perinatologiem. Decyzja o kontynuacji leczenia powinna uwzględniać stan kliniczny pacjentki, zaawansowanie zakażenia HIV oraz ryzyko transmisji wirusa na dziecko.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, darunawir, dawka leku, działanie niepożądane leku, działanie toksyczne, HIV, kontrola lekarska, lek przeciwretrowirusowy, monitorowanie parametrów, parametry laboratoryjne, parametry wirusologiczne, perinatologia, rytonawir, terapia przeciwretrowirusowa, transmisja wirusa HIV, wiek rozrodczy, zakażenie HIV - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Darunavir Synoptis 150 mg
Terapia produktem Darunavir Synoptis powinna być prowadzona przez doświadczonych specjalistów w leczeniu HIV, zawsze w skojarzeniu z rytonawirem w dawce 100 mg dwa razy na dobę, co poprawia farmakokinetykę darunawiru. U dorosłych pacjentów z wcześniejszą terapią przeciwretrowirusową zalecana dawka darunawiru wynosi 600 mg dwa razy na dobę z posiłkiem. U dzieci i młodzieży (3-17 lat, ≥15 kg) dawkowanie jest zależne od masy ciała, np. 600 mg darunawiru/100 mg rytonawiru raz na dobę dla masy 15-30 kg, a do 800 mg/100 mg dla masy ≥40 kg. W przypadku wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej u dzieci stosuje się zwykle dawkowanie dwa razy na dobę, z wyjątkiem pacjentów bez mutacji oporności DRV-RAM i wiremią HIV-1 RNA <100 000 kopii/ml oraz liczbą CD4+ ≥100 x 10⁶/l, u których możliwe jest dawkowanie raz na dobę. Rytonawir podawany jest w postaci roztworu doustnego o stężeniu 80 mg/ml.
charakterystyka produktu leczniczego, darunawir, dysfagia, farmakokinetyka, genotypowanie HIV, inhibitor proteazy HIV, komórki CD4, łagodne zaburzenie czynności wątroby, lek przeciwretrowirusowy, mutacja oporności, nadwrażliwość na substancje, okres półtrwania, pacjent geriatryczny, roztwór doustny, rytonawir, skala Child-Pugh, tabletka powlekana, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV, zaburzenie czynności nerek, zakażenie HIV, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Darunavir Aurovitas 800 mg
Darunavir Aurovitas, zawierający darunawir 800 mg w postaci tabletek powlekanych, stosowany w terapii skojarzonej z kobicystatem lub rytonawirem, generalnie nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Dane kliniczne wskazują, że większość pacjentów może bezpiecznie wykonywać czynności wymagające koncentracji i sprawności psychomotorycznej. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów obserwuje się występowanie zawrotów głowy, szczególnie w początkowej fazie terapii lub przy zmianie dawkowania, co może potencjalnie upośledzać zdolności psychomotoryczne i zwiększać ryzyko podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Zentiva 800 mg
Decyzja o zastosowaniu terapii przeciwretrowirusowej z darunawirem u kobiet w ciąży powinna opierać się na dokładnej ocenie korzyści i ryzyka, uwzględniając zarówno stan zdrowia matki, jak i cel zapobiegania wertykalnej transmisji HIV. Dane przedkliniczne nie wykazały szkodliwego wpływu darunawiru na rozwój płodu ani przebieg ciąży, jednak brak jest wystarczających badań klinicznych u kobiet ciężarnych. Terapia darunawirem w dawce 800 mg w skojarzeniu z rytonawirem może być stosowana, jeśli korzyści przewyższają ryzyko, natomiast kombinacja darunawiru z kobicystatem (150 mg) jest przeciwwskazana ze względu na obniżoną ekspozycję leku i zwiększone ryzyko niepowodzenia terapii oraz wertykalnej transmisji HIV. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania darunawiru z kobicystatem konieczna jest zmiana schematu leczenia na bezpieczniejszy.
badania prenatalne, darunawir, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, ekspozycja na darunawir, farmakokinetyka, kobicystat, mleko kobiece, niepowodzenie terapeutyczne, parametry wątrobowe, płodność, rytonawir, stężenie leku we krwi, supresja wiremii, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczność leku, trymestr ciąży, wertykalna transmisja HIV, wiremia HIV - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Darunavir Synoptis 800 mg
Darunavir Synoptis, stosowany w terapii skojarzonej z kobicystatem lub rytonawirem, zasadniczo nie wpływa lub wywiera jedynie nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co jest kluczowe dla pacjentów aktywnych zawodowo. Niemniej jednak, obserwuje się występowanie zawrotów głowy u niektórych pacjentów, szczególnie w początkowym okresie leczenia lub przy zmianie dawkowania, co może potencjalnie zaburzać zdolności psychomotoryczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na grupy podwyższonego ryzyka, takie jak osoby w wieku podeszłym, z zaburzeniami neurologicznymi, przyjmujące leki działające na ośrodkowy układ nerwowy oraz z chorobami wpływającymi na funkcje poznawcze.
Darunavir Synoptis, darunawir, funkcje poznawcze, kobicystat, lek przeciwretrowirusowy, objawy neurologiczne, objawy neuropsychiatryczne, ośrodkowy układ nerwowy, rytonawir, schemat dawkowania, schemat terapeutyczny, terapia darunawirem, zaburzenie neurologiczne, zakażenie HIV, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Synoptis 400 mg
Stosowanie Darunaviru Synoptis u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego terapię przeciwretrowirusową. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania darunawiru w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu ani porodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na stosowanie darunawiru w połączeniu z kobicystatem (800 mg darunawiru z 150 mg kobicystatu), które w ciąży powoduje niską ekspozycję na lek, co może zwiększać ryzyko niepowodzenia wirusologicznego i transmisji HIV z matki na dziecko. Terapia darunawirem z kobicystatem nie powinna być rozpoczynana w ciąży, a w przypadku zajścia w ciążę podczas takiego leczenia konieczna jest zmiana schematu terapeutycznego na alternatywny. W przypadku stosowania darunawiru z małymi dawkami rytonawiru, konieczne jest monitorowanie skuteczności i działań niepożądanych.
badanie przedkliniczne, ciąża, Darunavir Synoptis, darunawir, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ekspozycja na darunawir, karmienie piersią, kobicystat, laktacja, niepowodzenie wirusologiczne, płodność, przeniesienie zakażenia HIV, rytonawir, schemat leczenia, tabletki powlekane, terapia darunawirem, terapia przeciwretrowirusowa, transmisja wirusa HIV, zakażenie HIV - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Darunavir Synoptis 300 mg
Darunavir Synoptis, stosowany w terapii przeciwretrowirusowej w skojarzeniu z małymi dawkami rytonawiru, wykazuje generalnie nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Profil bezpieczeństwa leku wskazuje na niskie ryzyko upośledzenia funkcji psychomotorycznych, co jest istotne w kontekście codziennych czynności wymagających koncentracji. Niemniej jednak, w dokumentacji produktu leczniczego odnotowano możliwość wystąpienia zawrotów głowy u niektórych pacjentów, co może znacząco obniżyć zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W związku z tym, ocena zdolności pacjenta do wykonywania tych czynności powinna być indywidualna, uwzględniająca stan zdrowia, choroby współistniejące oraz stosowane leki.
charakterystyka produktu leczniczego, Darunavir Synoptis, darunawir, darunawir w skojarzeniu z rytonawirem, działanie niepożądane, farmakoterapia, interakcje lekowe, monitorowanie pacjenta, objawy neurologiczne, profil bezpieczeństwa, rytonawir, sprawność psychomotoryczna, terapia przeciwretrowirusowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Darunavir Aurovitas
Darunavir Aurovitas w dawce 600 mg, podawany doustnie w skojarzeniu z rytonawirem jako wzmacniaczem farmakokinetycznym oraz innymi lekami przeciwretrowirusowymi, wymaga ścisłego monitorowania odpowiedzi wirologicznej i badań oporności w przypadku utraty skuteczności terapii. Nie zaleca się stosowania schematu dawkowania raz na dobę u pacjentów z mutacjami oporności DRV-RAM, wiremią HIV-1 RNA ≥ 100 000 kopii/ml lub liczbą CD4+ < 100 × 10⁶/L. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 3 lat lub o masie ciała < 15 kg oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U kobiet w ciąży darunavir z rytonawirem stosuje się tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko. W populacji osób starszych (≥ 65 lat) zaleca się ostrożność ze względu na częstsze współistniejące schorzenia i polipragmazję.
AspAT AlAT, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba Gravesa-Basedowa, cytolityczne zapalenie wątroby, cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki, darunawir, dehydrogenaza alkoholowa, eozynofilia, glikoproteina p, hemofilia, immunosupresja, inhibitor CYP3A, kobicystat, komórki CD4, kwaśna glikoproteina α1, lek przeciwretrowirusowy, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa, Pneumocystis jirovecii, polipragmazja, półpasiec, raltegrawir, reaktywacja immunologiczna, reaktywacja wirusa opryszczki, rytonawir, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV-1 RNA, wylew śródskórny, zakażenie prątkami, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosufy 5 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir/rytonawir, powodują 3,1-krotne zwiększenie AUC i Cmax rozuwastatyny, co wymaga redukcji dawki do 5-10 mg/dobę. Gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę (wzrost Cmax i AUC 2-krotny) i jest przeciwwskazany przy dawce 40 mg rozuwastatyny. Inne leki, takie jak ezetymib (10 mg), zwiększają AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą obniżać jej stężenie o około 50%. W przypadku stosowania antagonistów witaminy K (np. warfaryny) konieczne jest monitorowanie INR ze względu na możliwe jego wahania.
antagonista witaminy K, atazanawir, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, działanie miotoksyczne, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lopinawir, miopatia, miopatia alkoholowa, motoryka przewodu pokarmowego, norgestrel, ombitaswir, pole pod krzywą AUC, rabdomioliza, regorafenib, substancja czynna, symeprewir, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu, wskaźnik INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Esopol 40 mg
Esomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej i inhibitor enzymu CYP2C19, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez zmianę pH żołądka oraz hamowanie metabolizmu leków zależnych od CYP2C19. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami proteaz, takimi jak atazanawir (zmniejszenie ekspozycji o około 75% przy dawce omeprazolu 40 mg) oraz nelfinawir (zmniejszenie ekspozycji o 36-39% i metabolitu M8 o 75-92%), co skutkuje przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania esomeprazolu z nelfinawirem i niewskazaniem z atazanawirem. Inne leki, takie jak metotreksat (zwiększenie stężenia), takrolimus (zwiększenie stężenia i konieczność monitorowania), digoksyna (wzrost biodostępności o 10-30%), ketokonazol, itrakonazol i erlotynib (zmniejszenie wchłaniania) również wymagają uwagi klinicznej. W przypadku leków metabolizowanych przez CYP2C19, takich jak diazepam (zmniejszenie klirensu o 45%), fenytoina (wzrost stężenia o 13%), worykonazol (wzrost Cmax o 15% i AUC o 41%), cylostazol i cyzapryd, konieczne jest monitorowanie i ewentualna modyfikacja dawkowania. Interakcje z warfaryną mogą prowadzić do wzrostu INR, co wymaga kontroli tego parametru.
amoksycylina, amprenawir, atazanawir i nelfinawir, chinidyna, cylostazol, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, darunawir, diazepam, digoksyna, erlotynib, esomeprazol, farmakokinetyka i farmakodynamika, fenytoina, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, INR, klarytromycyna, klopidogrel, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwwirusowy, lopinawir, metotreksat, naproksen, niewydolność wątroby, pochodna kumaryny, rofekoksyb, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, warfaryna, worykonazol, ziele dziurawca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tulip 80 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Tulip 80 mg) konieczne jest wykonanie i okresowe monitorowanie prób czynnościowych wątroby, zwłaszcza u pacjentów z objawami uszkodzenia wątroby lub zwiększoną aktywnością aminotransferaz. W przypadku utrzymującej się aktywności aminotransferaz przekraczającej 3-krotność górnej granicy normy (GGN) zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą wątroby, spożywających alkohol oraz u osób po przebytym udarze krwotocznym lub lakunarnym, ze względu na zwiększone ryzyko udaru krwotocznego przy dawce 80 mg/dobę. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest wskazane przed i w trakcie leczenia u pacjentów z czynnikami ryzyka rabdomiolizy, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe w wywiadzie, wcześniejsze działania niepożądane na statyny, wiek >70 lat oraz stosowanie leków zwiększających stężenie atorwastatyny w osoczu. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli aktywność CK przekracza 5 x GGN.
aminotransferaza, atazanawir, atorwastatyna, boceprewir, choroba śródmiąższowa płuc, cyklosporyna, darunawir, delawirdyna, elbaswir, erytromycyna, ezetymib, hiperglikemia, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kwas fusydowy, letermowir, lopinawir, martwicza miopatia immunologiczna, miastenia, mioglobinuria, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, pozakonazol, próby czynnościowe wątroby, przemijający napad niedokrwienia, rabdomioliza, rytonawir, styrypentol, telaprewir, telitromycyna, udar krwotoczny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, worykonazol, zaburzenia czynności wątroby, zawał lakunarny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Aurovitas 800 mg
Darunawir, stosowany w skojarzeniu z rytonawirem lub kobicystatem, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się występowaniem działań niepożądanych u ponad połowy pacjentów (51,3% dla darunawiru/rytonawiru oraz 66,5% dla darunawiru/kobicystatu). Najczęstsze objawy to biegunka (do 28%), nudności (do 23%), wysypka (do 16%), ból głowy oraz wymioty. Profil bezpieczeństwa jest podobny pomiędzy dawkami 800/100 mg raz na dobę a 600/100 mg dwa razy na dobę, z wyjątkiem częstszych, choć łagodnych nudności u pacjentów wcześniej nieleczonych. Długoterminowa obserwacja (średnio 162,5 tygodnia dla darunawiru/rytonawiru i 58,4 tygodnia dla darunawiru/kobicystatu) nie wykazała nowych istotnych zagrożeń bezpieczeństwa.
biegunka, ból głowy, cukrzyca, darunawir, darunawir rytonawir, darunawir/kobicystat, funkcja wątroby, gorączka, immunosupresja, małopłytkowość, martwica kości, nadwrażliwość na lek, nudności, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, reakcja alergiczna, wymioty, wysypka, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Interakcje leku – Atractin 40 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez białka OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. klarytromycyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV, cyklosporyna) mogą znacząco zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; w takich przypadkach zaleca się redukcję dawki i ścisłe monitorowanie pacjenta. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) również podnoszą stężenie leku, choć w mniejszym stopniu, wymagając rozważenia zmniejszenia dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, osłabiając jej efekt terapeutyczny; szczególnie istotne jest jednoczesne podawanie ryfampicyny i atorwastatyny, które powinny być podawane równocześnie, aby uniknąć znacznego spadku stężenia statyny. Hamowanie transporterów OATP przez cyklosporynę i letermowir zwiększa ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania skuteczności terapii.
amiodaron, antybiotyk makrolidowy, atazanawir, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej 1, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, darunawir, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, efawirenz, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, indynawir, inhibitor enzymu, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, lopinawir, miopatia, noretysteron, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Darunavir Synoptis 75 mg
Darunavir Synoptis, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg i 600 mg, jest inhibitorem proteazy stosowanym w terapii skojarzonej zakażeń HIV-1 u dorosłych pacjentów z doświadczeniem wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej oraz u dzieci i młodzieży powyżej 3 lat i masie ciała co najmniej 15 kg. Lek wymaga podawania jednocześnie z niską dawką rytonawiru, który pełni funkcję wzmacniacza farmakokinetycznego, oraz z posiłkiem. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena kliniczna, uwzględniająca historię leczenia, profil oporności wirusa (badania genotypu i fenotypu HIV) oraz indywidualne parametry pacjenta, co pozwala na optymalizację schematu terapeutycznego i dobór odpowiedniej dawki darunawiru. Każda tabletka zawiera darunawir w postaci związanej z glikolem propylenowym (E1520), co jest istotne przy uwzględnianiu przeciwwskazań i tolerancji pacjenta.
badanie fenotypowe, badanie genotypowe, darunawir, glikol propylenowy, HIV, laktoza jednowodna, lek przeciwretrowirusowy, limfocyty CD4, oporność wirusa, poziom wirusa, rytonawir, skojarzona terapia przeciwretrowirusowa, tabletka powlekana, terapia przeciwretrowirusowa, wirus niedoboru odporności, wzmacniacz farmakokinetyczny, zakażenie HIV - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Accord 300 mg
Stosowanie darunawiru u kobiet ciężarnych wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka, gdyż brak jest wystarczających, dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących jego wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu. Dane przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa. Jednak ze względu na ograniczone dane kliniczne, darunawir w skojarzeniu z rytonawirem powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści dla matki i dziecka przewyższają potencjalne ryzyko. Decyzja terapeutyczna powinna być indywidualna, uwzględniająca stan kliniczny i zaawansowanie zakażenia HIV.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 150 mg
Darunavir Accord, zawierający darunawir, jest stosowany w terapii zakażeń HIV, często w skojarzeniu z rytonawirem. W badaniach klinicznych u 51,3% pacjentów leczonych dawką 800 mg darunawiru i 100 mg rytonawiru raz na dobę odnotowano co najmniej jedno działanie niepożądane, przy średnim czasie terapii wynoszącym 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Poważne powikłania obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości oraz zapalenie wątroby. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji skórnych (np. zespół Stevensa-Johnsona, zespół DRESS), powikłań kardiologicznych (w tym wydłużenie odstępu QT) oraz zaburzeń metabolicznych, takich jak cukrzyca i hiperlipidemia.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, białkomocz, ból mięśniowy, bradykardia zatokowa, choroba Gravesa-Basedowa, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, częstoskurcz, darunawir, darunawir z rytonawirem, dehydrogenaza mleczanowa, dławica piersiowa, dna moczanowa, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hemofilia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, lek przeciwretrowirusowy, łojotokowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nefropatia kryształowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, polidypsja, profil bezpieczeństwa leku, przekrwienie spojówek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, stłuszczenie wątroby, tyreotropina, wirus opryszczki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zakażenie HIV, zapalenie mięśni, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej