nefropatia kryształowa

Nefropatia kryształowa to stan chorobowy nerek charakteryzujący się odkładaniem się kryształów w miąższu nerkowym, co prowadzi do uszkodzenia nerek i zaburzenia ich funkcji. Kryształy mogą powstawać z różnych substancji, w tym kwasu moczowego, szczawianu wapnia, fosforanu wapnia, cystyny czy leków i ich metabolitów.

Do najczęstszych przyczyn nefropatii kryształowej należą zaburzenia metaboliczne, przyjmowanie niektórych leków (m.in. acyklowir, indynawir, metotreksat, sulfonamidy), odwodnienie, a także nadmierna podaż witaminy C czy D. W zależności od rodzaju kryształów i nasilenia procesu patologicznego, objawy mogą obejmować krwiomocz, białkomocz, kolkę nerkową, a w ciężkich przypadkach – ostrą niewydolność nerek.

Diagnostyka nefropatii kryształowej opiera się na badaniu moczu, badaniach obrazowych oraz ocenie funkcji nerek. W moczu można zaobserwować charakterystyczne kryształy, a w badaniach obrazowych – zmiany strukturalne w nerkach. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę choroby i obejmuje eliminację czynnika wywołującego, nawodnienie pacjenta, alkalizację lub zakwaszenie moczu (w zależności od rodzaju kryształów) oraz leczenie wspomagające funkcję nerek.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl