napromienianie całego ciała
Napromienianie całego ciała (Total Body Irradiation, TBI) to specjalistyczna technika radioterapii, podczas której cały organizm pacjenta poddawany jest działaniu promieniowania jonizującego. Jest to metoda stosowana głównie jako część przygotowania do przeszczepu szpiku kostnego lub komórek macierzystych, szczególnie u pacjentów z nowotworami hematologicznymi.
Głównym celem TBI jest zniszczenie komórek nowotworowych pozostałych w organizmie oraz supresja układu immunologicznego pacjenta, co zapobiega odrzuceniu przeszczepu. Procedura zwykle wykonywana jest w kilku frakcjach przez 3-4 dni, co pozwala na redukcję skutków ubocznych przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej.
Podczas zabiegu stosuje się osłony na narządy krytyczne, takie jak płuca, soczewki oczu czy gonady, aby zminimalizować uszkodzenie zdrowych tkanek. Wśród wczesnych skutków ubocznych TBI wymienia się nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych, zaburzenia hematologiczne oraz utratę włosów. Późne powikłania mogą obejmować zaćmę, zwłóknienie płuc czy wtórne nowotwory.
Obecnie rozwijane są techniki napromieniania z modulacją intensywności wiązki (IMRT) i napromieniania stereotaktycznego, które umożliwiają precyzyjniejsze dostarczenie dawki promieniowania do wybranych obszarów ciała, ograniczając ekspozycję zdrowych tkanek i zmniejszając ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cyclophosphamide Accord 1000 mg
Cyklofosfamid Accord, dostępny w dawkach 500 mg (534,5 mg cyklofosfamidu jednowodnego) oraz 1000 mg (1069,0 mg cyklofosfamidu jednowodnego) w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 20 mg/mL, jest lekiem cytotoksycznym o szerokim spektrum zastosowań onkologicznych i immunosupresyjnych. W onkologii stosowany jest w leczeniu hematologicznych nowotworów złośliwych, takich jak przewlekła białaczka limfocytowa (CLL), ostra białaczka limfoblastyczna (ALL), chłoniak Hodgkina, chłoniaki nieziarnicze oraz szpiczak mnogi. Ponadto, pełni kluczową rolę w kondycjonowaniu przed przeszczepieniem szpiku kostnego, często w skojarzeniu z napromienianiem całego ciała lub busulfanem. W terapii guzów litych znajduje zastosowanie w leczeniu zaawansowanego raka jajnika, raka piersi (w tym adjuwantowo), mięsaka Ewinga, drobnokomórkowego raka płuca oraz nerwiaka zarodkowego u dzieci.
busulfan, chemioterapia przeciwnowotworowa, chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, choroba autoimmunologiczna, cyklofosfamid, drobnokomórkowy rak płuca, działanie niepożądane, guz lity, immunosupresja, infuzja dożylna, komórka plazmatyczna, komórka Reed-Sternberga, leczenie immunosupresyjne, leczenie kondycjonujące, lek cytotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, limfocyt B, mięsak Ewinga, napromienianie całego ciała, nefropatia toczniowa, nerwiak zarodkowy, neuroblastoma, niewydolność nerek, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, przerzut, przeszczepienie szpiku kostnego, przewlekła białaczka limfocytowa, przewlekła białaczka szpikowa, rak jajnika, rak piersi, reakcja alergiczna, reakcja autoimmunologiczna, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, toczeń rumieniowaty układowy, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, wlew dożylny, zapalenie naczyń krwionośnych, ziarnica złośliwa, ziarniniak Wegenera, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ondansetron Bluefish 8 mg
Ondansetron Bluefish w dawce 8 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest wskazany do leczenia i profilaktyki nudności oraz wymiotów u dorosłych i dzieci. U dorosłych stosuje się go w terapii nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią cytotoksyczną (szczególnie przy schematach z cisplatyną, cyklofosfamidem w wysokich dawkach, dakarbazyną, antracyklinami), radioterapią (zwłaszcza napromienianie jamy brzusznej) oraz w okresie pooperacyjnym u pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia tych objawów. U dzieci lek jest stosowany od 6. miesiąca życia w chemioterapii oraz od 1. miesiąca życia w profilaktyce i leczeniu nudności pooperacyjnych. Postać leku ulegająca rozpadowi w jamie ustnej jest szczególnie przydatna u pacjentów z trudnościami w połykaniu, ograniczonym przyjmowaniem płynów lub nasilonymi nudnościami, umożliwiając szybkie i wygodne podanie bez konieczności popijania.
antracykliny, aspartam, chemioterapia przeciwnowotworowa, cisplatyna, cyklofosfamid, dakarbazyna, dwutlenek siarki, dysfagia, leczenie przeciwnowotworowe, napromienianie całego ciała, nudności i wymioty indukowane chemioterapią, nudności i wymioty wywołane radioterapią, ondansetron, pacjent onkologiczny, potencjał emetogenny, promieniowanie jonizujące, sorbitol, substancje pomocnicze, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, wymioty pooperacyjne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Thiotepa Fresenius Kabi 100 mg
Thiotepa Fresenius Kabi jest lekiem alkilującym stosowanym wyłącznie w terapii skojarzonej, przeznaczonym do leczenia chorób układu krwiotwórczego oraz guzów litych. Dostępny jest w dawkach 15 mg i 100 mg w formie proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, gdzie po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 10 mg tiotepy. Lek jest wykorzystywany przede wszystkim jako element kondycjonowania przed przeszczepem komórek macierzystych (HPCT), zarówno allogenicznym, jak i autologicznym, z możliwością zastosowania w protokołach z napromienianiem całego ciała (TBI) lub bez niego. Thiotepa jest również stosowana w wysokodawkowej chemioterapii guzów litych, poprzedzającej przeszczep komórek macierzystych, co umożliwia intensyfikację leczenia przeciwnowotworowego przy jednoczesnej ochronie funkcji szpiku.
chemioterapia wysokodawkowa, choroba hematologiczna, choroby układu krwiotwórczego, guz lity, leczenie kondycjonujące, leczenie skojarzone, napromienianie całego ciała, protokół kondycjonujący, przeszczep allogeniczny, przeszczep autologiczny, przeszczep komórek macierzystych, roztwór do infuzji, tiotepa - Leksykon substancji czynnych
Klofarabina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Klofarabina jest silnym lekiem przeciwnowotworowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem ciężkiej supresji szpiku kostnego, manifestującej się neutropenią, niedokrwistością i małopłytkowością, co może prowadzić do poważnych krwotoków, w tym śmiertelnych. Konieczne jest regularne monitorowanie pełnej morfologii krwi, czynności nerek i wątroby oraz parametrów układu oddechowego i ciśnienia krwi podczas i po 5-dniowym cyklu leczenia. W przypadku istotnego wzrostu stężenia kreatyniny, enzymów wątrobowych lub bilirubiny klofarabinę należy niezwłocznie odstawić. Pacjenci są narażeni na ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych, zespołu rozpadu guza, zapalenia jelit (w tym neutropenicznego i wywołanego przez C. difficile), a także zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN), co wymaga ścisłej obserwacji i szybkiego wdrożenia odpowiedniego leczenia wspomagającego. Profilaktyka obejmuje podawanie allopurynolu i kortykosteroidów (np. hydrokortyzon 100 mg/m² od 1. do 3. dnia) oraz intensywne nawodnienie dożylne przez cały okres leczenia.
choroba żylno-okluzyjna, choroba żylno-okluzyjna wątroby, Clostridium difficile, cytopenia, czynność nerek, czynność wątroby, hepatotoksyczność, hiperurykemia, krwotok mózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwnowotworowy, macierzysta komórka krwiotwórcza, małopłytkowość, morfologia krwi, napromienianie całego ciała, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, odwodnienie, ostra białaczka, posocznica, reakcja niepożądana, supresja szpiku kostnego, terapia nerkozastępcza, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uogólniona odpowiedź zapalna, uwalnianie cytokin, zapalenie jelit, zapalenie kątnicy, zapalenie okrężnicy neutropeniczne, zapalenie wątroby, zespół przesiąkania włośniczek, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clofarabine Norameda
Klofarabina Norameda jest silnym lekiem przeciwnowotworowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zarówno hematologicznych (np. ciężka supresja szpiku, neutropenia, małopłytkowość) jak i niehematologicznych (zapalenie jelit, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii krwi, czynności nerek i wątroby (w tym stężenia kreatyniny, enzymów wątrobowych i bilirubiny), parametrów układu oddechowego, ciśnienia krwi oraz równowagi płynów i masy ciała. W trakcie 5-dniowego cyklu leczenia zaleca się podawanie płynów dożylnie oraz rozważenie profilaktyki kortykosteroidowej (np. hydrokortyzon 100 mg/m² od 1. do 3. dnia) w celu zapobiegania zespołowi uogólnionej odpowiedzi zapalnej (SIRS) i zespołowi przesiąkania włośniczek. W przypadku wystąpienia wczesnych objawów SIRS, ciężkich zaburzeń czynności narządów lub niedociśnienia tętniczego należy natychmiast przerwać leczenie. U pacjentów z niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny ≥ 2 × GGN) oraz zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina > 1,5 × GGN, AspAT i AlAT > 5 × GGN) stosowanie klofarabiny wymaga szczególnej ostrożności, a w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek brak jest danych bezpieczeństwa. Zaleca się unikanie leków nefrotoksycznych podczas terapii.
acyklowir, allopurynol, amfoterycyna B, aminoglikozydy, busulfan, choroba żylno-okluzyjna wątroby, Clostridium difficile, cyklofosfamid, cyklosporyna, czynność nerek i wątroby, duszność, etopozyd, foskarnet, hepatotoksyczność, hiperurykemia, hydrokortyzon, kortykosteroidy, krwotok mózgowy, lek przeciwnowotworowy, leki nefrotoksyczne, macierzyste komórki krwiotwórcze, melfalan, metotreksat, monitorowanie pacjenta, morfologia krwi, napromienianie całego ciała, neutropenia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra białaczka, pentamidyna, pochodne platyny, posocznica, supresja szpiku kostnego, takrolimus, terapia nerkozastępcza, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uwalnianie cytokin, zakażenie oportunistyczne, zapalenie okrężnicy neutropeniczne, zapalenie wątroby, zespół przesiąkania włośniczek, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clofarabine Vivanta
Klofarabina Vivanta jest silnym lekiem przeciwnowotworowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zarówno hematologicznych (supresja szpiku, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), jak i niehematologicznych (zapalenie jelit, ciężkie reakcje skórne typu SJS/TEN, zespół rozpadu guza, SIRS, nefrotoksyczność, hepatotoksyczność). Monitorowanie pacjentów obejmuje regularne badania morfologii krwi, parametrów nerkowych (kreatynina) i wątrobowych (bilirubina, AspAT, AlAT), a także ocenę układu oddechowego, ciśnienia tętniczego, równowagi płynów i masy ciała. Supresja szpiku jest zazwyczaj odwracalna i zależna od dawki, jednak może prowadzić do ciężkich zakażeń oportunistycznych i krwawień, w tym śmiertelnych. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak SIRS, zespół przesiąkania włośniczek, czy toksyczność 3. i 4. stopnia według NCI CTC, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie leczenia wspomagającego.
acyklowir, allopurynol, amfoterycyna B, aminoglikozyd, busulfan, choroba zarostowa żył wątrobowych, Clostridium difficile, cyklosporyna, foskarnet, hiperurykemia, hydrokortyzon, klirens kreatyniny, krwotok do mózgu, lek przeciwnowotworowy, melfalan, metotreksat, morfologia krwi, napromienianie całego ciała, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, parametry nerkowe i wątrobowe, pentamidyna, pochodna platyny, posocznica, supresja szpiku kostnego, takrolimus, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność hematologiczna, uogólniona odpowiedź zapalna, uwalnianie cytokin, walgancyklowir, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie serca, zapalenie jelit, zapalenie okrężnicy neutropeniczne, zapalenie wątroby, zespół przesiąkania włośniczek, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka szpikowa – Leczenie
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) to nowotwór hematologiczny charakteryzujący się obecnością chromosomu Philadelphia i genem fuzyjnym BCR-ABL, kodującym konstytutywnie aktywną kinazę tyrozynową. Leczenie opiera się na inhibitorach kinazy tyrozynowej (TKI), takich jak imatynib, dasatynib, nilotynib, bosutynib, ponatynib oraz asciminib, które blokują aktywność BCR-ABL i prowadzą do eliminacji komórek białaczkowych. Standardem jest terapia doustna, monitorowana poprzez ocenę odpowiedzi hematologicznej (do 3 miesięcy), cytogenetycznej (3-6 miesięcy) oraz molekularnej (co 3 miesiące). W fazie przewlekłej CML większość pacjentów osiąga głęboką odpowiedź molekularną, a u wybranych możliwe jest przerwanie terapii (remisja wolna od leczenia). Wybór TKI zależy od fazy choroby, ryzyka (skale Sokal, Hasford), działań niepożądanych i chorób współistniejących.
badanie PCR, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, chromosom Philadelphia, efekt przeszczep-przeciwko-białaczce, gen BCR-ABL, głęboka odpowiedź molekularna, indukcja remisji, infuzja limfocytów dawcy, inhibitor kinazy tyrozynowej, interferon alfa, kinaza tyrozynowa BCR-ABL, komórka białaczkowa, komórka blastyczna, kryzys blastyczny, leczenie cytoredukujące, leukocytoza, morfologia krwi, mutacja T315I, napromienianie całego ciała, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, odpowiedź molekularna, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep szpiku kostnego, przewlekła białaczka szpikowa, remisja wolna od leczenia, splenektomia, transkrypt BCR-ABL1, wysięk opłucnowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clofarabine Accord
Clofarabine Accord jest silnym lekiem przeciwnowotworowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem istotnych hematologicznych i niehematologicznych działań niepożądanych, w tym ciężkiej supresji szpiku kostnego prowadzącej do neutropenii, niedokrwistości i małopłytkowości. Konieczne jest regularne monitorowanie pełnej morfologii krwi, czynności nerek i wątroby (w tym stężenia kreatyniny, enzymów wątrobowych i bilirubiny), parametrów układu oddechowego, ciśnienia krwi, równowagi płynów oraz masy ciała. W przypadku istotnego pogorszenia parametrów nerkowych lub wątrobowych należy natychmiast przerwać terapię. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych, zapalenia jelit, reakcji skórnych (w tym SJS i TEN) oraz zespołu rozpadu guza, które mogą prowadzić do zgonu. Profilaktycznie zaleca się stosowanie allopurynolu, nawodnienia dożylnego oraz kortykosteroidów (np. hydrokortyzon 100 mg/m² od 1. do 3. dnia) w celu zmniejszenia ryzyka powikłań.
allopurynol, biegunka, cyklofosfamid, cytopenia, hepatotoksyczność, kortykosteroidy, krwotok, krwotok śródmózgowy, lek przeciwnowotworowy, mielosupresja, morfologia krwi, napromienianie całego ciała, nawodnienie dożylne, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, ostra białaczka, ostra niewydolność nerek, posocznica, supresja szpiku kostnego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność hematologiczna, uwalnianie cytokin, wydalanie nerkowe, zakażenie Clostridium difficile, zakażenie oportunistyczne, zapalenie jelit, zapalenie kątnicy, zapalenie okrężnicy neutropeniczne, zapalenie wątroby, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Endoxan 50 mg
Endoxan (cyklofosfamid) w dawce 50 mg w postaci tabletek drażowanych jest lekiem o szerokim spektrum zastosowań w onkologii i hematologii, wykazującym działanie cytostatyczne i immunosupresyjne. Stosowany jest zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej w leczeniu ostrych i przewlekłych białaczek (ALL, CLL, AML, CML), chłoniaków złośliwych (ziarnica złośliwa, NHL, szpiczak mnogi) oraz licznych nowotworów litych, takich jak rak jajnika, rak piersi, drobnokomórkowy rak płuc, neuroblastoma, mięsak Ewinga, mięśniakomięsak prążkowany, kostniakomięsak oraz w chorobach autoimmunologicznych (ziarniniak Wegenera). W onkologii cyklofosfamid jest integralnym składnikiem wielu schematów chemioterapii, m.in. CHOP, R-CHOP, ABVD, AC, FAC, CMF, a także stosowany jest w leczeniu immunosupresyjnym po przeszczepach narządów oraz jako lek kondycjonujący przed allogenicznym przeszczepem szpiku kostnego w wysokich dawkach, często w połączeniu z napromienianiem całego ciała (TBI).
chłoniak nieziarniczy, ciężka anemia aplastyczna, cyklofosfamid jednowodny, drobnokomórkowy rak płuc, funkcja nerek i wątroby, komórka Reed-Sternberga, kostniakomięsak, leczenie immunosupresyjne, leczenie kondycjonujące, mięsak Ewinga, mięśniakomięsak prążkowany, morfologia krwi, napromienianie całego ciała, neuroblastoma, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, protokół chemioterapii, protokół mieloablacyjny, przeszczep allogeniczny, przeszczep szpiku kostnego, przewlekła białaczka limfocytowa, przewlekła białaczka szpikowa, rak jajnika, rak piersi, szpiczak mnogi, ziarnica złośliwa, ziarniniak Wegenera, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cyclophosphamide Accord 500 mg
Cyklofosfamid, cytostatyk alkilujący dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji (500 mg i 1000 mg, 20 mg/mL po rekonstytucji), jest szeroko stosowany w leczeniu nowotworów hematologicznych (CLL, ALL, chłoniaki Hodgkina i nieziarnicze, szpiczak mnogi) oraz guzów litych (rak jajnika, rak piersi, mięsak Ewinga, drobnokomórkowy rak płuca, nerwiak zarodkowy). W terapii mieloablacyjnej przed przeszczepieniem szpiku kostnego stosowany jest w połączeniu z napromienianiem całego ciała (TBI) lub busulfanem w leczeniu ALL, CML i AML. Dawkowanie jest indywidualizowane, uwzględniając stan kliniczny, funkcję nerek i wątroby oraz parametry morfologii krwi.
chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, choroba autoimmunologiczna, cytostatyk alkilujący, drobnokomórkowy rak płuca, działanie przeciwnowotworowe, guz lity, lek immunosupresyjny, mięsak Ewinga, morfologia krwi, napromienianie całego ciała, nefropatia toczniowa, nerwiak zarodkowy, neuroblastoma, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, proszek do sporządzania roztworu, przeszczep szpiku kostnego, przewlekła białaczka limfocytowa, przewlekła białaczka szpikowa, rak jajnika, rak piersi, schemat chemioterapii, szpiczak mnogi, terapia indukcyjna, terapia mieloablacyjna, terapia wspomagająca, toczeń rumieniowaty układowy, ziarnica złośliwa, ziarniniak Wegenera - Leksykon substancji czynnych
Tiotepa – Wskazania do stosowania
Tiotepa, dostępna w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (Thiotepea Fresenius Kabi) w dawkach 15 mg i 100 mg, po rekonstytucji daje roztwór o stężeniu 10 mg/ml. Lek jest stosowany w leczeniu skojarzonym z innymi chemioterapeutykami jako terapia kondycjonująca przed allogenicznym lub autologicznym przeszczepem komórek macierzystych układu krwiotwórczego (HPCT) w chorobach hematologicznych, z możliwością łączenia z napromienianiem całego ciała. Ponadto, tiotepa znajduje zastosowanie w chemioterapii wysokodawkowej guzów litych u pacjentów dorosłych, młodzieży i dzieci, umożliwiając podanie wyższych dawek cytostatyków dzięki późniejszemu przeszczepowi komórek macierzystych. Terapia wymaga indywidualnej kwalifikacji, uwzględniającej stan kliniczny, choroby współistniejące oraz potencjalne działania niepożądane, a także jest prowadzona wyłącznie pod nadzorem specjalistów w ośrodkach dysponujących odpowiednim zapleczem diagnostycznym i terapeutycznym.
Stosowanie tiotepy wiąże się z koniecznością ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych (liczba neutrofili, płytek krwi, hemoglobina), funkcji wątroby, nerek oraz układu sercowo-naczyniowego, a także obserwacji objawów choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) w przypadku przeszczepów allogenicznych. Pacjentom zaleca się zgłaszanie wszelkich działań niepożądanych, przestrzeganie zasad higieny, unikanie kontaktu z osobami zakaźnymi w okresie neutropenii oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji ze względu na mutagenne i teratogenne właściwości leku. Tiotepa jest integralnym elementem kompleksowej terapii przeciwnowotworowej, a jej podawanie wymaga dostępu do specjalistycznego sprzętu i wykwalifikowanego personelu zdolnego do leczenia powikłań takich jak agranulocytoza, małopłytkowość, anemia oraz zakażenia oportunistyczne. Decyzja o zastosowaniu tiotepy powinna być podejmowana przez doświadczonych onkologów i hematologów, z uwzględnieniem indywidualnego profilu pacjenta.
agranulocytoza, anemia, chemioterapia wysokodawkowa, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, choroba układu krwiotwórczego, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, guz lity, GVHD, HPCT, immunosupresja, leczenie kondycjonujące, lek cytotoksyczny, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi, napromienianie całego ciała, neutropenia, odrzucenie przeszczepu, przeszczep komórek macierzystych układu krwiotwórczego, Thiotepa Fresenius Kabi, tiotepa, transplantacja komórek macierzystych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Torecan 6,5 mg
Torecan, zawierający 6,5 mg tietyloperazyny w postaci dimaleinianu, jest wskazany do leczenia nudności i wymiotów o różnej etiologii, w tym po chemioterapii cytotoksycznej, radioterapii (zwłaszcza w obrębie jamy brzusznej lub przy napromienianiu całego ciała), stosowaniu leków toksycznych oraz po zabiegach chirurgicznych, szczególnie w obrębie jamy brzusznej. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych, które zawierają również substancje pomocnicze: laktozę jednowodną (68,70 mg) oraz sacharozę (38,045 mg) na tabletkę. Lek wykazuje działanie przeciwwymiotne i jest stosowany, gdy standardowe metody kontroli nudności i wymiotów są niewystarczające.
chemioterapia cytotoksyczna, dimaleinian tietyloperazyny, działanie przeciwwymiotne, laktoza jednowodna, leczenie przeciwnowotworowe, leki emetogenne, napromienianie, napromienianie całego ciała, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nudności i wymioty, objawy dyspeptyczne, pooperacyjne nudności i wymioty, radioterapia, terapia onkologiczna, tietyloperazyna, zabieg chirurgiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ondansetron Kalceks 2 mg/ml
Ondansetron Kalceks to roztwór do wstrzykiwań/infuzji zawierający ondansetron chlorowodorek dwuwodny, dostępny w ampułkach 2 ml (4 mg ondansetronu) oraz 4 ml (8 mg ondansetronu), o osmolalności 270-310 mOsmol/kg i pH 3,0-4,0. Preparat jest wskazany u dorosłych do zapobiegania i leczenia nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią cytotoksyczną (szczególnie lekami o wysokim potencjale emetogennym, jak pochodne platyny, antracykliny, wysokie dawki cyklofosfamidu), radioterapią (zwłaszcza napromienianiem całego ciała lub jamy brzusznej) oraz w okresie pooperacyjnym (PONV). U dzieci wskazania różnią się wiekowo: od 6 miesięcy w leczeniu nudności po chemioterapii oraz od 1 miesiąca w profilaktyce i leczeniu PONV. Lek może być stosowany zarówno profilaktycznie, jak i w terapii objawowej.
antracyklina, chemioterapia cytotoksyczna, cyklofosfamid, napromienianie całego ciała, nudności i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, odruch wymiotny, ondansetronu chlorowodorek, operacja ucha środkowego, osmolalność, pochodne platyny, PONV, potencjał emetogenny, zabiegi ginekologiczne, zabiegi okulistyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cyclophosphamide Sandoz 100 mg/ml
Cyklofosfamid (Cyclophosphamide Sandoz) w postaci koncentratu 100 mg/ml jest cytostatykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym zarówno u dorosłych, jak i dzieci powyżej 5. roku życia. W onkologii znajduje zastosowanie w leczeniu nowotworów hematologicznych, takich jak przewlekła białaczka limfocytowa (CLL), ostra białaczka limfoblastyczna (ALL), chłoniaki Hodgkina i nieziarnicze, szpiczak mnogi oraz w schematach kondycjonujących przed przeszczepieniem szpiku. Ponadto, lek jest używany w terapii nowotworów litych, m.in. raka piersi (w schematach AC, EC, CMF, TAC), raka jajnika, mięsaka Ewinga, drobnokomórkowego raka płuca i nerwiaka zarodkowego. Dawkowanie i podawanie (fiolki 5 ml, 10 ml, 20 ml zawierające odpowiednio 500 mg, 1000 mg i 2000 mg cyklofosfamidu) wymaga ścisłego nadzoru medycznego ze względu na toksyczność leku.
chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, choroba autoimmunologiczna, cyklofosfamid, cytostatyk, drobnokomórkowy rak płuca, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, leczenie indukcyjne, leczenie konsolidacyjne, mielosupresja, mięsak Ewinga, napromienianie całego ciała, nerwiak zarodkowy, neuroblastoma, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, przeszczepienie szpiku kostnego, przewlekła białaczka limfocytowa, przewlekła białaczka szpikowa, rak jajnika, rak piersi, schemat kondycjonujący, schemat wielolekowy, szpiczak mnogi, terapia adjuwantowa, toczniowe zapalenie nerek, ziarniniakowatość Wegenera, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ondansetron Kabi 0,08 mg/ml
Ondansetron Kabi, dostępny w stężeniach 0,08 mg/ml oraz 0,16 mg/ml w formie roztworu do infuzji, jest antagonistą receptorów 5-HT3 stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią (CINV), radioterapią (RINV) oraz w okresie okołooperacyjnym (PONV). U dorosłych preparat jest szczególnie skuteczny w przypadku wysokoemetogennych schematów chemioterapii, takich jak cisplatyna, oraz w radioterapii obejmującej obszary o wysokim ryzyku wystąpienia objawów ze strony przewodu pokarmowego. W pediatrii wskazania obejmują leczenie CINV u dzieci powyżej 6 miesięcy oraz PONV u dzieci powyżej 1 miesiąca życia. Preparat charakteryzuje się pH 3,3-4,0, osmolalnością 270-330 mOsmol/kg oraz zawiera 3,57 mg sodu na 1 ml roztworu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu.
cisplatyna, cyklofosfamid, dieta niskosodowa, doksorubicyna, metotreksat, napromienianie całego ciała, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, nudności i wymioty wywołane radioterapią, ondansetron, onkologia pediatryczna, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, pH fizjologiczne, pochodne platyny, potencjał emetogenny, środek przeciwwymiotny, znieczulenie ogólne - Leksykon chorób i schorzeń
Ostra białaczka szpikowa – Leczenie
Ostra białaczka szpikowa (AML) to agresywny nowotwór hematologiczny wymagający natychmiastowego wdrożenia terapii po potwierdzeniu rozpoznania. Standardem indukcji remisji jest schemat „7+3”, obejmujący cytarabinę w ciągłym wlewie przez 7 dni oraz antracykliny (daunorubicynę lub idarubicynę) przez pierwsze 3 dni, mający na celu redukcję blastów w szpiku do <5% i normalizację morfologii krwi. Konsolidacja polega na podawaniu wysokich dawek cytarabiny (HiDAC) przez 5 dni w cyklach trwających 3-4 miesiące, a leczenie podtrzymujące może obejmować azacytydynę, decytabinę lub midostaurynę. Terapie celowane, takie jak inhibitory FLT3 (midostauryna, gilteritinib), IDH1/2 (iwosydenib, enasydenib) oraz BCL-2 (wenetoklaks), są stosowane w zależności od profilu molekularnego. Allogeniczne przeszczepienie komórek macierzystych (allo-HSCT) pozostaje jedyną metodą potencjalnie leczącą, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu lub opornością na leczenie.
allogeniczne przeszczepienie komórek macierzystych, antracyklina, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, chemioterapia, chimeryczny receptor antygenowy, cytarabina, indukcja remisji, inhibitor BCL-2, inhibitor FLT3, inhibitor IDH, inhibitor punktów kontrolnych, komórki białaczkowe, kwas all-trans-retinowy, leczenie podtrzymujące, lek przeciwgrzybiczny, leukafereza, medycyna precyzyjna, napromienianie całego ciała, nawrót białaczki, ostra białaczka promielocytowa, ostra białaczka szpikowa, profilowanie genetyczne, przeciwciało monoklonalne, schemat 7+3, szczepionka przeciwnowotworowa, szpik kostny, terapia celowana, terapia epigenetyczna, terapia komórkowa, trójtlenek arsenu, wielodyscyplinarny zespół specjalistów, zajęcie ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ondansetron Accord 4 mg
Ondansetron Accord, dostępny w ampułko-strzykawkach zawierających 4 mg (2 ml) lub 8 mg (4 ml) ondansetronu w formie chlorowodorku dwuwodnego, jest wskazany do leczenia i profilaktyki nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią cytotoksyczną, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym u dorosłych. W populacji pediatrycznej zastosowanie leku jest ograniczone: u dzieci ≥ 6 miesięcy stosuje się go w leczeniu nudności i wymiotów po chemioterapii, natomiast w zapobieganiu i leczeniu nudności pooperacyjnych dopuszcza się podawanie dożylne u dzieci od 1 miesiąca życia. Preparat charakteryzuje się pH 3,3-4,0 oraz osmolalnością 270-330 mOsm/kg, a 1 ml roztworu zawiera 3,60 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
ampułko-strzykawka, chemioterapia cytotoksyczna, chlorowodorek dwuwodny, dieta niskosodowa, funkcja nerek, funkcja wątroby, indukcja znieczulenia, infuzja dożylna, napromienianie całego ciała, nudności i wymioty chemioterapeutyczne, nudności i wymioty pooperacyjne, ondansetron, potencjał emetogenny, radioterapia, roztwór do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Ondansetron Kabi w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 2 mg/ml (ampułki 2 ml zawierające 4 mg oraz 4 ml zawierające 8 mg ondansetronu) jest wskazany u dorosłych do leczenia nudności i wymiotów indukowanych cytotoksyczną chemioterapią o wysokim potencjale emetogennym, radioterapią (zwłaszcza całego ciała lub jamy brzusznej) oraz do profilaktyki i leczenia pooperacyjnych nudności i wymiotów (PONV). W populacji pediatrycznej lek stosuje się w leczeniu CINV u dzieci od 6. miesiąca życia oraz w profilaktyce i terapii PONV u dzieci od 1. miesiąca życia. Preparat jest klarownym, bezbarwnym roztworem do wstrzykiwań, który powinien być podawany pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego, z uwzględnieniem odpowiednich dawek i wskazań wiekowych.
chemioterapia przeciwnowotworowa, chirurgia dziecięca, CINV, lek cytostatyczny, napromienianie całego ciała, nudności i wymioty po chemioterapii, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności po radioterapii, oddział onkologiczny, ondansetron, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, onkologia dziecięca, PONV, potencjał emetogenny, roztwór do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Thiotepa Fresenius Kabi 15 mg
Thiotepa Fresenius Kabi jest wskazana do stosowania jako element leczenia skojarzonego w terapii wysokodawkowej poprzedzającej przeszczepienie komórek macierzystych układu krwiotwórczego (HPCT) u pacjentów dorosłych oraz pediatrycznych. Lek znajduje zastosowanie zarówno w kondycjonowaniu przed allogenicznym, jak i autologicznym przeszczepem, z możliwością łączenia terapii z napromienianiem całego ciała (TBI) lub bez niego, w zależności od protokołu i stanu klinicznego. Ponadto, Thiotepa jest stosowana w leczeniu guzów litych, takich jak nowotwory mózgu, neuroblastoma, mięsak tkanek miękkich czy chłoniaki oporne na standardowe leczenie, gdzie wymagana jest chemioterapia wysokodawkowa z następowym HPCT. Preparat dostępny jest w formie proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w dawkach 15 mg i 100 mg, z rekonstytuowanym stężeniem 10 mg/mL, co ułatwia precyzyjne dawkowanie w różnych grupach wiekowych.
chemioterapia wysokodawkowa, choroba hematologiczna, cytostatyk, guz lity, HPCT, immunosupresja, komórka nowotworowa, leczenie kondycjonujące, leczenie skojarzone, mięsak tkanek miękkich, napromienianie całego ciała, neuroblastoma, nowotwór mózgu, onkologia i hematologia, proszek do sporządzania koncentratu, protokół kondycjonujący, przeszczep allogeniczny, przeszczep autologiczny, przeszczep komórek macierzystych, rekonstytucja, roztwór do infuzji, TBI, terapia wysokodawkowa, transplantacja komórek macierzystych, właściwość alkilująca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zofran 4 mg
Ondansetron (Zofran) w postaci tabletek powlekanych o dawkach 4 mg i 8 mg, będący dwuwodnym chlorowodorkiem ondansetronu, jest wskazany u dorosłych do zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią cytotoksyczną, radioterapią (zwłaszcza całego ciała, jamy brzusznej i miednicy) oraz w okresie pooperacyjnym. W populacji pediatrycznej doustna forma leku jest zatwierdzona jedynie do profilaktyki nudności i wymiotów po chemioterapii u dzieci powyżej 6 miesięcy, natomiast w przypadku pooperacyjnych nudności i wymiotów preferowane jest podawanie dożylne. Zaleca się rozpoczęcie terapii przed rozpoczęciem leczenia przeciwnowotworowego, a dawkowanie powinno być dostosowane do wieku, masy ciała oraz rodzaju terapii onkologicznej zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego.
chemioterapia przeciwnowotworowa, chlorowodorek ondansetronu, laktoza bezwodna, leczenie cytotoksyczne, napromienianie całego ciała, nietolerancja laktozy, nudności i wymioty, ondansetron, radioterapia miednicy, radioterapia nowotworów, tabletka powlekana, terapia onkologiczna, terapia przeciwnowotworowa, wstrzyknięcie dożylne, wymioty pooperacyjne, zabieg chirurgiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zofran 8 mg
Lek Zofran, zawierający ondansetron w dawce 4 mg lub 8 mg (dwuwodny chlorowodorek), jest wskazany u dorosłych do profilaktyki i leczenia nudności oraz wymiotów związanych z chemioterapią przeciwnowotworową (szczególnie przy lekach o wysokim potencjale emetogennym, takich jak cisplatyna, karboplatyna, cyklofosfamid w wysokich dawkach, dakarbazyna, antracykliny) oraz radioterapią (zwłaszcza napromienianie całego ciała, górnej części jamy brzusznej lub frakcjonowanie dawki). Ponadto, Zofran jest stosowany w profilaktyce nudności i wymiotów pooperacyjnych u pacjentów poddawanych zabiegom o wysokim ryzyku, takim jak operacje ginekologiczne, jamy brzusznej, laryngologiczne oraz u osób z historią pooperacyjnych nudności i wymiotów. Tabletki zawierają laktozę bezwodną (81,875 mg w dawce 4 mg i 163,75 mg w dawce 8 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antracykliny, chemioterapia przeciwnowotworowa, chlorowodorek ondansetronu, cisplatyna, cyklofosfamid, dakarbazyna, hospitalizacja, karboplatyna, laktoza bezwodna, napromienianie całego ciała, nietolerancja laktozy, nudności i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, ondansetron, operacja ginekologiczna, operacja jamy brzusznej, potencjał emetogenny, radioterapia nowotworów, wstrzyknięcie dożylne, wymioty pooperacyjne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Torecan 6,5 mg
Torecan w postaci czopków 6,5 mg, zawierający dimaleinian tietyloperazyny, jest lekiem przeciwwymiotnym z grupy pochodnych fenotiazyny, stosowanym głównie w kontroli nudności i wymiotów wywołanych różnymi czynnikami klinicznymi. Preparat jest szczególnie wskazany u pacjentów poddawanych chemioterapii cytostatykami oraz radioterapii, zwłaszcza w obszarze jamy brzusznej lub przy napromienianiu całego ciała, gdzie często występują silne objawy ze strony przewodu pokarmowego. Działanie tietyloperazyny polega na blokadzie receptorów dopaminowych D2 w chemoreceptorowej strefie wyzwalającej pnia mózgu, co skutecznie hamuje odruch wymiotny. Lek jest także stosowany w leczeniu pooperacyjnych nudności i wymiotów (PONV), które mogą komplikować rekonwalescencję i zwiększać ryzyko powikłań po zabiegach chirurgicznych w znieczuleniu ogólnym.
aspiracja treści żołądkowej, błona śluzowa przewodu pokarmowego, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, cytostatyki, czopki, dimaleinian tietyloperazyny, działanie przeciwwymiotne, leki emetogenne, napromienianie całego ciała, nudności i wymioty, nudności pooperacyjne, pochodne fenotiazyny, promieniowanie jonizujące, radioterapia jamy brzusznej, receptory dopaminowe, tietyloperazyna, zaburzenia elektrolitowe, znieczulenie ogólne