męty w ciele szklistym

Męty w ciele szklistym (łac. floaters) to ruchome struktury widoczne w polu widzenia pacjenta, które powstają wskutek zmian w ciele szklistym oka. Ciało szkliste wypełnia przestrzeń między soczewką a siatkówką i składa się głównie z wody, kolagenu i kwasu hialuronowego. Z wiekiem dochodzi do jego degeneracji, co prowadzi do powstawania zagęszczeń i skrzepów, które rzucają cień na siatkówkę i są postrzegane jako pływające plamy, nitki lub pajęczynki.

Najczęstszą przyczyną mętów jest fizjologiczne starzenie się ciała szklistego (posterior vitreous detachment, PVD), ale mogą one również towarzyszyć stanom patologicznym, takim jak zapalenie błony naczyniowej, krwotok do ciała szklistego, odwarstwienie siatkówki czy retinopatia cukrzycowa. W większości przypadków męty są łagodnym objawem, który nie wymaga leczenia, jednak nagłe pojawienie się dużej ilości mętów, szczególnie z towarzyszącymi błyskami lub ubytkami w polu widzenia, wymaga pilnej konsultacji okulistycznej.

Diagnostyka mętów w ciele szklistym obejmuje badanie okulistyczne z użyciem lampy szczelinowej oraz badanie dna oka po rozszerzeniu źrenicy. W przypadkach wymagających interwencji stosuje się laseroterapię (vitreolysis) lub witrektomię – zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu ciała szklistego i zastąpieniu go płynem fizjologicznym lub gazem. Pacjenci z mętami powinni być poinformowani o łagodnym charakterze objawu oraz możliwości adaptacji percepcyjnej, która z czasem zmniejsza uciążliwość dolegliwości.