mutacja genu SMN1
Mutacja genu SMN1 (Survival Motor Neuron 1) jest główną przyczyną rdzeniowego zaniku mięśni (SMA), ciężkiej choroby neurodegeneracyjnej dziedziczonej autosomalnie recesywnie. Gen SMN1, zlokalizowany na chromosomie 5q13, koduje białko SMN niezbędne dla przeżycia motoneuronów w rdzeniu kręgowym.
Najczęstszą mutacją (około 95% przypadków) jest delecja homozygotyczna eksonu 7 w genie SMN1. Pozostałe 5% przypadków stanowią mutacje punktowe lub inne mniejsze zmiany strukturalne. Ciężkość fenotypu SMA zależy w dużej mierze od liczby kopii genu SMN2, który jest paralogiem SMN1 i częściowo kompensuje jego funkcję.
Diagnostyka genetyczna mutacji genu SMN1 obejmuje techniki MLPA (Multiplex Ligation-dependent Probe Amplification), qPCR lub sekwencjonowanie nowej generacji. Badania te są kluczowe w procesie diagnostycznym SMA, poradnictwie genetycznym oraz kwalifikacji pacjentów do nowoczesnych terapii genowych, takich jak nusinersen, risdiplam czy onasemnogene abeparvovec.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rdzeniowy zanik mięśni – Epidemiologia
Rdzeniowy zanik mięśni (SMA) to ciężka, autosomalnie recesywna choroba nerwowo-mięśniowa, spowodowana głównie homozygotyczną delecją genu SMN1 na chromosomie 5q, prowadząca do degeneracji α-motoneuronów i postępującego zaniku mięśni. Częstość występowania SMA waha się od 1 na 6 000 do 1 na 29 070 żywych urodzeń, z różnicami etnicznymi i geograficznymi; w USA wynosi około 1 na 14 694, a nosicielstwo mutacji SMN1 dotyczy 1 na 40-60 osób (2-3%). SMA dzieli się na pięć typów (0-4), z typem 1 stanowiącym 55-60% przypadków i charakteryzującym się początkiem do 6 miesiąca życia oraz wysoką śmiertelnością (mediana przeżycia 7 miesięcy, 95% zgonów do 18 miesiąca). Diagnostyka genetyczna, w tym testy przesiewowe noworodków, jest kluczowa dla wczesnego rozpoznania i leczenia, co znacząco poprawia rokowanie. Epidemiologia SMA podlega zmianom wraz z wprowadzeniem terapii takich jak nusinersen, onasemnogene abeparvovec i risdiplam, które wydłużają przeżycie i zmieniają profil kliniczny pacjentów.
autosomalny recesywny, badanie przesiewowe noworodków, biomarker, choroba Kugelberga-Welander, choroba nerwowo-mięśniowa, choroba Werdniga-Hoffmanna, chorobowość, częstość nosicielstwa, częstość występowania, diagnostyka genetyczna, homozygotyczna delecja, metylacja DNA, mukowiscydoza, mutacja genu SMN1, nadzór epidemiologiczny, niewydolność oddechowa, nusinersen, onasemnogene abeparvovec, rdzeniowy zanik mięśni, risdiplam, róg przedni rdzenia kręgowego - Leksykon chorób i schorzeń
Rdzeniowy zanik mięśni – Diagnostyka i diagnoza
Rdzeniowy zanik mięśni (SMA) to genetyczna choroba neurodegeneracyjna charakteryzująca się zanikiem neuronów ruchowych w rdzeniu kręgowym, prowadzącym do postępującego osłabienia i zaniku mięśni. Diagnostyka SMA opiera się na badaniu klinicznym, w tym ocenie hipotoni i osłabienia mięśniowego, oraz na badaniach laboratoryjnych, takich jak oznaczenie kinazy kreatynowej (CK), która może być nieznacznie podwyższona w typach SMA 2 i 3, ale zwykle prawidłowa w typie 1. Złotym standardem diagnostycznym są badania genetyczne wykrywające homozygotyczną delecję genu SMN1 na chromosomie 5q13, obecne u ponad 95% pacjentów. Testy PCR i MLPA pozwalają na wykrycie delecji eksonów 7 i 8 SMN1 oraz określenie liczby kopii genu SMN2, co koreluje z fenotypem i ciężkością choroby (≥3 kopie SMN2 wiążą się z łagodniejszym przebiegiem). W przypadku braku delecji SMN1 konieczne jest dalsze sekwencjonowanie i analiza dawki genu w celu wykrycia mutacji punktowych lub delecji pojedynczej kopii.
amniocenteza, badanie nosicielstwa, badanie przesiewowe noworodków, badanie przewodnictwa nerwowego, biopsja mięśnia, diagnostyka prenatalna, elektromiografia, fascykulacje języka, hiporefleksja, hipotonia, homozygotyczna delecja, kinaza kreatynowa, Multiplex Ligation-dependent Probe Amplification, mutacja genu SMN1, nusinersen, rdzeniowy zanik mięśni, reakcja łańcuchowa polimerazy, risdiplam, terapia genowa