choroba Werdniga-Hoffmanna
Choroba Werdniga-Hoffmanna, znana również jako rdzeniowy zanik mięśni typu 1 (SMA1), jest ciężkim, dziedziczonym autosomalnie recesywnie schorzeniem neurodegeneracyjnym. Charakteryzuje się postępującym zanikiem motoneuronów w rogach przednich rdzenia kręgowego, prowadzącym do osłabienia i zaniku mięśni szkieletowych.
Objawy choroby ujawniają się zwykle przed 6 miesiącem życia dziecka i obejmują uogólnione osłabienie mięśniowe, hipotonię (wiotkość), brak odruchów, trudności w ssaniu i połykaniu, niewydolność oddechową oraz brak możliwości osiągnięcia kamieni milowych rozwoju ruchowego. Dzieci z SMA1 zazwyczaj nie osiągają zdolności samodzielnego siedzenia.
Choroba Werdniga-Hoffmanna spowodowana jest mutacją w genie SMN1 na chromosomie 5q, który koduje białko przeżycia motoneuronów (SMN). Ciężkość objawów może być częściowo modulowana liczbą kopii genu SMN2. Rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym, badaniach elektrofizjologicznych oraz testach genetycznych potwierdzających mutację.
W ostatnich latach pojawily się przełomowe terapie dla SMA, w tym nusinersen (Spinraza), onasemnogen abeparvovec (Zolgensma) oraz risdiplam (Evrysdi), które znacząco poprawiają rokowanie. Wczesna diagnostyka i leczenie mają kluczowe znaczenie dla zahamowania postępu choroby i poprawy jakości życia pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rdzeniowy zanik mięśni – Epidemiologia
Rdzeniowy zanik mięśni (SMA) to ciężka, autosomalnie recesywna choroba nerwowo-mięśniowa, spowodowana głównie homozygotyczną delecją genu SMN1 na chromosomie 5q, prowadząca do degeneracji α-motoneuronów i postępującego zaniku mięśni. Częstość występowania SMA waha się od 1 na 6 000 do 1 na 29 070 żywych urodzeń, z różnicami etnicznymi i geograficznymi; w USA wynosi około 1 na 14 694, a nosicielstwo mutacji SMN1 dotyczy 1 na 40-60 osób (2-3%). SMA dzieli się na pięć typów (0-4), z typem 1 stanowiącym 55-60% przypadków i charakteryzującym się początkiem do 6 miesiąca życia oraz wysoką śmiertelnością (mediana przeżycia 7 miesięcy, 95% zgonów do 18 miesiąca). Diagnostyka genetyczna, w tym testy przesiewowe noworodków, jest kluczowa dla wczesnego rozpoznania i leczenia, co znacząco poprawia rokowanie. Epidemiologia SMA podlega zmianom wraz z wprowadzeniem terapii takich jak nusinersen, onasemnogene abeparvovec i risdiplam, które wydłużają przeżycie i zmieniają profil kliniczny pacjentów.
autosomalny recesywny, badanie przesiewowe noworodków, biomarker, choroba Kugelberga-Welander, choroba nerwowo-mięśniowa, choroba Werdniga-Hoffmanna, chorobowość, częstość nosicielstwa, częstość występowania, diagnostyka genetyczna, homozygotyczna delecja, metylacja DNA, mukowiscydoza, mutacja genu SMN1, nadzór epidemiologiczny, niewydolność oddechowa, nusinersen, onasemnogene abeparvovec, rdzeniowy zanik mięśni, risdiplam, róg przedni rdzenia kręgowego - Leksykon chorób i schorzeń
Rdzeniowy zanik mięśni – Objawy
Rdzeniowy zanik mięśni (SMA) to genetyczna choroba charakteryzująca się postępującym osłabieniem i zanikiem mięśni szkieletowych, wynikającym z degeneracji neuronów ruchowych w rdzeniu kręgowym i pniu mózgu. Klasyfikacja SMA opiera się na wieku wystąpienia objawów i osiągniętych kamieniach milowych rozwoju motorycznego, wyróżniając typy 0, 1, 2, 3 (3a i 3b) oraz 4. Typ 0 manifestuje się prenatalnie i wiąże się z bardzo ciężkim przebiegiem, prowadzącym do śmierci w pierwszym miesiącu życia. Typ 1, najczęstszy i ciężki, objawia się do 6 miesiąca życia, z hipotonią, brakiem odruchów i niewydolnością oddechową, bez leczenia śmiertelność przed 2 rokiem życia. Typ 2 pojawia się między 6 a 18 miesiącem życia, dzieci mogą siedzieć, ale nie chodzić, z progresją osłabienia mięśni i skoliozą, średnia długość życia 20-40 lat. Typ 3 manifestuje się po 18 miesiącu życia lub w okresie dojrzewania, z zachowaną zdolnością chodzenia, ale postępującym osłabieniem i ryzykiem utraty samodzielności w dorosłości. Typ 4 to najłagodniejsza forma, z objawami po 21 roku życia i powolną progresją, z zachowaną mobilnością do około 60 roku życia.
ankyloza, arefleksja, aspiracja, atrofia, białko SMN, choroba Kugelberga-Welander, choroba Werdniga-Hoffmanna, fascykulacje, fascykulacje języka, gen SMN2, hipotonia, kaczkowaty chód, kamienie milowe rozwoju motorycznego, kąt Cobba, mięśnie dystalne, mięśnie proksymalne, neurony ruchowe, niewydolność oddechowa, okres prenatalny, osłabienie mięśni szkieletowych, przykurcze stawowe, rdzeniowy zanik mięśni, restrykcyjna choroba płuc, skolioza, śmiertelność niemowląt, zaburzenia wzrostu, złamania kości