lek naczynioskurczowy

Lek naczynioskurczowy (wazokonstrykcyjny) to substancja, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych poprzez skurcz mięśni gładkich w ścianach naczyń. Efektem działania tych leków jest zmniejszenie przepływu krwi przez naczynia, co prowadzi do wzrostu oporu obwodowego i ciśnienia tętniczego.

Do głównych grup leków naczynioskurczowych należą: α-adrenomimetyki (np. fenylefryna, adrenalina), agoniści receptorów wazopresynowych (terlipresyna, wazopresyna), pochodne ergotaminy oraz niektóre leki miejscowo działające. Mechanizm ich działania opiera się na stymulacji receptorów adrenergicznych α1 lub innych receptorów powodujących skurcz mięśniówki gładkiej naczyń.

Zastosowanie kliniczne leków naczynioskurczowych obejmuje leczenie niedociśnienia, wstrząsu, krwawień (np. z przewodu pokarmowego), stanów obrzękowych błon śluzowych, a także miejscowe hamowanie krwawień w chirurgii. W niektórych przypadkach wykorzystywane są również w leczeniu migreny i jako dodatek do leków znieczulających miejscowo w celu wydłużenia ich działania.

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leków naczynioskurczowych u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą oraz chorobami naczyń obwodowych. Działania niepożądane mogą obejmować nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, niedokrwienie tkanek obwodowych, a w skrajnych przypadkach martwicę tkanek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl