lek znieczulenia miejscowego
Leki znieczulenia miejscowego (LZM) to grupa substancji chemicznych stosowanych w celu czasowego, odwracalnego zniesienia czucia bólu poprzez blokadę przewodzenia impulsów nerwowych. Mechanizm działania tych leków polega na blokowaniu kanałów sodowych zależnych od napięcia w błonie komórkowej neuronu, co uniemożliwia depolaryzację i generowanie potencjału czynnościowego.
W praktyce klinicznej najczęściej stosowane są amidy (lidokaina, bupiwakaina, ropiwakaina, mepiwakaina) oraz estry (prokaina, chloroprokaina, tetrakaina). Leki te różnią się między sobą siłą działania, czasem latencji, czasem działania oraz profilem bezpieczeństwa. Amidy są metabolizowane w wątrobie, natomiast estry przez pseudocholinoesterazę osoczową.
Zastosowanie kliniczne LZM obejmuje znieczulenie powierzchniowe, nasiękowe, nerwów obwodowych, splotów nerwowych oraz znieczulenie przewodowe centralne (podpajęczynówkowe i zewnątrzoponowe). Najczęstsze działania niepożądane obejmują reakcje toksyczne (związane z układem sercowo-naczyniowym i ośrodkowym układem nerwowym) oraz reakcje alergiczne, które występują częściej w przypadku estrów.
Maksymalne dawki leków znieczulenia miejscowego są ściśle określone i zależą od rodzaju substancji, miejsca podania oraz dodania lub nie substancji obkurczających naczynia (np. adrenaliny), które wydłużają czas działania i zmniejszają ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej poprzez spowolnienie wchłaniania leku do krwiobiegu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Pabal 100 mcg/ml
Karbetocyna w dawce 100 mikrogramów/ml, stosowana do wstrzykiwań, wykazuje potencjalne interakcje farmakologiczne z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy, co wynika z jej strukturalnego podobieństwa do oksytocyny. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych interakcji z lekami przeciwbólowymi, przeciwskurczowymi oraz środkami do znieczulenia przewodowego, jednak istnieje ryzyko nasilenia działania hipertensyjnego przy jednoczesnym lub sekwencyjnym stosowaniu karbetocyny z lekami naczynioskurczowymi (np. efedryna, fenylefryna, noradrenalina) oraz alkaloidami sporyszu (np. metyloergometryna). Ponadto, prostaglandyny (dinoproston, mizoprostol) mogą potencjalnie nasilać efekt karbetocyny, a wziewne środki znieczulające (halotan, cyklopropan) mogą osłabiać jej działanie na macicę i nasilać efekt hipotensyjny, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych i rytmu serca.
alkaloid sporyszu, blokada ogona końskiego, działanie hipertensyjne, działanie hipotensyjne, ergometryna, halogenowy środek znieczulający, hipotonia, karbetocyna, lek naczynioskurczowy, lek przeciwbólowy, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulenia miejscowego, metyloergometryna, nadciśnienie tętnicze, okres poporodowy, oksytocyna, prostaglandyna, roztwór do wstrzykiwań, środek wziewny, wziewny środek znieczulający, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon substancji czynnych
Chloroprokaina – Przeciwwskazania stosowania
Chloroprokaina, będąca estrowym lekiem znieczulenia miejscowego, jest stosowana w formie roztworu 10 mg/ml (Ampres) do znieczulenia podpajęczynówkowego. Przed jej zastosowaniem konieczna jest szczegółowa analiza przeciwwskazań, obejmujących nadwrażliwość na chloroprokainę, leki zawierające PABA, inne estrowe środki znieczulające oraz substancje pomocnicze preparatu. Wskazane jest uwzględnienie ryzyka reakcji krzyżowych u pacjentów z alergią na prokainę, tetrakainę czy benzokainę. Preparat zawiera 50 mg chloroprokainy w 5 ml roztworu oraz 2,8 mg sodu na 1 ml, co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczeniami podaży sodu. Fizykochemicznie roztwór charakteryzuje się pH 3,0–4,0 oraz osmolalnością 270–300 mOsm/kg.
blok przedsionkowo-komorowy, chloroprokaina, dekompensacja krążenia, koagulopatia, lek znieczulenia miejscowego, morfologia krwi, niedobór hemoglobiny, niedokrwistość, niewydolność serca, osmolalność, PABA, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie przewodzenia, znieczulenie miejscowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie regionalne dożylne, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe - Leksykon substancji czynnych
Tribenozyd – Przeciwwskazania stosowania
Tribenozyd, stosowany w leczeniu hemoroidów i innych dolegliwości odbytu, jest dostępny w Polsce w preparatach Procto-Glyvenol i Procto-Hemolan, które zawierają również lidokainę w stężeniu 20 mg/g w kremach doodbytniczych oraz 40 mg w czopkach. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tribenozydu jest nadwrażliwość na substancję czynną, a także na lidokainę i inne amidowe leki znieczulenia miejscowego (np. prilokainę, bupiwakainę). Reakcje alergiczne na tribenozyd lub lidokainę stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do terapii tymi preparatami. Należy również uwzględnić możliwość nadwrażliwości krzyżowej pomiędzy lidokainą a innymi amidowymi anestetykami miejscowymi.
alkohol cetylowy, artykaina, bupiwakaina, czopki doodbytnicze, hemoroidy, krem doodbytniczy, lek znieczulenia miejscowego, leki amidowe, lidokaina, mepiwakaina, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, prilokaina, Procto-Glyvenol, Procto-Hemolan, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja skórna, ropiwakaina, tribenozyd