dawka enoksaparyny
Enoksaparyna to lek przeciwzakrzepowy z grupy heparyn drobnocząsteczkowych (LMWH), stosowany w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Dawkowanie enoksaparyny zależy od wskazania klinicznego, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek.
W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów z grupy umiarkowanego ryzyka standardowa dawka wynosi 20-40 mg (2000-4000 j.m.) podskórnie raz na dobę. W przypadku pacjentów z grupy wysokiego ryzyka dawka może wynosić 40 mg (4000 j.m.) podskórnie raz na dobę.
W leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej dawka terapeutyczna to zwykle 1 mg/kg masy ciała podawana podskórnie co 12 godzin lub 1,5 mg/kg raz na dobę. W zespole wieńcowym bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) stosuje się dawkę 1 mg/kg co 12 godzin, zwykle w połączeniu z lekami przeciwpłytkowymi.
U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawki – przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min dawkę należy zredukować o 50%. Monitoring efektu przeciwzakrzepowego poprzez oznaczanie aktywności anty-Xa jest wskazany u pacjentów z ekstremalną masą ciała, niewydolnością nerek oraz kobiet ciężarnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clexane 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml
Enoksaparyna sodowa, dostępna w preparacie Clexane w stężeniach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml, jest stosowana w profilaktyce przeciwzakrzepowej z uwzględnieniem indywidualnego ryzyka pacjenta. Dawkowanie powinno być dostosowane do stopnia ryzyka zakrzepowo-zatorowego, ocenianego za pomocą walidowanych modeli stratyfikacji. U pacjentów z umiarkowanym ryzykiem zaleca się podawanie 2000 j.m. (20 mg) enoksaparyny raz na dobę podskórnie, rozpoczynając terapię około 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym i kontynuując przez minimum 7-10 dni lub do momentu przywrócenia mobilności. W przypadku wysokiego ryzyka dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę, z optymalnym rozpoczęciem 12 godzin przed operacją, a kolejne podanie powinno nastąpić 12 godzin po zabiegu.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, Clexane, dawka enoksaparyny, enoksaparyna sodowa, powikłanie krwotoczne, profilaktyka przeciwzakrzepowa, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, stratyfikacja ryzyka, umiarkowane ryzyko, wstrzyknięcie podskórne, wysokie ryzyko, zabieg ortopedyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crusia 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa (substancja czynna leku Crusia) jest stosowana w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) zgodnie z indywidualnym ryzykiem pacjenta, ocenianym za pomocą zwalidowanego modelu stratyfikacji ryzyka. Dostępne dawki to 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml, podawane podskórnie w ampułko-strzykawkach. U pacjentów z umiarkowanym ryzykiem zaleca się dawkę 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę, rozpoczynając 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym, z kontynuacją profilaktyki przez minimum 7-10 dni, aż do przywrócenia mobilności. Natomiast u pacjentów z wysokim ryzykiem stosuje się dawkę 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę, rozpoczynając profilaktykę optymalnie 12 godzin przed zabiegiem, z ponownym podaniem leku 12 godzin po operacji i kontynuacją do ustąpienia ryzyka zakrzepowo-zatorowego.
ampułko-strzykawka, chirurgia ortopedyczna, choroba zakrzepowo-zatorowa, dawka enoksaparyny, dawkowanie enoksaparyny, enoksaparyna sodowa, model stratyfikacji ryzyka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, roztwór do wstrzykiwań, roztwór leczniczy, wstrzyknięcie podskórne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa