obniżony napęd psychoruchowy

Obniżony napęd psychoruchowy to stan, w którym obserwuje się wyraźne spowolnienie procesów myślowych oraz aktywności fizycznej pacjenta. Jest to objaw często występujący w zaburzeniach depresyjnych, szczególnie w depresji endogennej, ale może towarzyszyć również innym schorzeniom, takim jak zaburzenia afektywne dwubiegunowe (w fazie depresyjnej), zespoły otępienne czy schorzenia neurologiczne.

Klinicznie objawia się spowolnieniem mowy (bradylalia), myślenia (bradyfrenia), ruchów ciała oraz ogólnym zmniejszeniem aktywności. Pacjenci z obniżonym napędem psychoruchowym mają trudności z inicjowaniem działań, ich ruchy są powolne, mimika twarzy zubożała, a odpowiedzi na pytania opóźnione i lakoniczne. W skrajnych przypadkach może wystąpić stupor depresyjny, czyli znaczne zahamowanie ruchowe.

Diagnostyka różnicowa obniżonego napędu psychoruchowego powinna uwzględniać zarówno pierwotne zaburzenia psychiczne, jak i przyczyny somatyczne, w tym zaburzenia hormonalne (np. niedoczynność tarczycy), choroby neurologiczne (np. choroba Parkinsona) oraz skutki uboczne niektórych leków (np. neuroleptyków). Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię (leki przeciwdepresyjne, stabilizatory nastroju), psychoterapię oraz interwencje neuropsychiatryczne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl