opóźnienie podjęcia czynności
Opóźnienie podjęcia czynności to termin odnoszący się do zjawiska istotnego w praktyce klinicznej, kiedy wystąpienie określonej reakcji lub działania terapeutycznego jest oddalone w czasie od momentu podania bodźca czy leku. Może dotyczyć zarówno działań lekarza, personelu medycznego, jak i odpowiedzi organizmu pacjenta na zastosowane leczenie.
W kontekście farmakoterapii opóźnienie podjęcia czynności dotyczy czasu potrzebnego do osiągnięcia efektu terapeutycznego po podaniu leku, co jest szczególnie istotne przy lekach psychotropowych (np. przeciwdepresyjnych), których pełne działanie może wystąpić dopiero po 2-4 tygodniach regularnego stosowania. Znajomość tego zjawiska jest kluczowa dla właściwego planowania terapii i edukacji pacjenta.
W przypadku procedur medycznych opóźnienie podjęcia czynności może być związane z koniecznością przeprowadzenia dodatkowej diagnostyki przed interwencją, oczekiwaniem na stabilizację stanu pacjenta lub świadomą strategią terapeutyczną (np. w przypadku watchful waiting). Nieuzasadnione opóźnienia w podjęciu czynności medycznych mogą jednak prowadzić do pogorszenia rokowania i stanowią istotny element oceny jakości opieki medycznej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Terapia mykofenolanem mofetylu powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem transplantologów z doświadczeniem klinicznym. U dorosłych po przeszczepieniu nerki zaleca się rozpoczęcie leczenia doustnego w ciągu 72 godzin po zabiegu, z dawką 1 g dwa razy na dobę (łącznie 2 g/dobę). U dzieci i młodzieży (2-18 lat) dawkowanie jest uzależnione od powierzchni ciała: 600 mg/m² dwa razy na dobę, maksymalnie do 2 g/dobę, przy czym pacjenci o powierzchni ciała 1,25-1,5 m² otrzymują 750 mg dwa razy na dobę (1,5 g/dobę), a powyżej 1,5 m² – 1 g dwa razy na dobę (2 g/dobę). U dorosłych po przeszczepieniu serca dawka wynosi 1,5 g dwa razy na dobę (3 g/dobę), a leczenie należy rozpocząć w ciągu 5 dni po transplantacji. Po przeszczepieniu wątroby mykofenolan mofetylu podaje się dożylnie przez pierwsze 4 dni, następnie doustnie, z dawką 1,5 g dwa razy na dobę (3 g/dobę). U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się standardowe dawkowanie, natomiast u osób z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek (GFR <25 ml/min/1,73 m²) po przeszczepieniu nerki nie należy przekraczać dawki 1 g dwa razy na dobę, z wyjątkiem okresu bezpośrednio po transplantacji.
aktywny metabolit, biorca przeszczepu, ciężkie uszkodzenie wątroby, dawkowanie i sposób podawania, działanie teratogenne, epizod odrzucania przeszczepu, farmakokinetyka MPA, kwas mykofenolowy, lekarz transplantolog, mykofenolan mofetylu, odrzucanie przeszczepu, opóźnienie podjęcia czynności, powierzchnia ciała, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie nerki, przeszczepienie serca, przeszczepienie wątroby, przewlekła niewydolność nerek, śródmiąższowe uszkodzenie wątroby -
Leksykon leków
Mykofenolan mofetylu (Mycophenolate mofetil Sandoz) jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów po transplantacji narządów, w tym nerki, serca i wątroby, z dawkowaniem dostosowanym do rodzaju przeszczepu oraz wieku pacjenta. U dorosłych po transplantacji nerki zaleca się dawkę 1 g dwa razy na dobę (2 g/dobę), rozpoczynając leczenie w ciągu 72 godzin po zabiegu. U dzieci i młodzieży (2-18 lat) dawka wynosi 600 mg/m² powierzchni ciała dwa razy na dobę, maksymalnie do 2 g/dobę, przy czym tabletki 500 mg są przeznaczone dla pacjentów o powierzchni ciała >1,5 m². Po transplantacji serca i wątroby u dorosłych dawka wynosi 1,5 g dwa razy na dobę (3 g/dobę), z rozpoczęciem leczenia odpowiednio do 5 dni po zabiegu (serce) lub dożylnego podania w ciągu 4 dni po zabiegu (wątroba), a następnie przejściem na podawanie doustne. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się standardowe dawki, natomiast u osób z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek (GFR <25 ml/min/1,73 m²) zaleca się unikanie dawek przekraczających 1 g dwa razy na dobę, z wyjątkiem okresu bezpośrednio po transplantacji. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby po transplantacji nerki.
aktywny metabolit, ciężkie uszkodzenie wątroby, dawka dobowa, działanie niepożądane, działanie teratogenne, epizod odrzucania, farmakokinetyka, kwas mykofenolowy, lekarz transplantolog, mykofenolan mofetylu, odrzucanie przeszczepu, opóźnienie podjęcia czynności, podanie doustne, powierzchnia ciała, przesączanie kłębuszkowe, przeszczep nerki, przeszczep serca, przeszczep wątroby, przewlekła niewydolność nerek, śródmiąższowe uszkodzenie wątroby, transplantacja nerki, transplantacja serca
