zwieracz odbytu wewnętrzny
Zwieracz odbytu wewnętrzny (łac. musculus sphincter ani internus) to mięsień gładki stanowiący jedną z dwóch struktur zwieraczowych kontrolujących wypróżnianie. W przeciwieństwie do zwieracza zewnętrznego, który jest mięśniem poprzecznie prążkowanym, zwieracz wewnętrzny pozostaje pod kontrolą autonomicznego układu nerwowego i znajduje się w stanie stałego napięcia (tonus).
Anatomicznie zwieracz wewnętrzny stanowi przedłużenie okrężnej warstwy mięśniowej ściany odbytnicy. Ma kształt pierścienia o grubości około 2-5 mm, otaczającego kanał odbytu na długości 2-3 cm. Jego unerwienie pochodzi z układu autonomicznego – włókien przywspółczulnych splotu miednicznego oraz współczulnych z segmentów L5-S2.
Funkcjonalnie odpowiada za około 55-85% spoczynkowego ciśnienia w kanale odbytu, co ma kluczowe znaczenie dla utrzymania kontynencji. Jego relaksacja następuje odruchowo podczas rozciągania ściany odbytnicy przez masy kałowe (odruch odbytniczo-odbytowy), co stanowi element fizjologicznego mechanizmu defekacji.
Dysfunkcje zwieracza wewnętrznego mogą prowadzić do zaburzeń kontroli defekacji, szczególnie nietrzymania stolca podczas parcia na stolec lub nietrzymania gazów. Uszkodzenia mogą wynikać z procesu starzenia, urazów okołoporodowych, zabiegów chirurgicznych w obrębie odbytu czy chorób neurologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aethoxysklerol 3%
Aethoxysklerol 3% (30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawierający lauromakrogol 400 jest stosowany do obliteracji żylaków, jednak wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa. Wstrzyknięcie do tętnic jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej martwicy tkanek i potencjalnej amputacji kończyny. Szczególną ostrożność należy zachować podczas podawania preparatu w okolicach twarzy, stóp i kostek, gdzie istnieje zwiększone ryzyko przypadkowego wstrzyknięcia dotętniczego, co może prowadzić do nieodwracalnych zaburzeń wzroku, w tym ślepoty. W przypadku nieprawidłowego podania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie działań ratunkowych, takich jak pozostawienie kaniuli, podanie 5-10 ml środka miejscowo znieczulającego bez adrenaliny, dożylna heparyna (10 000 IU), obłożenie kończyny watą i hospitalizacja na oddziale chirurgii naczyniowej. W przypadku podskórnego podania zaleca się iniekcję 5-10 ml roztworu soli fizjologicznej z hialuronidazą oraz ewentualne zastosowanie znieczulenia miejscowego bez adrenaliny.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, chirurg naczyniowy, choroba Crohna, choroba zapalna skóry, guzki krwawnicze, heparyna, hialuronidaza, inhibitor ACE, lauromakrogol, martwica tkanek, mikroangiopatia, nadkrzepliwość krwi, neuropatia, niedokrwienie tętnicze, obliteracja żylaków, obrzęk kończyny dolnej, pajączki naczyniowe, przeciek lewo-prawy, przewlekła choroba zapalna jelit, reakcja anafilaktyczna, skala Fontaine, skleroterapia mikropianowa, ślepota, stan gorączkowy, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dotętnicze, zestaw przeciwwstrząsowy, zwieracz odbytu wewnętrzny - Leksykon substancji czynnych
Lauromakrogol – Dawkowanie i sposób podawania
Lauromakrogol 400 (polidokanol) jest skutecznym środkiem stosowanym w skleroterapii naczyń żylnych o różnej średnicy, od pajączków naczyniowych po duże żylaki, a także w leczeniu guzków krwawniczych. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 mg/kg masy ciała, co dla pacjenta o masie 70 kg odpowiada 140 mg (np. 28 ml Aethoxysklerolu 0,5% lub 4,6 ml Aethoxysklerolu 3%). W przypadku podawania w formie mikropiany zaleca się limit 10 ml na sesję i dobę, niezależnie od masy ciała. Dawkowanie jest dostosowane do rodzaju i wielkości naczyń: pajączki leczymy roztworem 0,5% (0,1-0,2 ml na wstrzyknięcie), żylaki średnie i duże 2-3% (płyn lub mikropiana, z objętościami do 2 ml na wstrzyknięcie i do 6 ml mikropiany dla dużych żył odpiszczelowych). W leczeniu guzków krwawniczych stosuje się 3% roztwór, podając do 1 ml na guzek (0,5 ml w okolicy „godziny 11” u mężczyzn), maksymalnie 3 ml na sesję.
Aethoxysklerol, guzki krwawnicze, lauromakrogol 400, linia grzebieniasta, manewr Valsalvy, masa ciała, mikropiana, naczynia żylne, nietrzymanie stolca, pajączki naczyniowe, pończocha elastyczna, skleroterapia żył, szypuła naczyniowa, terapia uciskowa, USG duplex, zakrzep, zwieracz odbytu wewnętrzny, żyła odpiszczelowa, żylakowatość