rak stercza

Rak stercza (rak gruczołu krokowego, carcinoma prostatae) jest jednym z najczęstszych nowotworów złośliwych u mężczyzn, szczególnie w wieku powyżej 50 lat. Wywodzi się z komórek nabłonkowych gruczołu krokowego i w większości przypadków ma charakter gruczolakoraka.

Czynniki ryzyka rozwoju raka stercza obejmują wiek, uwarunkowania genetyczne (zwłaszcza mutacje genów BRCA1/2), czynniki etniczne (większa zachorowalność wśród mężczyzn rasy czarnej), a także czynniki środowiskowe i dietetyczne. Choroba we wczesnym stadium często przebiega bezobjawowo, a w stadium zaawansowanym może powodować trudności w oddawaniu moczu, krwiomocz, ból w okolicy miednicy czy zaburzenia erekcji.

Diagnostyka raka stercza opiera się na badaniu per rectum, oznaczeniu stężenia PSA (swoisty antygen sterczowy) w surowicy, badaniach obrazowych (TRUS, mpMRI) oraz biopsji gruczołu krokowego. Stopień zaawansowania określa się na podstawie skali Gleasona oraz klasyfikacji TNM.

Leczenie raka stercza zależy od stadium zaawansowania, wieku pacjenta i chorób współistniejących. Metody terapeutyczne obejmują aktywny nadzór, leczenie operacyjne (prostatektomia radykalna), radioterapię, brachyterapię, leczenie hormonalne, chemioterapię oraz leczenie ukierunkowane molekularnie. U pacjentów z rakiem rozsianym stosuje się głównie leczenie systemowe.

Rokowanie w raku stercza jest uzależnione od stopnia zaawansowania w momencie rozpoznania. Wczesne wykrycie choroby umożliwia skuteczne leczenie, dlatego istotne są regularne badania przesiewowe u mężczyzn z grup ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl