niepowikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich
Niepowikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich (uSSTI – uncomplicated skin and soft tissue infection) to infekcja obejmująca naskórek, skórę właściwą i tkankę podskórną, która nie rozprzestrzenia się na głębsze tkanki i nie wywołuje objawów ogólnoustrojowych. Do najczęstszych postaci klinicznych należą: liszajec, zapalenie mieszków włosowych, czyraki, róża i zapalenie tkanki łącznej (cellulitis).
Etiologia niepowikłanych zakażeń skóry najczęściej obejmuje bakterie Gram-dodatnie, głównie Staphylococcus aureus i paciorkowce z grupy A (Streptococcus pyogenes). W leczeniu pierwszego rzutu stosuje się zazwyczaj antybiotyki beta-laktamowe, makrolidy lub klindamycynę, w zależności od lokalnych wzorców oporności drobnoustrojów.
Diagnostyka niepowikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich opiera się głównie na obrazie klinicznym. Badania mikrobiologiczne nie są rutynowo wykonywane, chyba że występuje podejrzenie zakażenia patogenem opornym na antybiotyki (np. MRSA) lub obserwuje się brak odpowiedzi na standardowe leczenie. W przeciwieństwie do powikłanych zakażeń, niepowikłane infekcje zazwyczaj dobrze reagują na antybiotykoterapię doustną i nie wymagają hospitalizacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tarsime 125 mg
Lek Tarsime zawierający cefuroksym w postaci cefuroksymu aksetylu dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 125 mg, 250 mg oraz 500 mg. Standardowy czas terapii wynosi 7 dni, z możliwością skrócenia do 5 lub wydłużenia do 10 dni w zależności od wskazań i odpowiedzi na leczenie. Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 40 kg masy ciała jest zróżnicowane w zależności od rodzaju zakażenia: np. ostre zapalenie migdałków i zatok przynosowych – 250 mg dwa razy na dobę, ostre zapalenie ucha środkowego i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli – 500 mg dwa razy na dobę. U dzieci poniżej 40 kg dawki ustala się na podstawie masy ciała, z maksymalnymi dawkami dobowymi odpowiednio do wskazań, np. 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę (maks. 125 mg) w ostrym zapaleniu migdałków, czy 15 mg/kg mc. dwa razy na dobę (maks. 250 mg) w cięższych zakażeniach, w tym chorobie z Lyme, gdzie leczenie trwa 14 dni (od 10 do 21 dni). Nie zaleca się stosowania u niemowląt poniżej 3 miesiąca życia z powodu braku danych klinicznych.
cefuroksym, cefuroksym aksetyl, choroba z Lyme, dysfagia, farmakokinetyka cefuroksymu, niepowikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie migdałków, ostre zapalenie ucha środkowego, ostre zapalenie zatok przynosowych, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fromilid 500 500 mg
Klarytromycyna w formie tabletek powlekanych (Fromilid 250 mg oraz 500 mg) jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na tę substancję. Wskazania obejmują zakażenia górnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie migdałków i gardła wywołane przez Streptococcus pyogenes, ostre zapalenie zatok szczękowych i ucha środkowego spowodowane przez Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis lub Streptococcus pneumoniae. Ponadto klarytromycyna jest skuteczna w leczeniu zakażeń dolnych dróg oddechowych, w tym zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz zapalenia płuc wywołanego przez drobnoustroje atypowe i typowe, takie jak Mycoplasma pneumoniae, Streptococcus pneumoniae i Chlamydia pneumoniae. Lek znajduje także zastosowanie w terapii niepowikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz uogólnionych zakażeń mykobakteriami z kompleksu Mycobacterium avium (MAC). W eradykacji Helicobacter pylori klarytromycyna powinna być stosowana wyłącznie w terapii skojarzonej.
antybiotyk makrolidowy, Chlamydia pneumoniae, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, gorączka reumatyczna, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, klarytromycyna, lek przeciwbakteryjny, Moraxella catarrhalis, Mycobacterium avium, Mycobacterium intracellulare, mycoplasma pneumoniae, niepowikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, oporność bakterii, ostre zapalenie ucha środkowego, posiew mikrobiologiczny, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie migdałków i gardła, zapalenie płuc - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polcylin 100 mg/ml
Fenoksymetylopenicylina potasowa (Polcylin) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju zakażenia, masy ciała oraz wieku pacjenta. Standardowa dawka wynosi 12,5 mg/kg na dawkę, z możliwością zwiększenia do 50 mg/kg/dobę w cięższych infekcjach. Czas terapii jest zróżnicowany: 10 dni dla zapalenia gardła i migdałków, 7-10 dni dla innych wskazań, a w przypadku niepowikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich zaleca się 25 mg/kg 3 razy na dobę przez 7-10 dni. W ostrym zapaleniu ucha środkowego standardowy czas leczenia to 5 dni, z możliwością wydłużenia do 10 dni przy ryzyku powikłań lub nawrotach. Dawkowanie u dzieci poniżej 12 lat wynosi 25 mg/kg 3 razy na dobę przez 10 dni, natomiast u dorosłych i młodzieży od 12 lat – 1 g 3 razy na dobę przez 10 dni. W przypadku zakażeń paciorkowcami beta-hemolizującymi konieczne jest 10-dniowe leczenie, aby zapobiec powikłaniom, takim jak gorączka reumatyczna.
bakteria beztlenowa, farmakokinetyka i farmakodynamika, fenoksymetylopenicylina potasowa, gorączka reumatyczna, niepowikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, ostre zapalenie ucha środkowego, ostre zapalenie zatok, paciorkowiec beta-hemolizujący, pozaszpitalne zapalenie płuc, ropień zębowy, róża, rumień wędrujący, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Valdocef 250 mg/5 ml
Valdocef (cefadroksyl) w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniu 250 mg/5 ml jest cefalosporynowym antybiotykiem stosowanym doustnie w leczeniu wybranych zakażeń bakteryjnych. Główne wskazania obejmują paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków, niepowikłane zakażenia dróg moczowych (np. zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, bezobjawowa bakteriuria) oraz niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (np. ropnie, czyraki, zapalenie tkanki łącznej). Cefadroksyl charakteryzuje się wysoką skutecznością wobec bakterii z rodzaju Streptococcus oraz dobrym wchłanianiem i wysokim stężeniem w moczu, co uzasadnia jego zastosowanie w wymienionych infekcjach. Terapia powinna być oparta na ocenie klinicznej i, jeśli to możliwe, potwierdzeniu mikrobiologicznym wrażliwości patogenu na lek.
angina paciorkowcowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie mikrobiologiczne, bezobjawowa bakteriuria, cefadroksyl, czyrak, dysfagia, etiologia paciorkowcowa, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, infekcja górnych dróg oddechowych, lek przeciwbakteryjny, niepowikłane zakażenie dróg moczowych, niepowikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, oporność drobnoustrojów, posiew z antybiogramem, ropień, terapia empiryczna, wrażliwość patogenu, zakażenie bakteryjne, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej