środek zwiększający rozpadlność
Środek zwiększający rozpadlność (dezintegrant) to substancja pomocnicza dodawana do stałych postaci leków (głównie tabletek i kapsułek), której zadaniem jest przyspieszenie rozpadu leku po podaniu. Dezintegranty ułatwiają penetrację płynów ustrojowych do wnętrza tabletki, powodując jej pęcznienie i rozpad na mniejsze cząstki, co znacząco zwiększa powierzchnię kontaktu leku z płynami ustrojowymi.
Do najczęściej stosowanych środków zwiększających rozpadlność należą: skrobia i jej pochodne (skrobia sodowa glikolowana), celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krospovidon oraz glinokrzemiany (np. bentonit). Mechanizmy działania dezintegrantów obejmują pęcznienie, odzyskiwanie kształtu po kompresji, odpychanie elektrostatyczne oraz wytwarzanie ciepła.
Odpowiedni dobór środka zwiększającego rozpadlność ma kluczowe znaczenie dla biodostępności substancji leczniczej, szczególnie w przypadku leków o słabej rozpuszczalności w wodzie. Właściwie dobrany dezintegrant zapewnia szybkie uwolnienie substancji czynnej z postaci leku, co przekłada się na odpowiednią szybkość działania farmakologicznego i skuteczność terapeutyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Zahron Combi 10 mg + 10 mg
Zahron Combi to lek w postaci twardych kapsułek zawierający dwie substancje czynne: rozuwastatynę wapniową oraz amlodypinę bezylan. Produkt dostępny jest w czterech kombinacjach dawek: 10 mg rozuwastatyny + 5 mg amlodypiny, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Każda dawka jest oznaczona charakterystycznym nadrukiem – dawka amlodypiny czerwoną czcionką na korpusie kapsułki, a dawka rozuwastatyny zieloną na wieczku, co ułatwia identyfikację preparatu przez personel medyczny. Formulacja kapsułek zawiera substancje pomocnicze takie jak skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon oraz składniki otoczki i tuszu, które zapewniają odpowiednią stabilność i uwalnianie substancji czynnych.
amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, indygokarmin, indywidualizacja terapii, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, krospowidon, okres ważności, personel medyczny, rozuwastatyna wapniowa, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, skuteczność terapeutyczna, środek rozsadzający, środek zwiększający rozpadlność, stearylofumaran sodu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, trwałość produktu leczniczego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramidilan HCT 5 mg + 5 mg + 25 mg
Ramidilan HCT to preparat złożony stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zawierający trzy substancje czynne: ramipryl (inhibitor ACE), amlodypinę (bloker kanałów wapniowych) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy). Lek dostępny jest w czterech wariantach dawkowania, umożliwiających indywidualizację terapii: 5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny (jako 6,934 mg amlodypiny bezylanu) + 12,5 mg hydrochlorotiazydu; 5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny + 25 mg hydrochlorotiazydu; 10 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny + 25 mg hydrochlorotiazydu; oraz 10 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny (jako 13,868 mg amlodypiny bezylanu) + 25 mg hydrochlorotiazydu. Kapsułki twarde różnią się kolorystyką w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
amlodypina, amlodypiny bezylan, bloker kanałów wapniowych, celuloza mikrokrystaliczna, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, nadciśnienie tętnicze, osłonka kapsułki, przewód pokarmowy, ramipryl, skrobia żelowana, sodu stearylofumaran, środek wiążący, środek zwiększający rozpadlność, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, terapia hipotensyjna, wapnia wodorofosforan