niedomykalność zastawki neoaortalnej
Niedomykalność zastawki neoaortalnej to zaburzenie funkcji zastawki, która powstała w wyniku procedury operacyjnej przełożenia zastawki płucnej w pozycję aortalną, najczęściej podczas zabiegu operacji Rossa lub przełożenia wielkich pni tętniczych (TGA). W przypadku tej wady dochodzi do wstecznego przepływu krwi z aorty do lewej komory serca podczas rozkurczu.
Mechanizmy prowadzące do niedomykalności neoaortalnej obejmują postępującą dylatację opuszki aorty, nieprawidłową geometrię zastawki po przeszczepieniu oraz degenerację płatków zastawki. Częstość występowania tej komplikacji wzrasta wraz z czasem od pierwotnej operacji, z szacowanym ryzykiem reoperacji wynoszącym 10-25% w ciągu 15-20 lat.
Diagnostyka niedomykalności zastawki neoaortalnej opiera się głównie na badaniu echokardiograficznym (przezklatkowym i przezprzełykowym), które pozwala ocenić stopień niedomykalności, wymiary lewej komory oraz morfologię zastawki. W przypadkach zaawansowanych może być konieczne wykonanie rezonansu magnetycznego serca dla dokładniejszej oceny objętości fali zwrotnej.
Leczenie zależy od stopnia niedomykalności i objawów klinicznych. W przypadkach łagodnych stosuje się obserwację i leczenie farmakologiczne. Przy istotnej hemodynamicznie niedomykalności konieczna jest interwencja chirurgiczna – najczęściej wymiana zastawki na protezę mechaniczną lub biologiczną. U pacjentów po zabiegach kardiochirurgicznych w dzieciństwie wymagane jest długoterminowe monitorowanie echokardiograficzne zastawki neoaortalnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Podwójne ujście prawej komory – Zapobieganie i profilaktyka
Podwójne ujście prawej komory (DORV) to złożona wada wrodzona serca, charakteryzująca się odprowadzeniem zarówno aorty, jak i tętnicy płucnej z prawej komory. Etiologia DORV pozostaje w większości przypadków nieznana, co utrudnia opracowanie skutecznych metod prewencji pierwotnej. Profilaktyka obejmuje kontrolę czynników ryzyka, takich jak optymalna kontrola glikemii u kobiet z cukrzycą przed i w trakcie ciąży oraz poradnictwo genetyczne. Wczesna diagnostyka prenatalna umożliwia monitorowanie płodu i planowanie opieki okołoporodowej w ośrodkach z dostępem do specjalistycznej kardiologii i kardiochirurgii noworodkowej. Bez interwencji chirurgicznej DORV prowadzi do poważnych powikłań, takich jak sinica, niewydolność serca i nadciśnienie płucne.
anomalia Taussig-Bing, aorta, badanie echokardiograficzne, bakteriemia, cukrzyca, enteropatia z utratą białka, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kontrola glikemii, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki neoaortalnej, niewydolność serca, operacja arterial switch, operacja Fontana, operacja na otwartym sercu, podwójne ujście prawej komory, poradnictwo genetyczne, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka antybiotykowa, prostaglandyna, przeciek lewo-prawy, sinica, terapia przeciwzakrzepowa, tętnica płucna, tlenek azotu, wrodzona wada serca, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon chorób i schorzeń
Podwójne ujście prawej komory – Leczenie
Podwójne ujście prawej komory (DORV) to złożona wada wrodzona serca, charakteryzująca się połączeniem zarówno aorty, jak i tętnicy płucnej z prawą komorą. Wymaga niemal zawsze interwencji chirurgicznej w pierwszym roku życia, a wybór metody operacyjnej zależy od typu DORV, lokalizacji i wielkości ubytku przegrody międzykomorowej (VSD), obecności innych wad serca oraz stanu klinicznego pacjenta. Standardowe techniki chirurgiczne obejmują tworzenie tunelu (baffle) przez VSD łączącego lewą komorę z aortą (preferowane w DORV z podaortalnym VSD), operację arterial switch (w DORV z podpłucnym VSD, serce Taussig-Bing) oraz rekonstrukcję etapową z procedurą Fontana w przypadkach z jedną funkcjonalną komorą. Dodatkowo stosuje się procedury takie jak Rastelli, REV czy Bex-Nikaidoh, a w ciężkich przypadkach paliatywne zespolenia systemowo-płucne (np. Blalock-Taussig). Farmakoterapia obejmuje diuretyki (furosemid, spironolakton), digoksynę, inhibitory ACE, beta-blokery oraz prostaglandynę E1 (PGE1) w celu utrzymania drożności przewodu tętniczego u noworodków z sinicą i hipoksemią.
aorta, arytmia, blok serca, digoksyna, diuretyk pętlowy, enteropatia z utratą białka, hipoksemia, lewa komora, nadciśnienie płucne, naprawa jednokomorowa, niedomykalność zastawki neoaortalnej, podwójne ujście prawej komory, prawa komora serca, procedura Fontana, prostaglandyna E1, przełożenie wielkich pni tętniczych, przewód tętniczy, serce Taussig-Bing, sinica, tętnica płucna, tętnica wieńcowa, ubytek przegrody międzykomorowej, wrodzona wada serca, zaburzenie rytmu serca, zespolenie Blalock-Taussig, zespolenie systemowo-płucne, zwężenie zastawki płucnej