zmniejszenie wydzielania śliny

Zmniejszenie wydzielania śliny, określane jako hiposaliwacja lub kserostomia, stanowi istotny problem kliniczny wpływający na zdrowie jamy ustnej i ogólny komfort pacjenta. Jest to stan, w którym dochodzi do redukcji ilości produkowanej śliny poniżej fizjologicznych wartości, wynoszących około 0,5-1,5 litra na dobę.

Etiologia tego zaburzenia jest wieloczynnikowa. Najczęstsze przyczyny obejmują: działania niepożądane leków (szczególnie antycholinergicznych, przeciwdepresyjnych, przeciwnadciśnieniowych), radioterapię głowy i szyi, choroby autoimmunologiczne (zespół Sjögrena), cukrzycę, stany odwodnienia, a także proces starzenia się. Szacuje się, że problem dotyka około 20% populacji ogólnej, ze znacznym wzrostem częstości występowania u osób starszych.

Konsekwencje kliniczne hiposaliwacji są rozległe i obejmują zwiększone ryzyko próchnicy, kandydozy jamy ustnej, zapalenia przyzębia, trudności w żuciu i połykaniu, zaburzenia smaku oraz dyskomfort podczas mówienia. Diagnostyka opiera się na ocenie objawów klinicznych, badaniu przepływu śliny spoczynkowej i stymulowanej oraz wykluczeniu chorób systemowych.

Leczenie zmniejszonego wydzielania śliny powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz obejmować stosowanie substytutów śliny, preparatów nawilżających, stymulatorów wydzielania śliny (np. pilokarpiną w przypadku zachowanej funkcji gruczołów ślinowych) oraz rygorystyczną higienę jamy ustnej. Istotne jest również odpowiednie nawodnienie organizmu i unikanie czynników nasilających suchość w jamie ustnej.

Powiązane wpisy

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl