bariera przewodu pokarmowego

Bariera przewodu pokarmowego to złożony system ochronny oddzielający wnętrze jelita od reszty organizmu. Składa się z warstwy nabłonkowej, ściśle połączonej za pomocą białek tworzących tzw. połączenia ścisłe (tight junctions), mucyny pokrywającej nabłonek, komórek układu immunologicznego oraz mikrobioty jelitowej.

Główną funkcją bariery przewodu pokarmowego jest selektywna absorpcja składników odżywczych przy jednoczesnym blokowaniu patogenów, toksyn i antygenów. Nabłonek jelitowy zawiera wyspecjalizowane komórki, w tym enterocyty odpowiedzialne za wchłanianie, komórki kubkowe produkujące śluz oraz komórki Panetha wydzielające substancje przeciwbakteryjne.

Uszkodzenie bariery przewodu pokarmowego, określane jako zespół nieszczelnego jelita (leaky gut syndrome), wiąże się z wieloma schorzeniami, takimi jak nieswoiste zapalenia jelit, celiakia, alergie pokarmowe oraz choroby autoimmunologiczne. Czynniki uszkadzające barierę obejmują stres, niektóre leki (np. NLPZ), alkohol, nieprawidłową dietę oraz zaburzenia mikrobioty jelitowej.

W diagnostyce zaburzeń bariery jelitowej wykorzystuje się pomiar stężenia zonuliny w surowicy krwi i kale, testy z laktulozy i mannitolem oraz badania mikrobioty jelitowej. Strategie terapeutyczne ukierunkowane na poprawę funkcji bariery przewodu pokarmowego obejmują modyfikację diety, suplementację probiotykami, prebiotykami oraz związkami wspomagającymi regenerację nabłonka jelitowego, takimi jak glutamina czy kwasy tłuszczowe krótkołańcuchowe.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Arginina – Właściwości farmakokinetyczne

Arginina, podawana dożylnie w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Aminoplasmal B. Braun 10% czy Kabiven, charakteryzuje się 100% biodostępnością, co wynika z pominięcia bariery przewodu pokarmowego. Po infuzji aminokwasy włączają się do osoczowej puli wolnych aminokwasów i dystrybuują do przestrzeni śródmiąższowej oraz wewnątrzkomórkowej, utrzymując homeostazę aminokwasową. Metabolizm argininy obejmuje transaminację, utlenianie łańcucha węglowego do CO2 oraz przemianę grupy aminowej do mocznika w wątrobie. Eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm, a wydalanie nerkowe w postaci niezmienionej jest minimalne. Biologiczny okres półtrwania aminokwasów w osoczu u zdrowych dorosłych wynosi od 3 minut (kwas glutaminowy) do 14 minut (histydyna), jednak u pacjentów z niewydolnością nerek czas ten ulega wydłużeniu, co wymaga stosowania specjalistycznych roztworów aminokwasowych, np. Aminomel Nephro.
adrenalina, aminokwas, Aminoplasmal, bariera łożyskowa, bariera przewodu pokarmowego, biodostępność, biosynteza, dializa otrzewnowa, dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy, dopamina, dystrybucja, dystrybucja w organizmie, elektrolit, eliminacja z organizmu, emulsja tłuszczowa, glukoneogeneza, hemoglobina, hipertriglicerydemia, histydyna, krążenie ogólne, krwioobieg, metabolizm, mocznik, niewydolność nerek, nukleotyd, okres półtrwania biologiczny, płyn śródmiąższowy, podanie dootrzewnowe, prekursor, preparat wielokomorowy, przestrzeń wewnątrzkomórkowa, transaminacja, tyroksyna, wchłanianie, właściwości farmakokinetyczne, żyła wrotna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Potassium Chloride 0,15% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun 1,5 g/l + 9 g/l

Produkt leczniczy Potassium Chloride 0,15% lub 0,3% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun podawany jest dożylnie, co zapewnia 100% biodostępność jonów potasu, sodu i chlorku. Jony potasu są aktywnie transportowane do wnętrza komórek, gdzie ich stężenie jest ponad 40-krotnie wyższe niż w przestrzeni pozakomórkowej, przy fizjologicznym stężeniu w osoczu 3,5-5 mmol/l. Jony sodu (135-145 mmol/l) i chlorku (95-107 mmol/l) dystrybuowane są głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Elektrolity te nie ulegają metabolizmowi, a ich eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z niewielkim wydalaniem przez pot i przewód pokarmowy. W okresie pooperacyjnym obserwuje się zwiększone wydalanie potasu z jednoczesną retencją sodu i wody, co ma kluczowe znaczenie przy planowaniu suplementacji elektrolitowej.
bariera przewodu pokarmowego, biodostępność leku, elektrolity, farmakokinetyka, gospodarka elektrolitowa, gospodarka sodowa, homeostaza elektrolitowa, homeostaza kwasowo-zasadowa, infuzja dożylna, jony chlorkowe, osmolarność, potas, potas w osoczu, reabsorpcja sodu, retencja wody, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodna, sód w osoczu, suplementacja elektrolitowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazopresyna, wchłanianie leku, wodorowęglany

bariera przewodu pokarmowego

Powiązane wpisy

Arginina – Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne – Potassium Chloride 0,15% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun 1,5 g/l + 9 g/l