glikozyd konwalii

Glikozyd konwalii (konwaliotoksyna) to kardiotoniczny związek chemiczny występujący naturalnie w konwalii majowej (Convallaria majalis). Należy do grupy glikozydów nasercowych, podobnie jak digoksyna czy digitoksyna, zawierając w swojej strukturze aglikonową część steroidową połączoną z cukrami.

Farmakologicznie glikozydy konwalii działają poprzez hamowanie pompy sodowo-potasowej (Na⁺/K⁺-ATPazy), co prowadzi do zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia w kardiomiocytach. Efektem jest dodatnie działanie inotropowe – zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego, ujemne działanie chronotropowe – zwolnienie rytmu serca oraz ujemne działanie dromotropowe – zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego.

W przeszłości preparaty z konwalii były stosowane w leczeniu niewydolności serca, jednak obecnie zostały zastąpione przez bezpieczniejsze i lepiej przebadane glikozydy naparstnicy. Glikozydy konwalii charakteryzują się wąskim indeksem terapeutycznym, co oznacza małą różnicę między dawką leczniczą a toksyczną. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym bloków przedsionkowo-komorowych i arytmii komorowych.

Warto pamiętać, że roślina konwalia majowa jest w całości toksyczna, a spożycie jej części (liści, kwiatów, owoców) może prowadzić do objawów zatrucia obejmujących nudności, wymioty, bóle brzucha, zaburzenia widzenia i zaburzenia rytmu serca. W przypadku podejrzenia zatrucia konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Konwalia – Właściwości farmakokinetyczne

Glikozydy konwalii majowej, z głównym składnikiem konwalatoksyną, charakteryzują się ograniczonym wchłanianiem doustnym na poziomie około 10%, co przekłada się na słabsze działanie w porównaniu do innych glikozydów nasercowych. Po absorpcji związki te dystrybuują głównie do nerek, mięśni i wątroby, a ich wiązanie z białkami osocza wynosi około 16%, co wpływa na biodostępność aktywnej frakcji leku. Metabolizm obejmuje odłączanie reszt cukrowych, hydroksylację, hydrogenizację oraz sprzęganie aglikonów. Efekt moczopędny pojawia się po 60-90 minutach od podania i stopniowo ustępuje, co jest istotne przy planowaniu dawkowania w terapii kardiologicznej.
bariera krew-mózg, biodostępność, dystrybucja w organizmie, efekt moczopędny, glikozyd konwalii, glikozyd nasercowy, konwalatoksyna, konwalia majowa, kumulacja związków aktywnych, metabolizm wątrobowy, odłączanie reszt cukrowych, okres półtrwania, podanie dootrzewnowe, stężenie w osoczu, strofantyna, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza
Leksykon substancji czynnych
Kozłek – Właściwości farmakokinetyczne

Korzeń kozłka (Valeriana officinalis L., radix) jest szeroko stosowanym surowcem roślinnym o działaniu uspokajającym i nasennym, dostępnym w formie nalewek, wyciągów płynnych oraz tabletek zawierających wyciągi suche lub sproszkowany surowiec. Pomimo popularności, istnieje istotny deficyt badań farmakokinetycznych dotyczących tego surowca, co wynika również z regulacji prawnych, które nie wymagają takich badań dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych. Preparaty różnią się pod względem formy farmaceutycznej oraz stosowanego rozpuszczalnika ekstrakcyjnego (etanol 60-70% V/V), co wpływa na profil ekstraktów i zawartość kluczowych związków aktywnych, takich jak kwasy walerenowe, walepotriaty, olejek eteryczny, lignany i flawonoidy. Stosunek surowca do ekstraktu w nalewkach wynosi zwykle 1:4-5, natomiast w wyciągach suchych 3-6:1, a dawki sproszkowanego surowca wahają się od kilkudziesięciu do kilkuset miligramów na jednostkę dawkowania.
działanie uspokajające, etanol, farmakokinetyka, flawonoidy, glikozyd konwalii, interakcje lekowe, korzeń kozłka, kwas walerenowy, kwiatostan głogu, lignany, liść melisy, melisa lekarska, nalewka lecznicza, nalewka z konwalii, olejek eteryczny, produkt leczniczy roślinny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, szyszka chmielu, walepotriaty, wyciąg suchy, ziele serdecznika, związek biologicznie czynny
Leksykon substancji czynnych
Kwiatostan głogu – Właściwości farmakokinetyczne

Kwiatostan głogu (Crataegi folium cum flore) jest składnikiem preparatów kardiologicznych, takich jak Kelicardina (wyciąg płynny 0,40 g/ml) oraz Kwiat Głogu Fix (2 g w saszetce). Pomimo szerokiego zastosowania, brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych dotyczących tego surowca, co utrudnia precyzyjne ustalenie schematów dawkowania. W preparacie Kelicardina obecne są także inne substancje aktywne, np. glikozydy konwalii, które charakteryzują się niską absorpcją (~10%), niskim wiązaniem z albuminami osocza (~16%) oraz brakiem kumulacji, co wpływa na szybkie, lecz krótkotrwałe działanie terapeutyczne. Brak danych farmakokinetycznych kwiatostanu głogu ogranicza możliwość pełnej oceny interakcji między składnikami preparatu.
albumina osocza, biodostępność, Crataegus monogyna, Crataegus oxycantha, dystrybucja leku, eliminacja leku, etanol, glikozyd konwalii, interakcja farmakokinetyczna, jelito cienkie, kwiatostan głogu, metabolizm leku, parametry farmakokinetyczne, preparat Kelicardina, składnik aktywny, terapia kardiologiczna, trokserutyna, wyciąg płynny, ziele konwalii, zioła do zaparzania
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cardiol C –

Produkt leczniczy Cardiol C zawiera nalewki z głogu i kozłka, nalewkę mianowaną z ziela konwalii oraz wyciąg płynny z zarodków kola, jednak nie przeprowadzono dla niego kompleksowych badań farmakokinetycznych. Glikozydy konwalii, głównie konwalatoksyna, wykazują ograniczone wchłanianie doustne na poziomie około 10% dawki, z dystrybucją do nerek, mięśni i wątroby po 6 godzinach od podania dootrzewnowego. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 16%. Metabolizm obejmuje odłączanie reszt cukrowych, hydroksylację, hydrogenizację oraz sprzęganie aglikonów. Eliminacja następuje głównie przez nerki i z kałem w ciągu 2 dni, a działanie moczopędne pojawia się po 60-90 minutach od podania.
absorpcja leku, bariera krew-mózg, Crataegus monogyna, demetylacja, dystrybucja leku, działanie moczopędne, eliminacja leku, flawonoid, glikozyd konwalii, kofeina, konwalatoksyna, kozłek lekarski, kwas organiczny, metabolizm glikozydów, metabolizm kofeiny, nalewka z głogu, nalewka z ziela konwalii, odłączanie reszt cukrowych, okres półtrwania, podanie doustne, stężenie w osoczu, strofantyna, Valeriana officinalis, wchłanianie kofeiny, wiązanie z białkami osocza, wyciąg z zarodków kola
Leksykon substancji czynnych
Kola – Właściwości farmakokinetyczne

Substancja aktywna kola (Cola nitida i Cola acuminata) w preparacie Cardiol C występuje w postaci wyciągu płynnego z zarodków kola w stężeniu 130 mg/ml, zawierającego kofeinę w ilości 0,655 mg/ml. Kofeina ta charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu przed upływem 1 godziny po podaniu. Metabolizm kofeiny zachodzi głównie w wątrobie, a jej okres półtrwania wynosi 3-5 godzin, co determinuje czas działania i częstotliwość dawkowania. Kofeina wykazuje dobrą przenikalność przez barierę krew-mózg, co jest kluczowe dla jej efektu ośrodkowego. W preparacie Cardiol C kofeina współistnieje z innymi składnikami, takimi jak glikozydy konwalii, które mają znacznie niższą biodostępność (około 10%) i różny czas działania, co może wpływać na interakcje farmakokinetyczne.
bariera krew-mózg, biodostępność, działanie moczopędne, efekt farmakodynamiczny, etanol w preparacie, glikozyd konwalii, interakcja farmakokinetyczna, kofeina, kola, konwalatoksyna, korzeń kozłka, krople doustne, metabolizm kofeiny, nalewka z głogu, okres półtrwania, stężenie w osoczu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, właściwość farmakokinetyczna, wyciąg z kola, ziele konwalii
Leksykon substancji czynnych
Konwalia – Interakcje

Konwalia majowa (Convallaria majalis L.) zawiera glikozydy nasercowe o działaniu inotropowym dodatnim, które mogą wchodzić w istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami kardiologicznymi, zwłaszcza glikozydami naparstnicy, takimi jak digoksyna. Równoczesne stosowanie tych preparatów zwiększa ryzyko nasilenia działania kardiotonicznego oraz wystąpienia działań niepożądanych, w tym zaburzeń rytmu serca. Preparaty z konwalią często zawierają wysokie stężenia etanolu (Cardiol C 60%-69% V/V, Krople nasercowe 61%-67% V/V, Neocardina do 66% V/V), co może nasilać działanie uspokajające leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy (uspokajające, nasenne, przeciwdepresyjne) oraz prowadzić do upośledzenia funkcji poznawczych i motorycznych, zwłaszcza przy dodatkowym spożyciu alkoholu.
arytmia, Convallaria majalis, digoksyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie inotropowe dodatnie, działanie sedatywne, działanie uspokajające, funkcja poznawcza, glikozyd konwalii, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z substancją leczniczą, komórka mięśnia sercowego, lek działający na OUN, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek uspokajający, monitorowanie EKG, pacjent kardiologiczny, poziom potasu, preparat nasercowy, uzupełnianie elektrolitów, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wątroby

glikozyd konwalii

Powiązane wpisy

Konwalia – Właściwości farmakokinetyczne

Kozłek – Właściwości farmakokinetyczne

Kwiatostan głogu – Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne – Cardiol C –

Kola – Właściwości farmakokinetyczne

Konwalia – Interakcje