lewostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia

Lewostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia to poważna infekcja błony wyściełającej wewnętrzne struktury serca, dotycząca przede wszystkim zastawek mitralnej i aortalnej. Jest to najczęstsza postać infekcyjnego zapalenia wsierdzia, stanowiąca około 70-80% wszystkich przypadków tej choroby.

Do głównych czynników etiologicznych lewostronnego zapalenia wsierdzia należą paciorkowce (szczególnie z grupy viridans), gronkowce (zwłaszcza Staphylococcus aureus), enterokoki oraz w rzadszych przypadkach bakterie z grupy HACEK. Zakażenie może być związane z obecnością wad zastawkowych, implantowanych protez zastawkowych, a także z procedurami inwazyjnymi lub dożylnym stosowaniem narkotyków.

Klinicznie choroba objawia się gorączką, złym samopoczuciem, osłabieniem, utratą masy ciała, a w badaniu fizykalnym często stwierdza się nowe szmery sercowe. Powikłania mogą obejmować niewydolność serca wskutek uszkodzenia zastawek, zatory septyczne do różnych narządów (szczególnie do mózgu, śledziony i nerek) oraz ropnie okołozastawkowe.

Diagnostyka opiera się na badaniach mikrobiologicznych (posiewy krwi), badaniach obrazowych (echokardiografia przezklatkowa i przezprzełykowa) oraz kryteriach Duke’a. Leczenie wymaga długotrwałej antybiotykoterapii dożylnej, dostosowanej do wyników antybiogramu, a w przypadkach ciężkiego uszkodzenia zastawek lub opornych na leczenie zachowawcze infekcji – interwencji kardiochirurgicznej.

Śmiertelność w lewostronnym infekcyjnym zapaleniu wsierdzia pozostaje wysoka (15-30%), dlatego kluczowe znaczenie ma wczesna diagnostyka, odpowiednia antybiotykoterapia i ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem powikłań. Profilaktyka u osób z grupy ryzyka obejmuje stosowanie antybiotyków przed wybranymi procedurami medycznymi, choć aktualne wytyczne znacznie ograniczyły wskazania do profilaktyki w porównaniu z zaleceniami historycznymi.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl