eozynofilowe zapalenie płuc

Eozynofilowe zapalenie płuc (EZP) to heterogenna grupa chorób charakteryzujących się naciekiem tkanki płucnej przez eozynofile, co prowadzi do zaburzenia funkcji układu oddechowego. Schorzenie to może występować jako pierwotne, idiopatyczne lub wtórne do innych chorób i czynników, takich jak reakcje polekowe, zakażenia pasożytnicze czy choroby tkanki łącznej.

Obraz kliniczny eozynofilowego zapalenia płuc jest zróżnicowany – od postaci ostrych z gwałtownym początkiem i dusznością, gorączką oraz kaszlem, do przewlekłych, rozwijających się powoli z objawami ogólnymi, takimi jak zmęczenie, utrata masy ciała i postępujące trudności w oddychaniu. Charakterystyczną cechą laboratoryjną jest eozynofilia we krwi obwodowej i/lub w płynie z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego (BAL).

Diagnostyka EZP opiera się na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych (podwyższona liczba eozynofilów), badaniach obrazowych (najczęściej stwierdzane są obwodowe zacienienia typu „matowej szyby” lub guzkowate nacieki) oraz badaniu histopatologicznym materiału pobranego podczas bronchoskopii. Leczenie zależy od etiologii i ciężkości choroby, ale w większości przypadków podstawą są glikokortykosteroidy, które zwykle dają szybką i wyraźną poprawę kliniczną.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl