Działania niepożądane leku Thinban

Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu, substancji czynnej leku Thinban, zostało dokładnie przebadane w trzynastu kluczowych badaniach klinicznych fazy III. W badaniach tych rywaroksaban podawano łącznie 69 608 dorosłym pacjentom oraz 488 pacjentom pediatrycznym w badaniach fazy II i III, co pozwoliło na dokładną ocenę profilu bezpieczeństwa produktu.¹

Najczęstsze działania niepożądane

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów otrzymujących rywaroksaban były krwawienia. Krwawienia z nosa (4,5%) oraz krwotoki z przewodu pokarmowego (3,8%) raportowano najczęściej spośród wszystkich typów krwawień. U 6,8% pacjentów wystąpiło dowolne krwawienie, a u 5,9% pacjentów obserwowano anemię.²

Ryzyko krwawień zależne od wskazania

Ryzyko wystąpienia krwawień różni się w zależności od wskazania terapeutycznego i związanej z nim dawki rywaroksabanu. Podczas leczenia ŻChZZ (zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej) oraz profilaktyki nawrotów, krwawienia obserwowano u 23% pacjentów. W przypadku profilaktyki ŻChZZ po operacjach ortopedycznych, odsetek ten wynosił 6,8%, natomiast u pacjentów hospitalizowanych z powodów niechirurgicznych częstość wynosiła 12,6%. W przypadku dzieci i młodzieży leczonych z powodu ŻChZZ, krwawienia odnotowano aż u 39,5% pacjentów.³

U pacjentów stosujących rywaroksaban w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej przy migotaniu przedsionków, częstość krwawień wynosiła 28 na 100 pacjentolat. W profilaktyce zdarzeń zakrzepowych przy ostrym zespole wieńcowym częstość ta wynosiła 22 na 100 pacjentolat, natomiast u pacjentów z CAD/PAD (chorobą wieńcową/chorobą tętnic obwodowych) – 6,7 na 100 pacjentolat.⁴

Charakterystyka powikłań krwotocznych

Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania, stosowanie rywaroksabanu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego krwawienia z dowolnej tkanki lub organu, które może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej. Objawy oraz nasilenie krwawienia (włącznie z możliwością zgonu) zależą od lokalizacji, nasilenia oraz rozległości krwawienia i/lub niedokrwistości.⁵

W badaniach klinicznych podczas długotrwałego leczenia rywaroksabanem, w porównaniu z antagonistami witaminy K (VKA), częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego) oraz niedokrwistość. Dlatego oprócz odpowiedniego nadzoru klinicznego, badania laboratoryjne hemoglobiny i hematokrytu mogą być przydatne w wykrywaniu utajonego krwawienia.⁶

Objawami powikłań krwotocznych mogą być: osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, obrzęk o niewyjaśnionej przyczynie, duszność i wstrząs. W niektórych przypadkach, jako następstwo niedokrwistości obserwowano objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, takie jak ból w klatce piersiowej lub dławica piersiowa.⁷

W przypadku rywaroksabanu zgłaszano również znane wtórne powikłania ciężkiego krwawienia, takie jak zespół ciasnoty przedziałów powięziowych i niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji, lub nefropatia związana z antykoagulantami.⁸

Grupy zwiększonego ryzyka

Dla niektórych grup pacjentów ryzyko krwawienia może być większe, szczególnie dotyczy to pacjentów z:

• niekontrolowalnym ciężkim nadciśnieniem tętniczym
• jednoczesnym stosowaniem innych produktów wpływających na hemostazę

U kobiet krwawienie menstruacyjne może mieć większe nasilenie i/lub być dłuższe.⁹

Szczegółowe zestawienie działań niepożądanych

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania leku Thinban (rywaroksaban) wraz z częstością ich występowania, zgodnie z klasyfikacją układów i narządów.

Monitorowanie działań niepożądanych

Oceniając stan każdego pacjenta, u którego stosowano leki przeciwzakrzepowe, należy zawsze uwzględnić możliwość wystąpienia krwotoku. Ze względu na mechanizm działania rywaroksabanu jest to najczęstsze działanie niepożądane, które może wystąpić z różnym nasileniem i w różnych lokalizacjach anatomicznych.¹⁰

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku Thinban. Fachowy personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.¹¹