Bramitob
Bramitob to nazwa handlowa preparatu zawierającego tobramycynę, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Lek jest dostępny w postaci roztworu do nebulizacji i wykazuje silne działanie przeciwbakteryjne, szczególnie wobec bakterii Pseudomonas aeruginosa – jednego z najczęstszych patogenów u chorych z mukowiscydozą.
Bramitob działa poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do zaburzenia syntezy białek i w konsekwencji do śmierci komórki bakteryjnej. Zaletą stosowania nebulizowanej tobramycyny jest dostarczenie wysokiego stężenia antybiotyku bezpośrednio do miejsca infekcji w płucach, przy jednoczesnym ograniczeniu działań niepożądanych związanych z podaniem ogólnoustrojowym.
Standardowy schemat leczenia Bramitobu obejmuje cykle 28-dniowe: 28 dni stosowania leku, następnie 28 dni przerwy. Takie postępowanie zmniejsza ryzyko rozwoju oporności bakterii na antybiotyk. Podczas terapii należy monitorować funkcję nerek i słuchu pacjenta, gdyż tobramycyna, jak wszystkie aminoglikozydy, może wykazywać działanie nefrotoksyczne i ototoksyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Bramitob 300 mg/4 ml
Bramitob to roztwór do nebulizacji zawierający 300 mg tobramycyny w 4 ml roztworu, przeznaczony do podawania wziewnego. Preparat charakteryzuje się klarowną, żółtawą barwą i zawiera substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu (izotoniczność), kwas siarkowy i wodorotlenek sodu (regulacja pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Lek jest dostępny w pojemnikach jednodawkowych o pojemności 4 ml, które należy zużyć natychmiast po otwarciu, a pojemnik wyrzucić zgodnie z przepisami. Nie zaleca się mieszania Bramitobu z innymi lekami w nebulizatorze ze względu na brak danych o kompatybilności farmaceutycznej.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bramitob 300 mg/4 ml
Produkt leczniczy Bramitob, zawierający tobramycynę w dawce 300 mg/4 ml, jest przeznaczony wyłącznie do podawania drogą wziewną u pacjentów z mukowiscydozą w wieku od 6 lat. Zalecana dawka to 300 mg dwa razy na dobę, podawane co około 12 godzin w cyklu 28 dni leczenia, po którym następuje 28-dniowa przerwa. Terapia powinna być prowadzona przez lekarza doświadczonego w leczeniu mukowiscydozy i kontynuowana tak długo, jak pacjent odnosi korzyści kliniczne. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6 lat ze względu na brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest szczególna ostrożność, a w przypadku objawów neurotoksyczności leczenie należy przerwać do momentu, gdy stężenie tobramycyny w surowicy spadnie poniżej 2 µg/ml. Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
beta-mimetyk, Bramitob, droga wziewna, fizjoterapia klatki piersiowej, leczenie przeciwbakteryjne, lek rozszerzający oskrzela, mukowiscydoza, nebulizacja, nebulizator, neurotoksyczność, Pseudomonas, stężenie tobramycyny w surowicy, tobramycyna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bramitob 300 mg/4 ml
Tobramycyna podawana w formie roztworu do nebulizacji u pacjentów z mukowiscydozą charakteryzuje się niską biodostępnością ogólnoustrojową wynoszącą około 9,1% dawki podanej wziewnie, z czego około 10% masy leku odkłada się w płucach. Po inhalacji pierwszej dawki 300 mg produktu Bramitob, średnie stężenie tobramycyny w plwocinie wynosiło 695,6 µg/g (zakres 36-2638 µg/g), a po 20 tygodniach leczenia utrzymywało się na podobnym poziomie 716,9 µg/g (zakres 40-2530 µg/g), co wskazuje na brak kumulacji leku. Stężenie tobramycyny w plwocinie szybko maleje, osiągając około 14% wartości początkowej już po 2 godzinach od inhalacji. Wiązanie leku z białkami osocza jest niskie (<10%), co sprzyja jego lokalnemu działaniu w drogach oddechowych.
biodostępność doustna, Bramitob, depozycja płucna, dystrybucja leku, działanie ogólnoustrojowe, faza eliminacji, mukowiscydoza, nebulizacja, nebulizator, odkrztuszanie plwociny, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, podanie dożylne, podanie ogólnoustrojowe, przesączanie kłębuszkowe, roztwór do nebulizacji, stężenie w plwocinie, stężenie w surowicy krwi, tobramycyna, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bramitob 300 mg/4 ml
Produkt leczniczy Bramitob, zawierający 300 mg tobramycyny w 4 ml roztworu do nebulizacji, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tobramycyny wziewnej w ciąży, zaleca się unikanie terapii, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Aminoglikozydy, w tym tobramycyna, mogą indukować wrodzoną głuchotę płodu, co wymaga monitorowania stężenia leku u ciężarnych. W przypadku ciąży lub zajścia w ciążę podczas terapii, lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką ryzyko ototoksyczności oraz dostępne alternatywy terapeutyczne.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bramitob 300 mg/4 ml
Produkt leczniczy Bramitob, zawierający tobramycynę w dawce 300 mg/4 ml w formie roztworu do nebulizacji, nie był przedmiotem dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Na podstawie dostępnych danych klinicznych oraz zgłaszanych działań niepożądanych, ryzyko istotnego negatywnego wpływu na funkcje psychomotoryczne oceniane jest jako niewielkie. Niemniej jednak, wśród potencjalnych działań niepożądanych występują zawroty głowy oraz zaburzenia równowagi, które mogą teoretycznie zaburzać koordynację ruchową i ocenę odległości, co jest istotne dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bramitob 300 mg/4 ml
Ocena bezpieczeństwa stosowania tobramycyny w formie roztworu do nebulizacji Bramitob (300 mg/4 ml) opiera się na badaniach przedklinicznych, które wskazują na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności oraz ototoksyczności, głównie dotyczące nerek oraz ucha wewnętrznego. Jednakże objawy te pojawiają się zazwyczaj przy stężeniach ogólnoustrojowych przekraczających te, które występują po standardowym wziewnym podaniu leku w zalecanej dawce terapeutycznej. Badania 28-dniowe podawania inhalacyjnego wykazały jedynie łagodne, nieswoiste i odwracalne podrażnienie dróg oddechowych oraz przemijające objawy toksyczności nerek, które ustępowały po zakończeniu terapii. Nie stwierdzono działania genotoksycznego, co pozytywnie wpływa na profil bezpieczeństwa leku.
antybiotyk aminoglikozydowy, Bramitob, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, nefrotoksyczność, nerka, ototoksyczność, podrażnienie dróg oddechowych, roztwór do nebulizacji, terapia inhalacyjna, tobramycyna, toksyczność inhalacyjna, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, toksyczność u samic, ucho wewnętrzne