retencja wapnia

Retencja wapnia to proces zachowywania wapnia w organizmie, który jest kluczowy dla utrzymania homeostazy wapniowej. W normalnych warunkach fizjologicznych, poziom wapnia w surowicy jest ściśle regulowany przez układ hormonalny, głównie przez parathormon (PTH), kalcytoninę oraz witaminę D.

Zaburzenia retencji wapnia mogą prowadzić do hiperkalcemii (podwyższony poziom wapnia we krwi) lub hipokalcemii (obniżony poziom wapnia we krwi). Hiperkalcemia może być spowodowana pierwotną nadczynnością przytarczyc, nowotworami wydzielającymi PTH-podobne peptydy, przedawkowaniem witaminy D lub niektórymi chorobami ziarniniakopodobnymi. Hipokalcemia może wynikać z niedoczynności przytarczyc, niedoboru witaminy D, przewlekłej choroby nerek lub zespołu złego wchłaniania.

Diagnostyka zaburzeń retencji wapnia obejmuje oznaczenie stężenia wapnia całkowitego i zjonizowanego w surowicy, stężenia PTH, witaminy D, fosforanów oraz badanie funkcji nerek. W leczeniu kluczowe jest ustalenie przyczyny zaburzenia i odpowiednie postępowanie przyczynowe, które może obejmować suplementację wapnia i witaminy D, leczenie hormonalne lub interwencję chirurgiczną w przypadku guzów przytarczyc.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl