kamica szczawianowa

Kamica szczawianowa to jedna z najczęstszych postaci kamicy nerkowej, charakteryzująca się tworzeniem złogów zbudowanych głównie z szczawianu wapnia. Stanowi około 70-80% wszystkich przypadków kamicy układu moczowego. Złogi szczawianowe są zwykle twarde, ostrokrawędziste i mogą powodować intensywny ból podczas przemieszczania się przez drogi moczowe.

Patogeneza kamicy szczawianowej wiąże się z nadmiernym wydalaniem szczawianów z moczem (hiperoksaluria) i/lub wapnia (hiperkalciuria). Do czynników ryzyka należą: dieta bogata w szczawiany (szpinak, rabarbar, czekolada, herbata, orzechy), niedobór płynów prowadzący do zagęszczenia moczu, choroby jelit związane z zaburzonym wchłanianiem tłuszczów, a także predyspozycje genetyczne.

Diagnostyka kamicy szczawianowej obejmuje badanie ogólne moczu, badania biochemiczne krwi i moczu (ze szczególnym uwzględnieniem poziomu wapnia, fosforanów, kwasu moczowego, magnezu i cytrynianów), badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa bez kontrastu) oraz analizę składu wydalonego złogu. Charakterystyczny jest kwaśny odczyn moczu (pH poniżej 6,0).

Leczenie obejmuje postępowanie podczas ostrego epizodu kolki nerkowej oraz profilaktykę nawrotów. Kluczowe znaczenie ma zwiększenie podaży płynów (do uzyskania diurezy >2 litrów/dobę), modyfikacja diety (ograniczenie produktów bogatych w szczawiany i sól kuchenną), stosowanie cytrynianów (które hamują krystalizację szczawianu wapnia) oraz w wybranych przypadkach farmakoterapia ukierunkowana na specyficzne zaburzenia metaboliczne.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl