makrocytemia

Makrocytemia to stan hematologiczny charakteryzujący się obecnością w krwi obwodowej nieprawidłowo dużych erytrocytów (krwinek czerwonych), których średnia objętość (MCV) przekracza 100 fl. Jest to objaw laboratoryjny, a nie samodzielna jednostka chorobowa, który może towarzyszyć różnym schorzeniom.

Najczęstszymi przyczynami makrocytemii są niedobór witaminy B12 i kwasu foliowego, które prowadzą do niedokrwistości megaloblastycznej. Inne istotne przyczyny to: choroby wątroby, alkoholizm, zespoły mielodysplastyczne, retikulocytoza, niedoczynność tarczycy oraz stosowanie niektórych leków (np. hydroksymocznika, azatiopryny, antagonistów kwasu foliowego).

Diagnostyka makrocytemii obejmuje badanie morfologii krwi z rozmazem, oznaczenie stężenia witaminy B12, kwasu foliowego, aktywności dehydrogenazy mleczanowej (LDH), bilirubiny, ocenę funkcji wątroby i tarczycy. W przypadkach niejednoznacznych konieczne może być badanie szpiku kostnego.

Leczenie makrocytemii zależy od jej przyczyny – może obejmować suplementację witamin, modyfikację farmakoterapii, leczenie choroby podstawowej lub obserwację. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie postępowanie terapeutyczne mają kluczowe znaczenie dla uniknięcia powikłań, szczególnie neurologicznych w przypadku niedoboru witaminy B12.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl