progresja szpiczaka mnogiego

Progresja szpiczaka mnogiego (multiple myeloma, MM) to proces nasilenia choroby nowotworowej charakteryzujący się wzrostem liczby nieprawidłowych plazmocytów w szpiku kostnym, zwiększoną produkcją monoklonalnych immunoglobulin (białka M) oraz nasileniem objawów klinicznych. Zgodnie z kryteriami IMWG (International Myeloma Working Group), progresję definiuje się jako wzrost stężenia białka M o ≥25% (minimum 0,5 g/dl), zwiększenie odsetka plazmocytów w szpiku kostnym o ≥10%, pojawienie się nowych zmian osteolitycznych lub powiększenie istniejących, a także rozwój hiperkalcemii związanej bezpośrednio z chorobą.

W procesie progresji szpiczaka mnogiego dochodzi do nasilenia objawów klinicznych określanych akronimem CRAB: hiperkalcemia (C), niewydolność nerek (R), niedokrwistość (A) oraz zmiany osteolityczne kości (B). Pacjenci mogą doświadczać nasilenia bólu kostnego, częstszych złamań patologicznych, pogłębienia niedokrwistości, narastającej niewydolności nerek oraz zwiększonej podatności na infekcje. Progresja choroby może również objawiać się wystąpieniem zespołu nadlepkości krwi, amyloidozy czy neuropatii.

Monitoring progresji szpiczaka mnogiego obejmuje regularne badania laboratoryjne (poziom białka M, wolnych łańcuchów lekkich, parametry nerkowe, morfologia), badania obrazowe (RTG, MRI, PET-CT) oraz ocenę szpiku kostnego. Wczesne wykrycie progresji umożliwia modyfikację leczenia, które może obejmować intensyfikację chemioterapii, zastosowanie nowych leków (inhibitory proteasomu, leki immunomodulujące, przeciwciała monoklonalne), przeszczep komórek macierzystych lub włączenie do badań klinicznych z nowymi cząsteczkami. Identyfikacja mechanizmów oporności na dotychczasowe leczenie stanowi kluczowy element w planowaniu kolejnych linii terapii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bortezomib Zentiva 1 mg

Bortezomib Zentiva, dostępny w dawce 1 mg bortezomibu w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z progresją szpiczaka mnogiego po co najmniej jednej wcześniejszej linii terapii, zarówno jako monoterapia, jak i w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną lub deksametazonem. U pacjentów z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do chemioterapii wysokodawkowej z przeszczepieniem hematopoetycznych komórek macierzystych, stosuje się schemat MPV (melfalan, prednizon, bortezomib). Natomiast u kwalifikujących się do transplantacji, bortezomib jest stosowany w leczeniu indukcyjnym w schematach VD (bortezomib, deksametazon) lub VTD (bortezomib, talidomid, deksametazon). Ponadto, lek jest wskazany w leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia, w schemacie VR-CAP (bortezomib, rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna, prednizon).
białko monoklonalne, bortezomib, chemioterapia wysokodawkowa, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, doksorubicyna, funkcja nerek, funkcja wątroby, hiperkalcemia, leczenie indukcyjne, lek cytotoksyczny, melfalan, morfologia krwi, neuropatia, nieleczony szpiczak mnogi, pegylowana liposomalna doksorubicyna, płytki krwi, prednizon, progresja szpiczaka mnogiego, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, schemat VR-CAP, szpiczak mnogi, talidomid, układ krążenia
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vortemyel 1 mg

Produkt leczniczy Vortemyel zawiera bortezomib w dawce 1 mg (w postaci estru mannitolu i kwasu boronowego) i jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z progresją szpiczaka mnogiego po wcześniejszym leczeniu. Może być stosowany jako monoterapia lub w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną bądź deksametazonem. U pacjentów z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do intensywnej chemioterapii z przeszczepieniem komórek macierzystych, Vortemyel stosuje się w terapii trójlekowej z melfalanem i prednizonem. Natomiast u kwalifikujących się do przeszczepienia, lek jest częścią terapii indukcyjnej w skojarzeniu z deksametazonem, z opcją dodania talidomidu, celem redukcji masy nowotworu przed procedurą.
bortezomib, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, doksorubicyna, ester mannitolu, immunochemioterapia, intensywna chemioterapia, melfalan, monoterapia, nieleczony szpiczak mnogi, pegylowana liposomalna doksorubicyna, prednizon, progresja szpiczaka mnogiego, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, schemat VR-CAP, talidomid, terapia indukcyjna
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bortezomib Adamed 3,5 mg

Bortezomib Adamed 3,5 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest inhibitorem proteasomu stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza u dorosłych. Lek podaje się dożylnie (1 mg/ml po rekonstytucji) lub podskórnie (2,5 mg/ml po rekonstytucji). W terapii szpiczaka mnogiego Bortezomib Adamed jest wskazany zarówno u pacjentów z progresją choroby po wcześniejszych liniach leczenia, jak i u chorych z nowo rozpoznanym schorzeniem. W leczeniu progresji stosuje się monoterapię lub skojarzenia z pegylowaną liposomalną doksorubicyną bądź deksametazonem. U pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia komórek macierzystych stosuje się schemat z melfalanem i prednizonem, natomiast u kwalifikujących się do transplantacji – schematy indukcyjne z deksametazonem lub trójlekowe z deksametazonem i talidomidem, co pozwala na uzyskanie głębokiej remisji przed procedurą.
bortezomib, chemioterapia wysokodawkowa, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, kwas boronowy, melfalan, monoterapia, nowo zdiagnozowany szpiczak mnogi, pegylowana liposomalna doksorubicyna, podanie dożylne, podanie podskórne, progresja szpiczaka mnogiego, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, schemat VR-CAP, szpiczak mnogi, talidomid, terapia indukcyjna
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bortezomib Adamed 2,5 mg

Bortezomib Adamed, dostępny w fiolkach zawierających 2,5 mg substancji czynnej, jest wskazany w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza u dorosłych pacjentów. W terapii szpiczaka mnogiego stosuje się go zarówno jako monoterapię, jak i w schematach skojarzonych, zależnie od stadium choroby i kwalifikacji do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych. U pacjentów z progresją po wcześniejszym leczeniu bortezomib może być podawany samodzielnie lub w połączeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną bądź deksametazonem. W przypadku nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego, niekwalifikującego się do chemioterapii wysokodawkowej, rekomendowane jest skojarzenie z melfalanem i prednizonem, natomiast u kwalifikujących się do intensywnego leczenia – terapia indukująca z deksametazonem, z lub bez talidomidu. W chłoniaku z komórek płaszcza bortezomib stosowany jest w schemacie VR-CAP (w połączeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem) u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia.
bortezomib, chemioterapia wysokodawkowa, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, doksorubicyna, działanie niepożądane, leczenie indukujące, lek cytotoksyczny, małopłytkowość, melfalan i prednizon, monoterapia, neuropatia obwodowa, parametry hematologiczne, pegylowana liposomalna doksorubicyna, prednizon, progresja szpiczaka mnogiego, proszek do sporządzania roztworu, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, schemat VR-CAP, szpiczak mnogi, talidomid, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie sercowo-naczyniowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bortezomib Zentiva 3,5 mg

Bortezomib Zentiva w dawce 3,5 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) jest wskazany w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza u dorosłych pacjentów. W terapii nawrotowego lub opornego szpiczaka mnogiego, u pacjentów po co najmniej jednym wcześniejszym leczeniu oraz po przeszczepieniu lub niekwalifikujących się do niego, bortezomib może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną bądź deksametazonem. U chorych z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do chemioterapii wysokodawkowej z przeszczepieniem, zalecany jest schemat skojarzony z melfalanem i prednizonem. Natomiast u pacjentów kwalifikujących się do intensywnej chemioterapii i przeszczepienia, bortezomib stosuje się w terapii indukcyjnej w połączeniu z deksametazonem, z opcją dodania talidomidu. W chłoniaku z komórek płaszcza, u pacjentów wcześniej nieleczonych i niekwalifikujących się do przeszczepienia, bortezomib podaje się w schemacie R-CAP (rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna, prednizon).
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chemioterapia wysokodawkowa, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, deksametazon i talidomid, ester mannitolu i kwasu boronowego, leczenie indukcyjne, monoterapia, pegylowana liposomalna doksorubicyna, progresja szpiczaka mnogiego, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, schemat R-CAP, szpiczak mnogi, terapia przeciwnowotworowa, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bortezomib Eugia 3,5 mg

Bortezomib Eugia w dawce 3,5 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z progresją szpiczaka mnogiego po co najmniej jednym wcześniejszym programie leczenia, zarówno u osób po przeszczepieniu hematopoetycznych komórek macierzystych, jak i tych niekwalifikujących się do transplantacji. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną bądź deksametazonem, a wybór schematu zależy od stanu klinicznego pacjenta, odpowiedzi na wcześniejsze leczenie oraz chorób współistniejących. W terapii nowo zdiagnozowanego szpiczaka mnogiego bortezomib stosuje się u pacjentów niekwalifikujących się do wysokodawkowej chemioterapii z przeszczepieniem w połączeniu z melfalanem i prednizonem, natomiast u kwalifikujących się do transplantacji w schemacie indukcyjnym z deksametazonem, z opcją dodania talidomidu. Ponadto, lek jest stosowany w leczeniu wcześniej nieleczonego chłoniaka z komórek płaszcza u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia, w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (schemat R-CAP z bortezomibem).
bortezomib, chemioterapia dużymi dawkami cytostatyków, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, doksorubicyna, ester kwasu boronowego, leczenie indukcyjne, melfalan, monoterapia, neuropatia obwodowa, nowo zdiagnozowany szpiczak mnogi, pegylowana liposomalna doksorubicyna, prednizon, progresja szpiczaka mnogiego, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, schemat skojarzony, talidomid, terapia indukcyjna
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bortezomib Glenmark 1 mg

Bortezomib Glenmark to lek przeciwnowotworowy w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierający 1 mg bortezomibu na 1 ml roztworu. Stosowany jest głównie w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza u dorosłych pacjentów. W terapii szpiczaka mnogiego lek może być podawany jako monoterapia lub w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną bądź deksametazonem, zarówno u pacjentów po przeszczepieniu hematopoetycznych komórek macierzystych, jak i u tych, którzy nie kwalifikują się do tego zabiegu. W przypadku nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego, Bortezomib Glenmark jest stosowany u pacjentów niekwalifikujących się do intensywnej chemioterapii w połączeniu z melfalanem i prednizonem, a u kwalifikujących się jako element terapii indukcyjnej z deksametazonem lub deksametazonem i talidomidem przed przeszczepieniem.
bortezomib, chemioterapia wysokodawkowa, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, doksorubicyna, hematolog, immunochemioterapia, intensywna chemioterapia, melfalan i prednizon, monoterapia, onkolog kliniczny, pegylowana liposomalna doksorubicyna, prednizon, profilaktyka przeciwzakażeniowa, profilaktyka przeciwzakrzepowa, progresja szpiczaka mnogiego, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, roztwór do wstrzykiwań, rytuksymab, szpiczak mnogi, talidomid, terapia indukcyjna, wstrzyknięcie dożylne

progresja szpiczaka mnogiego

Powiązane wpisy

Wskazania do stosowania – Bortezomib Zentiva 1 mg

Wskazania do stosowania – Vortemyel 1 mg

Wskazania do stosowania – Bortezomib Adamed 3,5 mg

Wskazania do stosowania – Bortezomib Adamed 2,5 mg

Wskazania do stosowania – Bortezomib Zentiva 3,5 mg

Wskazania do stosowania – Bortezomib Eugia 3,5 mg

Wskazania do stosowania – Bortezomib Glenmark 1 mg