proces wrzodziejący

Proces wrzodziejący to patologiczne zjawisko tworzenia się ubytków w tkankach, najczęściej w błonie śluzowej przewodu pokarmowego, skórze lub błonach śluzowych innych narządów. Charakteryzuje się destrukcją tkanki w wyniku martwicy, która prowadzi do powstania wrzodu – defektu sięgającego poniżej błony podstawnej nabłonka.

W patogenezie procesu wrzodziejącego kluczową rolę odgrywają mechanizmy zapalne, naczyniowe, infekcyjne oraz autoimmunologiczne. Najczęstszymi przyczynami są zakażenia bakteryjne (np. Helicobacter pylori w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy), zaburzenia ukrwienia tkanek, przewlekłe stany zapalne (jak w nieswoistych chorobach zapalnych jelit), a także działanie czynników drażniących (NLPZ, alkohol, kwas żołądkowy).

Diagnostyka procesu wrzodziejącego obejmuje badania endoskopowe z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego, badania obrazowe oraz testy mikrobiologiczne w poszukiwaniu czynnika infekcyjnego. Leczenie zależy od etiologii i lokalizacji zmian, obejmując farmakoterapię (antybiotyki, inhibitory pompy protonowej, leki przeciwzapalne), a w przypadkach powikłanych – interwencje chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl