biodostępność fenylefryny

Biodostępność fenylefryny to parametr farmakokinetyczny określający, jaka część podanej dawki leku dociera do krążenia ogólnoustrojowego w niezmienionej formie. W przypadku fenylefryny, która jest alfa-1 agonistą adrenergicznym stosowanym głównie jako lek obkurczający naczynia, biodostępność po podaniu doustnym jest wyjątkowo niska – wynosi zaledwie 0,4-1,6%.

Niska biodostępność doustnej fenylefryny wynika z intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w ścianie jelita i wątrobie, gdzie lek jest metabolizowany głównie przez enzym monoaminooksydazę (MAO). Konsekwencją tego jest konieczność stosowania wysokich dawek doustnych w porównaniu z dawkami parenteralnymi, aby osiągnąć efekt terapeutyczny.

Po podaniu donosowym lub miejscowym na błony śluzowe biodostępność fenylefryny jest znacznie wyższa, co uzasadnia jej szerokie zastosowanie w kroplach do oczu i preparatach do stosowania w obrzęku błony śluzowej nosa. Podanie dożylne zapewnia 100% biodostępność, dlatego fenylefryna podawana tą drogą jest skuteczna w leczeniu niedociśnienia w stanach nagłych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Coldrex Complex Grip 500 mg + 100 mg + 6,1 mg

Produkt leczniczy Coldrex Complex Grip zawiera paracetamol (500 mg), gwajafenezynę (100 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (6,1 mg) w formie kapsułek twardych, które wykazują szybkie uwalnianie substancji czynnych – około 50% dawki jest uwalniane już po 5 minutach. Paracetamol charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 10-60 minut, z równomierną dystrybucją w płynach ustrojowych i niskim wiązaniem z białkami osocza przy stężeniach terapeutycznych. Metabolizm paracetamolu odbywa się głównie w wątrobie przez glukuronidację (60-80%) i sulfatację (20-30%), z mniejszym udziałem utleniania przez CYP2E1 (<5%), które w warunkach przedawkowania prowadzi do powstania hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinonoiminy. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki, z okresem półtrwania 1-4 godziny u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, wydłużonym do 2-5,3 godziny przy GFR ≤ 50 ml/min.
biodostępność fenylefryny, chlorowodorek fenylefryny, Coldrex Complex Grip, cytochrom P450, dystrybucja leku, działanie wykrztuśne, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka, gwajafenezyna, izoenzym CYP2E1, koniugacja z kwasem glukuronowym, koniugacja z siarczanami, kwas β-(2-metoksyfenoksy)mlekowy, metabolit pośredni, metabolizm leku, N-acetylo-p-benzochinonoimina, niewydolność nerek, okres półtrwania, oksydaza monoaminowa, paracetamol, przedawkowanie paracetamolu, stężenie w osoczu, uszkodzenie wątroby, wiązanie z białkami osocza, wydalanie leku
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Theraflu Max Grip 1000 mg + 70 mg + 10 mg

Theraflu MAX GRIP zawiera paracetamol, kwas askorbinowy oraz chlorowodorek fenylefryny, które wykazują zróżnicowane profile farmakokinetyczne. Paracetamol jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, z okresem półtrwania 1-4 godziny, niskim wiązaniem z białkami osocza oraz intensywnym metabolizmem w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarkowym. Około 5% paracetamolu metabolizuje do hepatotoksycznego NAPQI, który jest detoksykowany przez glutation; w przypadku przedawkowania dochodzi do jego akumulacji i uszkodzenia hepatocytów. Kwas askorbinowy charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i dystrybucją do tkanek, z około 25% wiązaniem z białkami osocza, a nadmiar jest wydalany z moczem w postaci metabolitów.
biodostępność fenylefryny, chlorowodorek fenylefryny, glutation, inhibitory monoaminooksydazy, kwas askorbowy, martwica, metabolit hepatotoksyczny, metabolit pośredni, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, obkurczenie naczyń krwionośnych nosa, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, sprzęganie z kwasem glukuronowym, Theraflu MAX GRIP, uszkodzenie hepatocytów, wiązanie z białkami osocza, witamina C, wyczerpanie glutationu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vicks AntiGrip Complex 500 mg + 200 mg + 10 mg

Produkt Vicks AntiGrip Complex zawiera trzy substancje czynne: paracetamol, gwajafenezynę oraz chlorowodorek fenylefryny, które wykazują zróżnicowane profile farmakokinetyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w czasie 10-60 minut, z okresem półtrwania 1-3 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez glukuronidację, siarkowanie i utlenianie, a eliminacja odbywa się przez nerki w postaci sprzężonej. Gwajafenezyna wykazuje bardzo szybkie wchłanianie, Tmax wynosi około 15 minut, a okres półtrwania to około 1 godzina; metabolizowana jest głównie w nerkach do kwasu β-(2 metoksyfenoksy) mlekowego i wydalana z moczem. Fenylefryna, podlegająca efektowi pierwszego przejścia enzymatycznego w jelitach i wątrobie, osiąga Tmax po 1-2 godzinach, z okresem półtrwania 2-3 godzin, a eliminacja następuje przez nerki w postaci siarczanów.
biodostępność fenylefryny, biotransformacja, chlorowodorek fenylefryny, działanie naczyniozwężające, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie wykrztuśne, efekt pierwszego przejścia, eliminacja paracetamolu, farmakokinetyka, glukuronidacja, gwajafenezyna, metabolizm paracetamolu, obkurczanie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, oksydaza monoaminowa, paracetamol, siarkowanie, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie w osoczu, Tmax, utlenianie, wchłanianie z przewodu pokarmowego
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Apap Przeziębienie CAPS 500 mg + 6,1 mg

Apap Przeziębienie CAPS to preparat zawierający paracetamol (500 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (6,1 mg), charakteryzujący się różnymi właściwościami farmakokinetycznymi obu składników. Paracetamol wykazuje szybkie i niemal całkowite wchłanianie z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy po około 1 godzinie, z okresem półtrwania 2-4 godziny. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym (90%), a niewielka ilość (około 5%) ulega przemianie do hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, którego detoksykacja zależy od zasobów glutationu. Wydalanie odbywa się głównie w postaci metabolitów przez nerki, z 2-4% dawki wydalanej w formie niezmienionej.
białka osocza, biodostępność fenylefryny, dystrybucja paracetamolu, działanie naczynioskurczowe, działanie przeciwgorączkowe, efekt przeciwbólowy, fenylefryna chlorowodorek, glutation wątrobowy, hepatotoksyczny metabolit, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, metabolizm fenylefryny, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność nerek, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania paracetamolu, oksydacyjna deaminacja, paracetamol, wchłanianie paracetamolu, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripex Hot (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.

Gripex Hot to preparat złożony zawierający paracetamol (650 mg), kwas askorbinowy (50 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (10 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy po około 1 godzinie. Wiązanie z białkami osocza wynosi 10-30% przy dawkach terapeutycznych, a okres półtrwania to 2-4 godziny, co przekłada się na działanie przeciwbólowe trwające 4-6 godzin i przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym (około 90%) oraz sprzęganiem z kwasem siarkowym, szczególnie u dzieci. Toksyną pośrednią jest NAPQI (około 5%), który w warunkach fizjologicznych jest unieczynniany przez glutation, jednak w przypadku przedawkowania może dojść do uszkodzenia hepatocytów i ostrej niewydolności wątroby. Chlorowodorek fenylefryny wykazuje biodostępność około 40% z maksymalnym stężeniem po 1-2 godzinach i okresem półtrwania 2-3 godziny; metabolizowany jest głównie w wątrobie przez sprzęganie z kwasem siarkowym i glukuronowym oraz oksydacyjną deaminację. Kwas askorbinowy wchłania się w 70-80%, osiąga maksymalne stężenie po 2-3 godzinach, wiąże się z białkami osocza w 25%, a jego metabolizm obejmuje utlenianie do dehydroaskorbinianu z częściową regeneracją pod wpływem glutationu.
biodostępność, biodostępność fenylefryny, chlorowodorek fenylefryny, dehydroaskorbinian, farmakokinetyka fenylefryny, farmakokinetyka kwasu askorbowego, farmakokinetyka paracetamolu, glutation wątrobowy, Gripex Hot, kwas askorbowy, kwas glukuronowy, kwas siarkowy, martwica hepatocytów, metabolizm paracetamolu, metabolizm pierwszego przejścia, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania, oksydacyjna deaminacja, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przedawkowanie paracetamolu, stężenie we krwi, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Phenylephrine Unimedic 0,1 mg/ml

Fenylefryna w postaci roztworu do wstrzykiwań (Phenylephrine Unimedic) dostępna jest w stężeniach 0,05 mg/ml i 0,1 mg/ml, co przekłada się na dawki 0,5 mg w ampułkach 5 ml lub 10 ml (w zależności od stężenia) oraz 1,0 mg w ampułce 10 ml przy stężeniu 0,1 mg/ml. Produkt zawiera również sód w ilości 0,8 mmol (18,4 mg) lub 1,6 mmol (36,8 mg) na ampułkę, co jest istotne u pacjentek na diecie niskosodowej. W ciąży fenylefryna może być stosowana wyłącznie przy wskazaniach medycznych, z uwagi na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa oraz potencjalne ryzyko niedotlenienia płodu i bradykardii, zwłaszcza przy podaniu w późnym okresie ciąży lub podczas porodu. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wywołujących skurcze macicy, ze względu na ryzyko ciężkiego nadciśnienia tętniczego u matki i płodu.
biodostępność fenylefryny, bradykardia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, fenylefryna, fenylefryny chlorowodorek, niedotlenienie płodu, pojedynczy bolus, późny okres ciąży, roztwór do wstrzykiwań, teratogenność, układ neurologiczny, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję, zwężenie naczyń krwionośnych
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Coldrex Junior C (300 mg + 5 mg + 20 mg)/sasz.

Coldrex Junior C to preparat zawierający paracetamol (300 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg) oraz kwas askorbinowy (20 mg) w formie proszku do roztworu doustnego. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem, z okresem półtrwania 1-4 godziny, metabolizowanym głównie w wątrobie do glukuronidów i siarczanów (95%) oraz hepatotoksycznego metabolitu NAPQI (5%). W warunkach fizjologicznych NAPQI jest neutralizowany przez glutation, jednak przedawkowanie może prowadzić do jego akumulacji i ostrej niewydolności wątroby. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością wątroby farmakokinetyka paracetamolu jest zbliżona do zdrowych, natomiast u chorych z niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów dawkowania ze względu na ryzyko kumulacji metabolitów. Kwas askorbinowy szybko się wchłania i jest dystrybuowany do tkanek, z około 25% wiązaniem z białkami osocza, a nadmiar jest wydalany z moczem.
biodostępność fenylefryny, chlorowodorek fenylefryny, efekt pierwszego przejścia, glukuronid, hepatotoksyczność paracetamolu, kwas askorbowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm paracetamolu, metabolizm pierwszego przejścia, monoaminooksydaza, N-acetylo-p-benzochinoimina, NAPQI, niewydolność wątroby, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania paracetamolu, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, proces sprzęgania, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, sprzęganie z glutationem, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Phenylephrine Unimedic 0,05 mg/ml

Fenylefryna, dostępna w roztworze do wstrzykiwań w stężeniach 0,05 mg/ml oraz 0,1 mg/ml (Phenylephrine Unimedic), wykazuje działanie naczynioskurczowe, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania fenylefryny w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach nie dostarczają wystarczających informacji o potencjalnym działaniu teratogennym. Szczególnie w późnym okresie ciąży lub podczas porodu istnieje ryzyko niedotlenienia płodu i bradykardii, wynikające z wpływu leku na przepływ krwi w łożysku. Fenylefryna może być stosowana, jeśli korzyści przewyższają ryzyko, jednak wymaga to indywidualnej oceny klinicznej oraz uwzględnienia możliwych interakcji, zwłaszcza z lekami wywołującymi skurcze macicy, które mogą prowadzić do ciężkiego nadciśnienia tętniczego u matki i zagrożenia dla płodu.
biodostępność fenylefryny, bolus, bradykardia, działanie naczynioskurczowe, działanie teratogenne, fenylefryna, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie płodu, podanie doustne, późny okres ciąży, przepływ łożyskowy, roztwór do wstrzykiwań, układ sercowo-naczyniowy