Właściwości farmakokinetyczne
Coldrex Complex Grip 500 mg + 100 mg + 6,1 mg

Produkt leczniczy Coldrex Complex Grip zawiera paracetamol (500 mg), gwajafenezynę (100 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (6,1 mg) w formie kapsułek twardych, które wykazują szybkie uwalnianie substancji czynnych – około 50% dawki jest uwalniane już po 5 minutach. Paracetamol charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 10-60 minut, z równomierną dystrybucją w płynach ustrojowych i niskim wiązaniem z białkami osocza przy stężeniach terapeutycznych. Metabolizm paracetamolu odbywa się głównie w wątrobie przez glukuronidację (60-80%) i sulfatację (20-30%), z mniejszym udziałem utleniania przez CYP2E1 (<5%), które w warunkach przedawkowania prowadzi do powstania hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinonoiminy. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki, z okresem półtrwania 1-4 godziny u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, wydłużonym do 2-5,3 godziny przy GFR ≤ 50 ml/min.

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Coldrex Complex Grip

Produkt leczniczy Coldrex Complex Grip (500 mg + 100 mg + 6,1 mg, kapsułki twarde) zawiera trzy substancje czynne: paracetamol, gwajafenezynę oraz chlorowodorek fenylefryny. Dane dotyczące rozpuszczania in vitro wskazują na charakterystyczny profil uwalniania substancji czynnych z kapsułki, gdzie około 50% substancji czynnych zostaje uwolnionych już po 5 minutach.1

Farmakokinetyka paracetamolu

Paracetamol charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego działanie lecznicze oraz potencjalne działania niepożądane.2

Wchłanianie paracetamolu

Paracetamol wykazuje szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, w przedziale czasowym od 10 do 60 minut po przyjęciu.3

Dystrybucja paracetamolu

Po wchłonięciu, paracetamol jest dystrybuowany w organizmie stosunkowo równomiernie w większości płynów ustrojowych. Wiązanie paracetamolu z białkami osocza wykazuje zależność od stężenia – przy typowych stężeniach terapeutycznych wiązanie to jest nieistotne klinicznie, natomiast wzrasta proporcjonalnie do wzrostu stężenia leku w osoczu.4

Metabolizm paracetamolu

Metabolizm paracetamolu odbywa się głównie w wątrobie i przebiega dwoma głównymi szlakami metabolicznymi:

  • Koniugacja z kwasem glukuronowym – główna droga metaboliczna, odpowiadająca za 60-80% eliminacji paracetamolu5
  • Koniugacja z siarczanami – druga pod względem znaczenia droga metaboliczna (20-30% eliminacji), która ulega szybkiemu wysyceniu przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne6
  • Utlenianie z udziałem cytochromu P450 (głównie izoenzymu CYP2E1) – mniej istotna droga metaboliczna, prowadząca do powstania reaktywnego metabolitu pośredniego (N-acetylo-p-benzochinonoiminy). W warunkach fizjologicznych ten metabolit jest szybko detoksykowany przez glutation i wydalany z moczem po koniugacji z cysteiną i kwasem merkapturowym7

W sytuacji przedawkowania paracetamolu dochodzi do wysycenia głównych szlaków metabolicznych (glukuronidacji i sulfatacji), co prowadzi do zwiększonego metabolizmu przez CYP2E1. W konsekwencji wzrasta stężenie toksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinonoiminy, co może prowadzić do uszkodzenia wątroby.8

Wydalanie paracetamolu

Paracetamol jest wydalany głównie przez nerki. Około 90% przyjętej dawki jest eliminowane z moczem w ciągu 24 godzin, przede wszystkim w postaci metabolitów – koniugatów z kwasem glukuronowym (60-80%) i siarczanami (20-30%). Mniej niż 5% dawki jest wydalane w postaci niezmienionego paracetamolu.9

Okres półtrwania w fazie eliminacji (t₁/₂) paracetamolu wynosi od około 1 do 4 godzin u pacjentów z prawidłową funkcją nerek.10

U pacjentów z niewydolnością nerek (GFR ≤ 50 ml/min) obserwuje się opóźnione wydalanie paracetamolu, a okres półtrwania w fazie eliminacji ulega wydłużeniu do 2-5,3 godziny. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek, szybkość wydalania koniugatów glukuronidowych i siarczanowych jest około 3-krotnie wolniejsza w porównaniu z osobami zdrowymi.11

Farmakokinetyka gwajafenezyny

Gwajafenezyna (substancja o działaniu wykrztuśnym) charakteryzuje się nieco odmiennym profilem farmakokinetycznym w porównaniu z paracetamolem.12

Wchłanianie gwajafenezyny

Po podaniu doustnym gwajafenezyna ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Charakterystyka tego procesu nie jest jednak szczegółowo określona w dostępnych danych.13

Metabolizm i wydalanie gwajafenezyny

Gwajafenezyna po wchłonięciu podlega szybkiemu metabolizmowi w wątrobie. Główną drogą metaboliczną jest utlenianie do metabolitu – kwasu β-(2-metoksyfenoksy)mlekowego. Wydalanie gwajafenezyny odbywa się głównie przez nerki, a wydalany jest przede wszystkim wymieniony metabolit.14

Farmakokinetyka chlorowodorku fenylefryny

Chlorowodorek fenylefryny jako składnik sympatykomimetyczny produktu Coldrex Complex Grip, wykazuje charakterystyczne właściwości farmakokinetyczne.15

Wchłanianie fenylefryny

Chlorowodorek fenylefryny po podaniu doustnym charakteryzuje się nieregularnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane później niż w przypadku paracetamolu – występuje w ciągu 2 godzin od przyjęcia.16

Metabolizm fenylefryny

Istotną cechą farmakokinetyki chlorowodorku fenylefryny jest znaczący efekt pierwszego przejścia, któremu podlega ta substancja. Metabolizm odbywa się głównie za pośrednictwem enzymu oksydazy monoaminowej (MAO) zarówno w jelitach, jak i w wątrobie. Ten intensywny metabolizm pierwszego przejścia skutkuje zmniejszoną biodostępnością fenylefryny po podaniu doustnym.17

Wydalanie fenylefryny

Chlorowodorek fenylefryny jest prawie całkowicie wydalany przez nerki. Główną formą wydalania są koniugaty z siarczanami.18

Parametr farmakokinetyczny Paracetamol Gwajafenezyna Chlorowodorek fenylefryny
Wchłanianie Szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego Wchłanianie z przewodu pokarmowego Nieregularne wchłanianie z przewodu pokarmowego
Czas osiągnięcia Cmax 10-60 minut Brak danych Do 2 godzin
Dystrybucja Równomierna w płynach ustrojowych, zmienne wiązanie z białkami Brak danych Brak danych
Główne szlaki metaboliczne 1. Glukuronidacja (60-80%)
2. Koniugacja z siarczanami (20-30%)
3. Utlenianie przez CYP2E1 (<5%)
Utlenianie do kwasu β-(2-metoksyfenoksy)mlekowego Metabolizm pierwszego przejścia z udziałem oksydazy monoaminowej
Eliminacja Głównie przez nerki (90% w ciągu 24h) Przez nerki jako metabolit Prawie całkowite wydalanie przez nerki jako koniugat z siarczanem
Okres półtrwania (t₁/₂) 1-4 godziny
2-5,3 godziny (niewydolność nerek)
Brak danych Brak danych
Biodostępność Brak danych Brak danych Zmniejszona z powodu efektu pierwszego przejścia
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl