hamowanie czynności kory nadnerczy

Hamowanie czynności kory nadnerczy to proces fizjologiczny lub farmakologiczny polegający na zmniejszeniu produkcji i wydzielania hormonów steroidowych przez korę nadnerczy. Główne hormony produkowane przez korę nadnerczy to glikokortykoidy (kortyzol), mineralokortykoidy (aldosteron) oraz androgeny nadnerczowe.

W warunkach fizjologicznych hamowanie czynności kory nadnerczy zachodzi na zasadzie ujemnego sprzężenia zwrotnego w osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Podwyższone stężenie kortyzolu we krwi hamuje wydzielanie kortykoliberyny (CRH) przez podwzgórze oraz hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) przez przysadkę, co prowadzi do zmniejszenia stymulacji kory nadnerczy i obniżenia produkcji kortyzolu.

Farmakologiczne hamowanie czynności kory nadnerczy może być osiągnięte poprzez stosowanie różnych leków, takich jak inhibitory syntezy steroidów (ketokonazol, metyrapon, aminoglutetymid), antagonisty receptora glikokortykoidowego (mifepriston) lub analogi somatostatyny (pasireotyd). Metody te są wykorzystywane w leczeniu chorób przebiegających z nadmierną produkcją hormonów kory nadnerczy, takich jak zespół Cushinga, hiperaldosteronizm czy wrodzony przerost nadnerczy.

Długotrwałe hamowanie czynności kory nadnerczy, szczególnie nagłe odstawienie glikokortykosteroidów stosowanych przewlekle, może prowadzić do niewydolności nadnerczy – stanu zagrożenia życia, charakteryzującego się niezdolnością do odpowiedniej produkcji kortyzolu w odpowiedzi na stres. Dlatego zmniejszanie dawek glikokortykosteroidów powinno odbywać się stopniowo, pod ścisłą kontrolą lekarza.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl