erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa
Erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa (EPP), znana również jako zespół ręka-stopa, jest dermatologicznym działaniem niepożądanym występującym u pacjentów poddawanych chemioterapii. Charakteryzuje się rumieniem, obrzękiem, bolesnością, łuszczeniem i/lub pęcherzami na powierzchniach dłoni i podeszw stóp.
Patogeneza EPP nie jest w pełni wyjaśniona, lecz przypuszcza się, że związana jest z bezpośrednią toksycznością leku na komórki naskórka lub z kumulacją leku w gruczołach potowych. Najczęściej powodują ją kapecytabina, 5-fluorouracyl, doksorubicyna liposomalna, cytarabina, docetaksel i sorafenib.
Objawy EPP mogą rozwijać się stopniowo, począwszy od łagodnego mrowienia i dyskomfortu, poprzez ból, aż do ciężkiego stanu uniemożliwiającego wykonywanie codziennych czynności. Klasyfikację nasilenia objawów określa się w skali od 1 do 3 stopnia, co wpływa na decyzje dotyczące modyfikacji dawkowania leków onkologicznych.
Postępowanie w erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej obejmuje profilaktykę (krioterapia, maści nawilżające, unikanie czynników drażniących), leczenie objawowe (leki przeciwbólowe, kortykosteroidy miejscowe) oraz w ciężkich przypadkach – czasowe przerwanie terapii lub redukcję dawki leku powodującego objawy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Capecitabinum Glenmark 150 mg
Profil bezpieczeństwa kapecytabiny, oparty na danych klinicznych od ponad 3000 pacjentów, wykazuje spójność w monoterapii raka piersi z przerzutami, raka jelita grubego z przerzutami oraz w leczeniu uzupełniającym raka okrężnicy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) obejmują zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej), zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa), zmęczenie, osłabienie oraz jadłowstręt. Często (1-10%) występują kardiotoksyczność manifestująca się zaburzeniami funkcji mięśnia sercowego, nasilenie zaburzeń czynności nerek, neutropenia i trombocytopenia. Rzadziej (0,1-1%) obserwuje się powikłania zakrzepowo-zatorowe, a reakcje nadwrażliwości zdarzają się bardzo rzadko (0,01-0,1%). Szczegółowa analiza danych z trzech dużych badań klinicznych (M66001, SO14695, SO14796) potwierdza te częstości i charakterystykę działań niepożądanych.
anemia, biegunka, ból w klatce piersiowej, choroba niedokrwienna serca, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, jadłowstręt, kapecytabina, kardiotoksyczność, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, odwodnienie i zaburzenie elektrolitowe, ostra niewydolność nerek, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, rak piersi z przerzutami, reakcja nadwrażliwości, trombocytopenia, udar niedokrwienny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica i zatorowość, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitynib Adamed 25 mg
Sunitynib, stosowany w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC), nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych. Do najczęstszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość i leukopenia, występujące bardzo często (≥1/10). Często obserwuje się również nadciśnienie tętnicze (≥1/10) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha, wymioty, biegunkę, nudności i zaparcia. Charakterystyczne dla sunitynibu są także zmiany skórne, takie jak przebarwienia skóry, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, wysypka i suchość skóry (≥1/10). Niedoczynność tarczycy występuje bardzo często (≥1/10), podczas gdy nadczynność i zapalenie tarczycy są rzadsze. Nasilenie objawów może ulegać zmniejszeniu w trakcie kontynuacji terapii.
białkomocz, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, sunitynib jabłczan, torsade de pointes, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sorafenib Sandoz 400 mg
Sorafenib Sandoz w dawce 400 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, w tym poważne zdarzenia takie jak zawał mięśnia sercowego, perforacja przewodu pokarmowego, polekowe zapalenie wątroby, krwotoki oraz nadciśnienie tętnicze z możliwością przełomu nadciśnieniowego. Często obserwowane działania niepożądane obejmują biegunkę, zmęczenie, łysienie, zakażenia, zespół ręka-stopa oraz wysypki skórne. W badaniach klinicznych częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na zastoinową niewydolność serca, która wystąpiła u 1,9% pacjentów w badaniach klinicznych (1,7% w RCC i 0,99% w HCC). U pacjentów z rakiem tarczycy zaobserwowano wyższą częstość występowania zespołu ręka-stopa, biegunki, łysienia, hipokalcemii oraz rogowiaka kolczystokomórkowego skóry.
białkomocz, biegunka, choroba refluksowa przełyku, dysfagia, dyspepsja, encefalopatia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hipofosfatemia, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, krwotok, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, limfopenia, łysienie, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obwodowa neuropatia czuciowa, odwodnienie, odwracalna tylna leukoencefalopatia, perforacja przewodu pokarmowego, polekowe zapalenie wątroby, przełom nadciśnieniowy, rabdomioliza, rak kolczystokomórkowy skóry, rak nerkowokomórkowy, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rogowiak kolczystokomórkowy, rumień wielopostaciowy, sorafenib, śródmiąższowa choroba płuc, szum uszny, tabletka powlekana, tętniak, toksyczna nekroliza naskórka, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakażenie, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, żółtaczka, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclophosphamide Accord 1000 mg
Cyklofosfamid, lek cytotoksyczny z grupy oksazafosforyn, stosowany w onkologii i reumatologii, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ściswego monitorowania. Najpoważniejsze z nich to mielosupresja, manifestująca się leukopenią, neutropenią (bardzo rzadko), gorączką neutropeniczną (często), małopłytkowością i niedokrwistością (niezbyt często). Immunosupresja zwiększa ryzyko infekcji, w tym zapalenia płuc i posocznicy (niezbyt często). Długoterminowo obserwuje się ryzyko nowotworów wtórnych, takich jak ostra białaczka, zespół mielodysplastyczny (rzadko), rak pęcherza moczowego i inne nowotwory lite (częstość nieznana). Charakterystyczne są także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja (niezbyt często) i wstrząs anafilaktyczny (bardzo rzadko).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, arytmia komorowa, azoospermia, brak miesiączki, chłoniak nieziarniczy, cholestatyczne zapalenie wątroby, choroba wenookluzyjna wątroby, choroba zakrzepowo-zatorowa, choroba zarostowa żył płucnych, cyklofosfamid, drgawki, działanie teratogenne, encefalopatia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, hiponatremia, jadłowstręt, kardiomiopatia, krwotoczne zapalenie jelit, krwotoczne zapalenie pęcherza, leukopenia, limfopenia, łysienie, makrohematuria, małopłytkowość, martwica kanalików nerkowych, mielosupresja, migotanie komór, migotanie przedsionków, mikrohematuria, moczówka prosta nerkopochodna, neuralgia, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niepłodność, niewydolność jajników, niewydolność serca, nowotwór wtórny, obrzęk płuc, oksazafosforyna, oligospermia, osłabienie spermatogenezy, ostra białaczka, ostre zapalenie trzustki, parestezja, polineuropatia, posocznica, rak pęcherza moczowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, wysięk opłucnowy, zaburzenia owulacji, zahamowanie szpiku kostnego, zakrzepica żył, zapalenie błon śluzowych, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie wątroby, zarostowe zapalenie oskrzelików, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół mielodysplastyczny, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, żółtaczka, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Capecitabine Glenmark 500 mg
Analiza danych klinicznych obejmująca ponad 3000 pacjentów stosujących kapecytabinę w monoterapii i terapii skojarzonej wykazała spójny profil bezpieczeństwa leku, szczególnie w leczeniu raka piersi z przerzutami, raka jelita grubego z przerzutami oraz w terapii uzupełniającej raka okrężnicy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (NDL) to zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej), zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa), zmęczenie, jadłowstręt, kardiotoksyczność, nasilenie dysfunkcji nerek u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami oraz zakrzepica i zatorowość. Częstość występowania NDL klasyfikowana jest według standardowego systemu: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Szczegółowa analiza na podstawie trzech dużych badań klinicznych (M66001, SO14695, SO14796) z udziałem ponad 1900 pacjentów pozwoliła na precyzyjne określenie i uporządkowanie NDL według układów narządowych i częstości występowania.
białkomocz, biegunka, cholestatyczne zapalenie wątroby, dusznica bolesna, dysfagia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gorączka neutropeniczna, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza jamy ustnej, kapecytabina, kardiotoksyczność, krwiomocz, leukoencefalopatia toksyczna, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, rak jelita grubego z przerzutami, rak piersi z przerzutami, toczeń rumieniowaty skórny, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica i zatorowość, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxorubicinum Accord 2 mg/ml
Doksorubicyna w stężeniu 2 mg/ml, stosowana do infuzji, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania pacjenta. Najpoważniejszym efektem toksycznym jest mielosupresja manifestująca się leukopenią, neutropenią, trombocytopenią i niedokrwistością, obserwowaną bardzo często (≥ 1/10), co zwiększa ryzyko infekcji, krwawień i pogorszenia stanu ogólnego. Kardiotoksyczność, również bardzo często występująca, może mieć postać ostrą (tachykardia zatokowa, zaburzenia przewodnictwa) lub przewlekłą (zastoinowa niewydolność serca), często zależną od kumulacyjnej dawki leku. Częste są także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka oraz zapalenie błon śluzowych jamy ustnej, a także łysienie i erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa. Występują również zaburzenia wątroby (przemijające podwyższenie enzymów, hepatotoksyczność) oraz zmiany w układzie rozrodczym, które mogą prowadzić do niepłodności.
azoospermia, białaczka limfatyczna, biegunka, blok odnóg pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, brak miesiączki, chromaturia, doksorubicyna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hepatotoksyczność, hiperurykemia, kardiotoksyczność, leukopenia, łysienie, mielosupresja, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, nadżerkowe zapalenie żołądka, neutropenia, niedokrwistość, niepłodność, nudności i wymioty, oligospermia, ostra białaczka szpikowa, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, posocznica, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachyarytmia, tachykardia zatokowa, toksyczność doksorubicyny, trombocytopenia, wstrząs septyczny, zahamowanie szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie przełyku, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza - Leksykon substancji czynnych
Kapecytabina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kapecytabina, doustna fluoropirymidyna stosowana w terapii onkologicznej, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych takich jak biegunka (stopnie 2-4 wg NCIC CTC: 4-6 do ≥10 wypróżnień/dobę), zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa) oraz kardiotoksyczność (zawał mięśnia sercowego, arytmie, dławica). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niedoborem enzymu DPD, u których ryzyko ciężkiej toksyczności jest znacznie podwyższone. Zaleca się badania fenotypowe i genotypowe przed rozpoczęciem leczenia, z uwzględnieniem stężenia uracylu w osoczu (≥16 ng/ml wskazuje na częściowy niedobór, ≥150 ng/ml na całkowity niedobór). W przypadku wystąpienia działań niepożądanych konieczne jest dostosowanie dawki lub czasowe przerwanie terapii, a w ciężkich przypadkach – całkowite odstawienie leku.
5-fluorouracyl, badanie genotypu, bradykardia, brywudyna, cisplatyna, cukrzyca, dehydrogenaza pirymidynowa, deksopantenol, dławica piersiowa, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gen DPYD, hiperkalcemia, hipokaliemia, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, leczenie onkologiczne, lek nefrotoksyczny, loperamid, migotanie komór, neuropatia, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór dehydrogenazy pirymidynowej, niedobór DPD, niewydolność mięśnia sercowego, ostra niewydolność nerek, owrzodzenia, pirydoksyna, przerzuty do OUN, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, uracyl, warfaryna, wstrząs kardiogenny, zaburzenia rytmu serca, zapalenie jamy ustnej, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib MSN 37,5 mg
Sunitynib MSN, zawierający sunitynibu jabłczan w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w terapii GIST, MRCC i pNET. Terapia tym preparatem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym niewydolności nerek (ostra i przewlekła), niewydolności serca (w tym zastoinowej i lewokomorowej), zatoru tętnicy płucnej, perforacji przewodu pokarmowego oraz krwotoków obejmujących układy oddechowy, pokarmowy, moczowy i centralny układ nerwowy. Działania te mogą prowadzić do zgonu, co wymaga intensywnego monitorowania stanu klinicznego pacjentów. Często obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia metaboliczne (zmniejszenie apetytu), neurologiczne (zaburzenia smaku), układu krążenia (nadciśnienie tętnicze), żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej) oraz skórne (przebarwienia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa). Ponadto, często występują zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania lub przerwania terapii.
ageuzja, dysfagia, dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, krwioplucie, krwotok mózgowy, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica żuchwy, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność lewokomorowa, niewydolność nadnerczy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, rabdomioliza, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, rozwarstwienie tętnicy, rumień wielopostaciowy, sunitynib jabłczan, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sorafenib Stada
Sorafenib wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko zespołu rozpadu guza (TLS), szczególnie u pacjentów z dużym obciążeniem nowotworowym, przewlekłą niewydolnością nerek, skąpomoczem, odwodnieniem, niedociśnieniem oraz kwaśnym odczynem moczu. Profilaktyczne nawodnienie i szybka interwencja w przypadku objawów TLS są kluczowe. Najczęstsze działania niepożądane to zespół ręka-stopa oraz wysypka, zwykle o nasileniu 1-2 stopnia wg CTC, które można leczyć miejscowo, modyfikować dawkę lub czasowo przerwać terapię. Sorafenib często indukuje nadciśnienie tętnicze, które zwykle jest łagodne lub umiarkowane i wymaga standardowego leczenia przeciwnadciśnieniowego oraz regularnej kontroli ciśnienia. W przypadku ciężkiego lub opornego nadciśnienia rozważa się odstawienie leku.
antracykliny, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hamowanie angiogenezy, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor szlaku VEGF, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie, leczenie przeciwnadciśnieniowe, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna choroba wieńcowa, perforacja przewodu pokarmowego, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność nerek, rozwarstwienie tętnicy, sorafenib, tętniak, wydłużenie odstępu QT, zawał mięśnia sercowego, zespół długiego QT, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib G.L. Pharma 25 mg
Lek Sunitinib G.L. Pharma (25 mg, kapsułki twarde) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, w tym poważne i potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (oddechowy, przewodu pokarmowego, guza, moczowy, mózgowy). Dodatkowo odnotowano przypadki niewydolności wielonarządowej, rozsianego krzepnięcia wewnątrznaczyniowego, krwotoków do jamy otrzewnowej, niewydolności nadnerczy, odmy opłucnowej, wstrząsu i nagłego zgonu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, astenię, objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty), przebarwienia skóry oraz erytrodyzestezję dłoniowo-podeszwową. W trakcie terapii może również rozwinąć się niedoczynność tarczycy oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi.
dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, krwotok, krwotok mózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu oddechowego, małopłytkowość, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, wstrząs, zakażenie wirusowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie tarczycy, zator tętnicy płucnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Suganet 50 mg
Lek Suganet, zawierający sunitynibu jabłczan, stosowany w terapii nowotworów takich jak GIST, MRCC i pNET, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażających życiu. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki z różnych układów, które mogą prowadzić do zgonu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o różnym nasileniu to nadciśnienie tętnicze (≥1/10), biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość, przebarwienia skórne, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa oraz niedoczynność tarczycy, wymagająca monitorowania i suplementacji hormonalnej. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co pozwala na precyzyjne ocenienie ryzyka u pacjentów.
bilirubina, dysfagia, EGFR, enzymy wątrobowe, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, fT3, fT4, funkcja nerek, funkcja tarczycy, funkcja wątroby, GIST, hormon tarczycy, kreatynina, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, mocznik, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy przerzutowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, TSH, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Suganet 12,5 mg
Leczenie sunitynibem (Suganet) wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które obejmują zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy), sercowo-naczyniowe (nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego), żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, perforacja przewodu pokarmowego) oraz skórne (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, przebarwienia). Działania te występują z różną częstością, od bardzo często (≥1/10) do rzadko (<1/1000), a ich nasilenie może być łagodne lub zagrażające życiu. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania, takie jak niewydolność nerek, zator tętnicy płucnej, krwotoki (w tym mózgowe i z przewodu pokarmowego) oraz perforacje, które mogą prowadzić do zgonu pacjenta. Monitorowanie funkcji tarczycy, parametrów hematologicznych oraz ciśnienia tętniczego jest niezbędne w trakcie terapii, aby umożliwić wczesne wykrycie i odpowiednie zarządzanie działaniami niepożądanymi.
W praktyce klinicznej kluczowe jest indywidualne dostosowanie terapii sunitynibem, uwzględniające możliwość modyfikacji dawki lub przerwania leczenia w przypadku nasilenia objawów niepożądanych. Wśród działań niepożądanych o potencjalnie zagrażającym życiu wymienia się niewydolność wielonarządową, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, krwotok do jamy otrzewnowej, niewydolność nadnerczy, odmę opłucnową oraz wstrząs. Wczesne rozpoznanie tych stanów oraz odpowiednie interwencje terapeutyczne są niezbędne dla minimalizacji ryzyka powikłań i poprawy rokowania pacjentów. Ponadto, działania niepożądane takie jak zmęczenie, zaburzenia smaku, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zmiany skórne mogą znacząco obniżać jakość życia, dlatego kompleksowe podejście do opieki nad pacjentem obejmuje również wsparcie objawowe i konsultacje specjalistyczne.
białkomocz, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwiomocz, krwioplucie, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, krwotok płucny, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuroendokrynny nowotwór trzustki, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przetoka jelitowa, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy, refluks żołądkowo-przełykowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, tętniak i rozwarstwienie tętnicy, toksyczna nekroliza naskórka, trudność w połykaniu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitynib Adamed 37,5 mg
Sunitynib Adamed, zawierający 37,5 mg sunitynibu, jest stosowany w leczeniu RCC, GIST oraz pNET, jednak jego terapia wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym niewydolności nerek, niewydolności serca, zatoru tętnicy płucnej, perforacji przewodu pokarmowego oraz krwotoków (w tym mózgowych i z układu oddechowego). Często obserwuje się także objawy takie jak zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia oraz różnorodne zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty). W trakcie terapii może rozwinąć się niedoczynność tarczycy, a także wystąpić zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, które wymagają regularnej kontroli parametrów morfologii krwi. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania, z uwzględnieniem stopnia ciężkości wg NCI-CTCAE.
dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hipoglikemia, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynibu jabłczan, wstrząs septyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie smaku, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sorafenib Mylan 200 mg
Sorafenib Mylan, zawierający 200 mg sorafenibu w postaci tozylanu w tabletce powlekanej, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak zawał serca, niedokrwienie, perforacja przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby indukowane lekiem, krwawienia oraz nadciśnienie tętnicze i przełom nadciśnieniowy, które wymagają natychmiastowej interwencji. W badaniach klinicznych częstość zastoinowej niewydolności serca wynosiła 1,9%, z różnicami w zależności od typu nowotworu (1,7% w RCC, 0,99% w HCC). Sorafenib często powoduje podwyższenie aktywności lipazy (11% RCC, 9% HCC) i amylazy (1-2%), a także hipofosfatemię (45% RCC, 35% HCC) i hipokalemię (5,4% RCC, 9,5% HCC), z przypadkami stopnia 3 wg CTCAE. Hipokalcemia występowała u 12% pacjentów z RCC i 26,5% z HCC, z nielicznymi przypadkami stopnia 3 i 4. Działania niepożądane takie jak biegunka, zmęczenie, łysienie, zespół ręka-stopa oraz wysypka są bardzo częste i mogą wpływać na jakość życia i adherencję do terapii.
biegunka, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hipofosfatemia, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, jadłowstręt, leukopenia, limfopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie, niedokrwistość, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższona aktywność amylazy, przełom nadciśnieniowy, rak nerkowokomórkowy, rak płaskokomórkowy skóry, rak wątrobowokomórkowy, reakcja nadwrażliwości, rogowiak kolczystokomórkowy, sorafenib, tozylan, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Suganet 25 mg
Lek Suganet zawierający sunitynib (w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg) jest stosowany w terapii nowotworów takich jak RCC, GIST i pNET. Terapia sunitynibem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym niewydolności nerek, niewydolności serca, zatoru tętnicy płucnej, perforacji przewodu pokarmowego oraz różnorodnych krwotoków (oddechowego, przewodu pokarmowego, guza, moczowego i mózgowego), które mogą prowadzić do zgonu. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność i wymioty. Często obserwuje się także przebarwienia skórne i erytrodyzestezję dłoniowo-podeszwową. W trakcie terapii może rozwinąć się niedoczynność tarczycy.
biegunka, dysgeuzja, erytrocyt, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hemoglobina, jabłczan sunitynibu, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutrofil, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, płytka krwi, przerzutowy rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, wstrząs, zaburzenie smaku, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klertis 25 mg
Sunitynib, substancja czynna leku Klertis, jest stosowany w terapii nowotworów takich jak GIST, MRCC oraz pNET, jednak wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, zmęczenie oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej). Często występują również zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (stopień 3 i 4 u 10-16% pacjentów) i małopłytkowość (stopień 3 i 4 u 3,7-8,2% pacjentów). Niedoczynność tarczycy pojawia się u 16% pacjentów z MRCC, a nadciśnienie tętnicze dotyczy około 33,9% pacjentów leczonych sunitynibem. Wśród poważnych powikłań wymienia się niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforację przewodu pokarmowego oraz krwotoki, które w niektórych przypadkach prowadziły do zgonu.
białkomocz, dysfagia, dysfunkcja wątroby, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hipoglikemia, kardiomiopatia, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nekrotyczne zapalenie powięzi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, posocznica, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół odwracalny tylnej encefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Ewerolimus – Działania niepożądane
Ewerolimus, inhibitor mTOR stosowany w immunosupresji po przeszczepach narządów oraz w terapii onkologicznej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/10) obejmują zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zakażenia (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), niedokrwistość, hiperglikemię, hipercholesterolemię, wysypkę, świąd, biegunki, nudności, nieinfekcyjne zapalenie płuc, zmęczenie, astenia oraz obrzęki obwodowe. Działania niepożądane 3.-4. stopnia (≥1/100 do <1/10) to m.in. ciężkie zapalenie błony śluzowej, neutropenia, małopłytkowość, hiperglikemia prowadząca do cukrzycy, infekcyjne zapalenie płuc, białkomocz, niewydolność nerek oraz krwotoki. Szczególnie istotne jest ryzyko ciężkich zakażeń, w tym reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B oraz zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii (PJP/PCP), które mogą prowadzić do zgonu. Wśród powikłań pulmonologicznych wymienia się śródmiąższowe zapalenie płuc, krwawienia z nosa, kaszel, duszność, krwioplucie, zator płucny oraz zespół ostrej niewydolności oddechowej.
aftowe zapalenie jamy ustnej, ageuzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aplazja czysto czerwonokrwinkowa, azoospermia, białkomocz, dysfagia, dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, infekcyjne zapalenie płuc, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor mTOR, krwioplucie, leczenie immunosupresyjne, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, nieinfekcyjne zapalenie płuc, niewydolność nerek, obrzęk limfatyczny, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, półpasiec, posocznica, proteinoza pęcherzyków płucnych, reaktywacja WZW typu B, śródmiąższowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie mięśnia sercowego, wtórny brak miesiączki, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc Pneumocystis jirovecii, zator płucny, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitynib Adamed 12,5 mg
Sunitynib, stosowany w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), przerzutowego raka nerkowokomórkowego (MRCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym poważnych powikłań zagrażających życiu. Do najistotniejszych należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (np. z układu oddechowego, pokarmowego, moczowego i mózgowego). W trakcie terapii obserwuje się także częste zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, a także niedoczynność tarczycy wymagającą monitorowania i ewentualnego leczenia substytucyjnego. W badaniach klinicznych obejmujących 7115 pacjentów najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥1/10) były: zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia, biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa oraz przebarwienia skórne.
erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, krwotok przewodu pokarmowego, małopłytkowość, martwica kości szczęki, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, przerzutowy rak nerkowokomórkowy, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, rozwarstwienie tętnicy, sunitynib, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia smaku, zator tętnicy płucnej, zespół lizy guza, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Subinit 50 mg
Sunitynib, stosowany w leczeniu GIST, MRCC oraz pNET, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki w różnych lokalizacjach (układ oddechowy, przewód pokarmowy, guz nowotworowy, układ moczowy, mózg). Te zdarzenia, choć rzadkie (częstość od 0,01% do 1%), mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Wśród częściej obserwowanych działań niepożądanych (≥10%) dominują zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), zmniejszenie apetytu, dysgeuzja, nadciśnienie tętnicze oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność i wymioty. Nasilenie tych objawów może ulegać zmniejszeniu w trakcie kontynuacji terapii, co sugeruje rozwój tolerancji.
dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, GIST, krwotok mózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu oddechowego, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwór neuroendokrynny trzustki, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak nerkowokomórkowy przerzutowy, sunitynib, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sorafenib Sandoz
Sorafenib Sandoz, zawierający 200 mg sorafenibu, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na liczne działania niepożądane. Najczęstsze to zespół ręka-stopa i wysypka, pojawiające się zwykle w ciągu pierwszych 6 tygodni terapii, klasyfikowane na stopień 1-2 wg CTC. Nadciśnienie tętnicze, zwykle łagodne do umiarkowanego, wymaga regularnego pomiaru ciśnienia i standardowego leczenia przeciwnadciśnieniowego, z możliwością przerwania terapii w ciężkich przypadkach. Istotne jest także ryzyko zespołu rozpadu guza (TLS), szczególnie u pacjentów z dużym obciążeniem nowotworowym, przewlekłą niewydolnością nerek, odwodnieniem czy niedociśnieniem, co wymaga profilaktycznego nawodnienia i intensywnej obserwacji. Sorafenib może powodować tętniaki i rozwarstwienia tętnic, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem lub historią tętniaka, a także hipoglikemię, krwawienia, zdarzenia niedokrwienne serca (4,9% vs 0,4% w badaniu 1) oraz wydłużenie odstępu QT/QTc, co wymaga monitorowania EKG i elektrolitów u pacjentów z predyspozycjami.
arytmia komorowa, ciśnienie tętnicze, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, krwotok, lek przeciwnadciśnieniowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, perforacja przewodu pokarmowego, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność nerek, rak płaskonabłonkowy płuca, sorafenib, tętniak i rozwarstwienie tętnicy, toksyczność skórna, tozylan, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zespół długiego QT, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib G.L. Pharma 12,5 mg
Sunitynib, stosowany w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg w terapii nowotworów takich jak rak nerkowokomórkowy (RCC), nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych o różnym stopniu nasilenia. Do najpoważniejszych należą niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki, które mogą prowadzić do zgonu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku (dysgeuzja), nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność i wymioty. Ponadto, często występują zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, a także niedoczynność tarczycy wymagająca monitorowania i leczenia.
dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hipoglikemia, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, wstrząs, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zakrzepica żylna, zapalenie jamy ustnej, zapalenie otrzewnej, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Bluefish 25 mg
Sunitynib Bluefish, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażające życiu powikłania takie jak niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (np. z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, mózgowe). W badaniach klinicznych u pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym, GIST i nowotworami neuroendokrynnymi trzustki najczęściej obserwowano objawy takie jak zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty). Ponadto, często występują zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, a także niedoczynność tarczycy wymagająca monitorowania i ewentualnej terapii substytucyjnej.
białkomocz, dysfagia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok płucny, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przejściowy atak niedokrwienny, przetoka jelitowa, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy, refluks żołądkowo-przełykowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, sunitynib, tętniak i rozwarstwienie tętnicy, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wysięk opłucnowy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevens-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Synthon 50 mg
Sunitynib Synthon, dostępny w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu RCC, GIST oraz pNET, jednak jego terapia wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym poważnych powikłań takich jak ostra niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki różnego pochodzenia. Najczęstsze objawy niepożądane to zmniejszenie apetytu, dysgeuzja, nadciśnienie tętnicze, zmęczenie oraz zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej). W trakcie terapii należy monitorować funkcję tarczycy (ryzyko niedoczynności), parametry hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), a także funkcję wątroby i nerek, ze względu na możliwość wystąpienia niewydolności tych narządów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kardiotoksyczności, w tym niewydolności serca, zaburzeń rytmu (w tym torsade de pointes) oraz konieczność regularnej oceny EKG i frakcji wyrzutowej lewej komory.
dysfagia, dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, guz neuroendokrynny trzustki, jabłczan sunitynibu, kardiomiopatia, krwotok z nosa, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, torsade de pointes, zator tętnicy płucnej, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Kapecytabina – Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa kapecytabiny opiera się na danych z ponad 3000 pacjentów stosujących lek w monoterapii oraz w skojarzeniu z innymi schematami chemioterapii w leczeniu raka piersi z przerzutami, raka jelita grubego z przerzutami oraz w terapii uzupełniającej raka okrężnicy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości bardzo częstej (≥ 1/10) to zaburzenia przewodu pokarmowego, w tym biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha oraz zapalenie jamy ustnej, a także zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa), zmęczenie, osłabienie i jadłowstręt. Często (≥ 1/100 do < 1/10) występują kardiotoksyczność, nasilenie zaburzeń czynności nerek u pacjentów z wcześniejszymi dysfunkcjami, powikłania zakrzepowo-zatorowe, neutropenia, trombocytopenia, hiperbilirubinemia, podwyższenie enzymów wątrobowych, neuropatia obwodowa oraz łysienie. Ciężkie działania niepożądane, takie jak biegunka stopnia ≥3 wg CTCAE, zespół ręka-stopa stopnia ≥2, kardiotoksyczność i powikłania zakrzepowo-zatorowe, wymagają modyfikacji dawkowania, czasowego przerwania lub trwałego odstawienia kapecytabiny.
anoreksja, dializoterapia, enzymy wątrobowe, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hiperbilirubinemia, hipokaliemia, infekcja błony śluzowej, jadłowstręt, kapecytabina, kardiotoksyczność, leczenie uzupełniające raka okrężnicy, łysienie, nagły zgon sercowy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedożywienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, powikłania zakrzepowo-zatorowe, rak jelita grubego z przerzutami, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zator płucny, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asikreba 12,5 mg
Lek Asikreba, zawierający sunitynib, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, od łagodnych do potencjalnie zagrażających życiu. Najcięższe powikłania obejmują niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforację przewodu pokarmowego oraz różne krwotoki, w tym z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, guza, układu moczowego i mózgu. Dodatkowo obserwuje się ryzyko niewydolności wielonarządowej, rozsianego krzepnięcia wewnątrznaczyniowego, odmy opłucnowej, wstrząsu i nagłego zgonu. Często występujące działania niepożądane to zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty) i skóry (przebarwienia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa). W trakcie terapii często rozwija się niedoczynność tarczycy oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 7115 pacjentów z GIST, MRCC i pNET.
białkomocz, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność lewej komory serca, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, parestezja, perforacja jelita, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, przetoka odbytniczo-pochwowa, rabdomioliza, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, sunitynib, tętniak i rozwarstwienie tętnicy, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie jamy ustnej, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Capecitabine Glenmark
Kapecytabina, fluoropirymidyna stosowana w terapii onkologicznej, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania i odpowiedniej modyfikacji dawkowania. Do najczęstszych należą biegunka (klasyfikowana wg NCIC CTC: stopień 2 – 4-6 wypróżnień/dobę, stopień 3 – 7-9 wypróżnień/dobę, stopień 4 – ≥10 wypróżnień/dobę), zespół ręka-stopa (od drętwienia i rumienia do owrzodzeń i silnego bólu), zapalenie jamy ustnej oraz objawy gastroenterologiczne. W przypadku odwodnienia stopnia ≥2 konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i korekta płynów, aby zapobiec ostrej niewydolności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi, cukrzycą oraz zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min). Współistniejące leczenie doustnymi antykoagulantami z grupy kumaryny wymaga ścisłego monitorowania INR ze względu na ryzyko interakcji farmakokinetycznych.
astenia, biegunka, brywudyna, częstoskurcz komorowy, dehydrogenaza pirymidynowa, dławica piersiowa, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, fluoropirymidyna, hiperkalcemia, interakcja lekowa, jadłowstręt, kapecytabina, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, migotanie komór, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór dehydrogenazy pirymidynowej, niedobór DPD, niewydolność mięśnia sercowego, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, przerzuty do OUN, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, warfaryna, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zapalenie jamy ustnej, zapalenie rogówki, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sorafenib Stada 200 mg
Sorafenib Stada wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują zarówno często występujące objawy, takie jak biegunka, zmęczenie, łysienie, zespół ręka-stopa oraz wysypka, jak i poważne powikłania zagrażające życiu, w tym zawał mięśnia sercowego, perforację przewodu pokarmowego, polekowe zapalenie wątroby, krwotoki oraz nadciśnienie tętnicze i przełom nadciśnieniowy. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania, z kategoriami od bardzo często (≥1/10) do częstości nieznanej. W badaniach klinicznych u pacjentów leczonych sorafenibem zaobserwowano m.in. limfopenię i neutropenię (często), hipofosfatemia (bardzo często, do 45% pacjentów), hipokalcemia (często, do 35,7%), a także wzrost aktywności lipazy i amylazy, co wymaga regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych i funkcji narządów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kardiologiczne, w tym zastoinową niewydolność serca, która wystąpiła u 1,9% pacjentów w badaniach klinicznych.
białkomocz, choroba refluksowa, dysfagia, encefalopatia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hipofosfatemia, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, leukoencefalopatia, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, limfopenia, lipaza i amylaza, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadmierne rogowacenie, neuropatia czuciowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, polekowe zapalenie wątroby, przełom nadciśnieniowy, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy, rak płaskonabłonkowy skóry, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rogowiak kolczystokomórkowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie erekcji, zapalenie błony śluzowej, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Krka 50 mg
Sunitynib jabłczan (Sunitinib Krka) jest związany z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, które mogą zagrażać życiu, takich jak niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki w różnych lokalizacjach (układ oddechowy, przewód pokarmowy, guz nowotworowy, układ moczowy, krwotok mózgowy). Dodatkowo obserwuje się potencjalnie śmiertelne zdarzenia, w tym niewydolność wielonarządową, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe (DIC), krwotok do jamy otrzewnowej, niewydolność nadnerczy, odmę opłucnową, wstrząs oraz nagły zgon. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia, biegunki, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty, przebarwienia skórne oraz erytrodyzestezję dłoniowo-podeszwową. W trakcie terapii może również rozwinąć się niedoczynność tarczycy oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość.
dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, infekcja wirusowa, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, krwotok z nosa, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuroendokrynny nowotwór trzustki, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Medical Valley 37,5 mg
Sunitynib Medical Valley, zawierający sunitynibu jabłczan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Do najpoważniejszych powikłań należą niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki, które mogą prowadzić do zgonu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia metaboliczne (zmniejszenie apetytu), neurologiczne (dysgeuzja), układu krążenia (nadciśnienie tętnicze), przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, dyspepsja, wymioty) oraz skórne (przebarwienia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa). Istotne jest także ryzyko rozwoju niedoczynności tarczycy, co wymaga regularnej oceny funkcji tego gruczołu. Zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, występują bardzo często i zwiększają ryzyko infekcji oraz krwawień.
dysgeuzja, dyspepsja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gorączka neutropeniczna, hipoglikemia, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuroendokrynny guz trzustki, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, sunitynib jabłczan, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levofolic 50 mg/ml roztwór do wstrzykiwań lub infuzji 50 mg/ml
Produkt leczniczy Levofolic 50 mg/ml, stosowany zarówno samodzielnie, jak i w terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych. W monoterapii obserwuje się bardzo rzadkie reakcje uczuleniowe (<1/10 000), rzadkie zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, depresja) oraz neurologiczne (zwiększenie częstości napadów padaczkowych) z częstością ≥1/10 000 do <1/1 000. Po podaniu dużych dawek mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a gorączka pojawia się niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). W terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem profil toksyczności jest głównie determinowany przez schemat podawania 5-fluorouracylu, z bardzo częstym (≥1/10) występowaniem niewydolności szpiku kostnego, zapalenia błony śluzowej (w tym jamy ustnej i warg) oraz wymiotów i nudności w schemacie miesięcznym. Hiperamonemia może wystąpić z nieznaną częstością.
bezsenność, biegunka, depresja, działanie niepożądane, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, fluorouracyl, folinian disodu, hiperamonemia, Levofolic, napad padaczkowy, neurotoksyczność, niewydolność szpiku kostnego, nudności, odwodnienie, padaczka, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, stosunek korzyści do ryzyka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie warg - Leksykon substancji czynnych
Sunitynib – Działania niepożądane
Sunitynib, inhibitor kinaz tyrozynowych, jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC), nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Terapia sunitynibem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnego rodzaju krwotoki, które mogą prowadzić do zgonu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), niedoczynność tarczycy (występującą u 16% pacjentów z MRCC), nadciśnienie tętnicze (w tym ciężkie u 4,7% pacjentów), zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, zmęczenie oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej). W badaniach klinicznych u 7115 pacjentów częstość występowania działań niepożądanych bardzo częstych (≥1/10) obejmowała m.in. neutropenię, niedoczynność tarczycy, nadciśnienie tętnicze, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej oraz zespół ręka-stopa.
dysfagia, encefalopatia hiperamonemiczna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, inhibitor kinazy tyrozynowej, kardiomiopatia, krwotok mózgowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, rozwarstwienie tętnicy, rumień wielopostaciowy, torsade de pointes, udar mózgu, wysięk osierdziowy, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Synthon 12,5 mg
Sunitynib jabłczan, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), przerzutowego raka nerkowokomórkowego (MRCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych od 7115 pacjentów, u których odnotowano poważne działania niepożądane, w tym niewydolność nerek, serca, zator tętnicy płucnej, perforację przewodu pokarmowego oraz krwotoki z różnych układów. Często występują także zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (stopień 3 u 10-16%, stopień 4 u 1,6-2,4%), małopłytkowość (stopień 3 u 3,7-8,2%, stopień 4 u 0,4-1,2%) i niedokrwistość. Krwawienia, w tym krwotoki z guza, obserwowano u 18-39% pacjentów w zależności od typu nowotworu i fazy leczenia, z ciężkimi krwotokami (stopień ≥3) u 4,5% pacjentów z MRCC. Ponadto, terapia może indukować niedoczynność tarczycy, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy.
białkomocz, dysfagia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, krwotok płucny, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, posocznica, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, sunitynibu jabłczan, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, wysięk osierdziowy, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie przełyku, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klertis 50 mg
Sunitynib, substancja czynna leku Klertis, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, od łagodnych do potencjalnie zagrażających życiu. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki, w tym mózgowe i z guza nowotworowego. Często obserwuje się nadciśnienie tętnicze (do 33,9% u pacjentów z MRCC), zaburzenia hematologiczne (neutropenia stopnia 3. i 4. u 10-16% pacjentów, małopłytkowość stopnia 3. i 4. do 8,2%), a także niedoczynność tarczycy rozwijającą się u 6,2-16% chorych w zależności od wskazania. Krwawienia występują u 18-39% pacjentów, z krwotokami stopnia ≥3 u 4,5% chorych z MRCC. Zgłaszano również rzadkie, ale poważne zdarzenia, takie jak zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, miopatia, rabdomioliza, martwica kości szczęki i żuchwy oraz wydłużenie odstępu QTc (>500 ms u 0,5% pacjentów). Długoterminowa terapia (≥2 lat) nie wiązała się z pojawieniem się nowych działań niepożądanych, choć częstość niedoczynności tarczycy wzrastała z czasem.
dysfunkcja wątroby, encefalopatia hiperamoniczna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, krwotok mózgowy, lewokomorowa niewydolność serca, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nekrotyczne zapalenie powięzi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwory neuroendokrynne trzustki, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sorafenib Sandoz 200 mg
Sorafenib Sandoz, stosowany w terapii nowotworowej, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym zarówno ciężkie powikłania, jak zawał serca, perforacja przewodu pokarmowego, polekowe zapalenie wątroby, krwotoki oraz nadciśnienie tętnicze z możliwością przełomu nadciśnieniowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to biegunka, zmęczenie, łysienie, zakażenia, zespół ręka-stopa oraz wysypka. Szczególnie u pacjentów z rakiem tarczycy częściej występują zespół ręka-stopa, biegunka, łysienie, nadciśnienie tętnicze, hipokalcemia i rogowiak kolczystokomórkowy. W badaniach klinicznych odnotowano zastoinową niewydolność serca u 1,7-1,9% pacjentów leczonych sorafenibem (w porównaniu do 0,7-1,1% w grupach placebo).
erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, limfopenia, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa czuciowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, odwracalna tylna leukoencefalopatia, perforacja przewodu pokarmowego, polekowe zapalenie wątroby, przełom nadciśnieniowy, rabdomioliza, rak kolczystokomórkowy skóry, rak nerkowokomórkowy, rak wątrobowokomórkowy, rogowiak kolczystokomórkowy, rozwarstwienie tętnicy, rumień wielopostaciowy, sorafenib, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, wydłużenie odstępu QT, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zespół nerczycowy, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Capecitabinum Glenmark 500 mg
Profil bezpieczeństwa kapecytabiny opiera się na danych od ponad 3000 pacjentów leczonych w monoterapii oraz terapii skojarzonej, wykazując porównywalny profil działań niepożądanych w leczeniu raka piersi z przerzutami, raka jelita grubego z przerzutami oraz w leczeniu uzupełniającym raka okrężnicy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej), zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa), zmęczenie, jadłowstręt, kardiotoksyczność, nasilenie zaburzeń czynności nerek oraz powikłania zakrzepowo-zatorowe. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥10%) do bardzo rzadko (<0,01%), a dane pochodzą z analizy ponad 1900 pacjentów w trzech dużych badaniach klinicznych (M66001, SO14695, SO14796).
arytmia, bezsenność, biegunka, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, depresja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, jadłowstręt, kapecytabina, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, mielosupresja, monoterapia, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, rak piersi z przerzutami, trombocytopenia, wtórny nowotwór, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zakrzepica żylna, zapalenie jamy ustnej, zatorowość płucna, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Capecitabine Glenmark
Terapia kapecytabiną (Capecitabine Glenmark) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na potencjalne działania niepożądane, które są w większości odwracalne, ale mogą wymagać modyfikacji dawkowania lub czasowego wstrzymania leczenia. Kluczowe działania niepożądane obejmują biegunki (stopień 2: 4-6 wypróżnień/dobę, stopień 3: 7-9 wypróżnień/dobę, stopień 4: ≥10 wypróżnień/dobę lub biegunka krwawa), które mogą prowadzić do odwodnienia i ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi lub stosujących leki nefrotoksyczne. Zespół ręka-stopa klasyfikuje się na stopnie 1-3, gdzie stopień 2 i 3 wymaga przerwania terapii i zmniejszenia dawki po ustąpieniu objawów. Należy unikać stosowania witaminy B6 w terapii skojarzonej z cisplatyną, natomiast deksopantenol może być skuteczny w profilaktyce zespołu ręka-stopa. Monitorowanie elektrolitów, w tym wapnia, jest istotne ze względu na ryzyko hipo- i hiperkalcemii oraz potencjalne nasilenie zaburzeń u pacjentów z cukrzycą lub innymi zaburzeniami równowagi elektrolitowej.
antykoagulant kumarynowy, biegunka, bradykardia, brywudyna, czas protrombinowy, częstoskurcz komorowy, dehydrogenaza pirymidynowa, dławica piersiowa, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, fluoropirymidyna, genotyp, hiperkalcemia, INR, izoenzym 2C9 cytochromu P-450, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, klirens kreatyniny, lek nefrotoksyczny, migotanie komór, neuropatia, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór DPD, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, warfaryna, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie rogówki, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sorafenib Sandoz
Sorafenib wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak zespół ręka-stopa i wysypka, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 6 tygodni terapii i mają najczęściej stopień 1-2 według CTC. Należy monitorować i leczyć nadciśnienie tętnicze, które występuje często, zwykle łagodne lub umiarkowane, oraz rozważyć przerwanie terapii w przypadku ciężkiego nadciśnienia lub przełomu nadciśnieniowego. Istotne jest także monitorowanie ryzyka zespołu rozpadu guza (TLS) u pacjentów z dużym obciążeniem nowotworowym, przewlekłą niewydolnością nerek, skąpomoczem, odwodnieniem, niedociśnieniem i kwaśnym pH moczu, z wdrożeniem profilaktycznego nawodnienia. Sorafenib może zwiększać ryzyko tętniaków i rozwarstwienia tętnic, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem lub historią tętniaka, a także powodować hipoglikemię, wymagającą czasowego przerwania leczenia i monitorowania glikemii u chorych z cukrzycą.
arytmia komorowa, choroba wieńcowa, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hipoglikemia, INR, klasyfikacja Childa-Pugha, krwawienie, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie, niedrobnokomórkowy rak płuca, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, perforacja przewodu pokarmowego, płaskonabłonkowy rak płuca, przewlekła niewydolność nerek, rak nerkowokomórkowy, rozwarstwienie tętnicy, sorafenib, tętniak, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół długiego QT, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Capecitabine Glenmark 150 mg
Profil bezpieczeństwa kapecytabiny opiera się na danych klinicznych od ponad 3000 pacjentów leczonych zarówno w monoterapii, jak i w schematach skojarzonych, głównie w terapii raka piersi z przerzutami, raka jelita grubego oraz w leczeniu uzupełniającym raka okrężnicy. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha, zapalenie jamy ustnej), zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa), zmęczenie, jadłowstręt, kardiotoksyczność oraz nasilenie zaburzeń czynności nerek u pacjentów z wcześniejszymi dysfunkcjami. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). W monoterapii, na podstawie analizy ponad 1900 pacjentów, biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, bóle brzucha, zespół ręka-stopa, zmęczenie i osłabienie występują bardzo często, natomiast kardiotoksyczność, neutropenia, trombocytopenia, neuropatia obwodowa i hiperbilirubinemia występują często lub niezbyt często.
biegunka, ból brzucha, dusznica bolesna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hiperbilirubinemia, jadłowstręt, kapecytabina, kardiotoksyczność, laktoza bezwodna, leczenie uzupełniające raka okrężnicy, neuropatia obwodowa, neutropenia, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, nudności, owrzodzenie błony śluzowej, parametry nerkowe, podwyższony poziom bilirubiny, rak jelita grubego z przerzutami, rak piersi z przerzutami, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica i zatorowość, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zapalenie jamy ustnej, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa, zmniejszenie liczby neutrofili, zmniejszenie liczby płytek krwi - Leksykon substancji czynnych
Sorafenib – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Zespół dłoniowo-podeszwowy oraz wysypka stanowią najczęstsze działania niepożądane sorafenibu, zwykle o nasileniu stopnia 1. lub 2. wg CTC, pojawiające się w ciągu pierwszych 6 tygodni terapii. W leczeniu objawów toksyczności skórnej zaleca się stosowanie leków miejscowych, czasowe przerwanie lub modyfikację dawkowania, a w ciężkich przypadkach całkowite odstawienie leku. Sorafenib zwiększa częstość występowania nadciśnienia tętniczego, które zwykle jest łagodne lub umiarkowane i rozwija się we wczesnym okresie leczenia; wymaga regularnego monitorowania ciśnienia i standardowej terapii przeciwnadciśnieniowej, a w przypadku ciężkiego nadciśnienia rozważa się odstawienie leku. Ponadto, stosowanie sorafenibu wiąże się z ryzykiem powstawania tętniaków i rozwarstwienia tętnic, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem lub historią tętniaków, co wymaga starannej oceny przed rozpoczęciem terapii.
arytmia komorowa, biodostępność sorafenibu, czas protrombinowy, docetaksel, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, fenprokumon, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor szlaku VEGF, nadciśnienie tętnicze, neomycyna, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrobnokomórkowy rak płuca, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, płaskonabłonkowy rak płuca, powikłanie gojenia ran, rak nerkowokomórkowy, skąpomocz, sorafenib, stężenie glukozy we krwi, tętniak i rozwarstwienie tętnicy, warfaryna, wrodzony zespół długiego QT, współczynnik INR, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół dłoniowo-podeszwowy, zespół rozpadu guza