reumatyzm pozastawowy

Reumatyzm pozastawowy, znany również jako reumatyzm tkanek miękkich lub reumatyzm okołostawowy, to grupa schorzeń obejmujących tkanki miękkie układu mięśniowo-szkieletowego, takie jak mięśnie, ścięgna, więzadła, powięzie i torebki stawowe. W przeciwieństwie do klasycznego reumatyzmu stawowego, proces chorobowy nie dotyczy bezpośrednio struktur wewnątrzstawowych.

Do najczęstszych postaci reumatyzmu pozastawowego zalicza się fibromialgię, zapalenie pochewek ścięgnistych, zapalenie kaletki maziowej, zespół bólowy mięśniowo-powięziowy, łokieć tenisisty, zapalenie nadkłykcia, zespół cieśni nadgarstka oraz zespół bolesnego barku. Schorzenia te charakteryzują się przewlekłym bólem, tkliwością, obrzękiem i ograniczeniem ruchomości w okolicach stawów bez wyraźnych zmian zapalnych w samych stawach.

Diagnostyka reumatyzmu pozastawowego opiera się głównie na badaniu klinicznym, w tym identyfikacji charakterystycznych punktów spustowych bólu. Badania obrazowe, takie jak USG czy MRI, mogą być pomocne w różnicowaniu z innymi schorzeniami. Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje farmakoterapię (niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwbólowe, miorelaksanty), fizykoterapię, ćwiczenia usprawniające oraz w niektórych przypadkach miejscowe iniekcje glikokortykosteroidów.

W przeciwieństwie do chorób autoimmunologicznych, reumatyzm pozastawowy rzadko prowadzi do trwałych uszkodzeń struktur anatomicznych, jednak nieleczony może znacząco obniżać jakość życia pacjenta i prowadzić do długotrwałej niepełnosprawności. Istotnym elementem terapii jest edukacja pacjenta w zakresie modyfikacji aktywności, ergonomii i technik radzenia sobie z bólem przewlekłym.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl