nadkłykieć przyśrodkowy
Nadkłykieć przyśrodkowy (epicondylus medialis) to anatomiczna struktura kostna stanowiąca przyśrodkowe uwypuklenie na dolnym końcu kości ramiennej (humerus). Stanowi on ważny punkt zaczepienia dla grupy mięśni zginaczy nadgarstka i palców, które wspólnie tworzą tzw. głowę zginaczy.
Nadkłykieć przyśrodkowy jest miejscem przyczepu więzadła pobocznego przyśrodkowego stawu łokciowego oraz mięśni: nawrotnego obłego, zginacza promieniowego nadgarstka, zginacza łokciowego nadgarstka, zginacza powierzchownego palców i części mięśnia zginacza głębokiego palców. Przez tę okolicę przebiega również nerw łokciowy w specjalnym rowku (sulcus nervi ulnaris).
W praktyce klinicznej nadkłykieć przyśrodkowy jest istotnym punktem orientacyjnym w diagnostyce i leczeniu patologii stawu łokciowego. Może być miejscem występowania tzw. łokcia golfisty (epicondylitis medialis), który charakteryzuje się bólem i tkliwością w okolicy nadkłykcia przyśrodkowego, związanym z przeciążeniem przyczepów mięśni zginaczy.
U dzieci złamania nadkłykcia przyśrodkowego stanowią ok. 10-15% wszystkich złamań w obrębie stawu łokciowego. Ze względu na przebiegający w pobliżu nerw łokciowy, urazy tej okolicy mogą prowadzić do jego uszkodzenia, manifestującego się zaburzeniami czucia w obrębie małego palca i przyśrodkowej części palca serdecznego oraz osłabieniem funkcji mięśni unerwianych przez ten nerw.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Łokieć tenisisty – Diagnostyka i diagnoza
Łokieć tenisisty (lateral epicondylitis) to schorzenie dotykające 1-3% populacji rocznie, głównie osoby w wieku 30-50 lat, charakteryzujące się bólem w okolicy bocznego nadkłykcia kości ramiennej, nasilającym się podczas aktywności angażujących mięśnie prostowników nadgarstka i palców. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na wywiadzie i badaniu fizykalnym, z wykorzystaniem testów klinicznych takich jak test Cozensa (czułość 91%), test Millsa, test Maudsley’a (czułość około 70%) oraz ocenie siły chwytu (różnica 8% siły chwytu ma 80% czułości i 85% swoistości). Badania obrazowe, w tym RTG, USG i MRI, nie są rutynowo wymagane, ale mogą być pomocne w wykluczeniu innych patologii lub w przypadku braku poprawy po leczeniu zachowawczym. USG umożliwia dynamiczną ocenę ścięgien i wykrycie zmian zwyrodnieniowych, natomiast MRI pozwala na szczegółową ocenę tkanek miękkich i wykluczenie patologii szyjnych. Diagnostyka różnicowa obejmuje m.in. łokieć golfisty, radikulopatię szyjną, zespoły uciskowe nerwów oraz zmiany zwyrodnieniowe stawu łokciowego.
artroskopia, badanie przewodnictwa nerwowego, boczny nadkłykieć kości ramiennej, DASH, elektromiografia, lateral epicondylitis, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, medial epicondylitis, nadkłykieć boczny, nadkłykieć przyśrodkowy, neowaskularyzacja, Patient-Rated Tennis Elbow Evaluation, PRTEE, radikulopatia szyjna, rezonans magnetyczny, tendinoza, ultrasonografia, zdjęcie rentgenowskie, zespół kanału nerwu łokciowego, zespół nerwu międzykostnego tylnego - Leksykon chorób i schorzeń
Łokieć golfisty – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w zapaleniu nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej (łokieć golfisty) jest generalnie korzystne, z około 80% pacjentów uzyskujących dobre do doskonałych wyniki leczenia. Schorzenie to jest trudniejsze w terapii niż łokieć tenisisty, a leczenie zachowawcze, obejmujące fizjoterapię i modyfikację aktywności, przynosi poprawę u większości chorych. W przypadkach przewlekłych, trwających 6-12 miesięcy i opornych na leczenie zachowawcze, wskazana jest interwencja chirurgiczna, której celem jest usunięcie zmienionej chorobowo tkanki oraz poprawa ukrwienia nadkłykcia przyśrodkowego, co sprzyja gojeniu i łagodzeniu objawów.
czas trwania objawów, fizjoterapia, interwencja chirurgiczna, leczenie zachowawcze, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, medial epicondylitis, mikrouszkodzenie ścięgna, modyfikacja aktywności, nadkłykieć przyśrodkowy, nawrót schorzenia, neuropatia nerwu łokciowego, przyczep ścięgna, przypadek przewlekły, ukrwienie tkanki, uszkodzenie nerwu, wczesna interwencja, wynik leczenia, zapalenie nadkłykcia bocznego, złagodzenie objawów - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flector Patch 1% w przeliczeniu na sodu diklofenak
Flector Patch to plaster leczniczy zawierający diklofenak epolaminę w stężeniu 1% (co odpowiada 140 mg sodu diklofenaku na plaster o powierzchni 140 cm²). Produkt jest przeznaczony do miejscowego leczenia objawowego stanów zapalnych układu mięśniowo-szkieletowego, takich jak zapalenie nadkłykcia kości ramiennej (łokieć tenisisty/golfisty) oraz skręcenia stawu skokowego. Dzięki formie plastra diklofenak jest uwalniany bezpośrednio w miejscu zapalenia, co zapewnia skuteczne działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne przy minimalizacji ryzyka działań ogólnoustrojowych. Plaster należy aplikować na suchą, nieuszkodzoną skórę, unikając ekspozycji na promieniowanie słoneczne, co umożliwia długotrwałe utrzymanie terapeutycznego stężenia substancji czynnej w miejscu aplikacji.
aparat więzadłowy, diklofenak epolaminy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, kość ramienna, leczenie miejscowe, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, mięsień przedramienia, nadkłykieć boczny, nadkłykieć przyśrodkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, plaster leczniczy, przyczep ścięgnisty, skręcenie stawu skokowego, sodu diklofenak, zapalenie nadkłykcia - Leksykon chorób i schorzeń
Łokieć golfisty – Objawy
Łokieć golfisty (medial epicondylitis) to entezopatia ścięgien zginaczy przedramienia przyczepiających się do nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej, objawiająca się bólem i tkliwością po wewnętrznej stronie łokcia, promieniującym wzdłuż przedramienia do nadgarstka. Charakterystyczne symptomy to ból nasilający się przy zginaniu nadgarstka, chwytaniu przedmiotów, wykonywaniu ruchów obrotowych oraz osłabienie siły chwytu i sztywność stawu łokciowego. Przebieg choroby jest zróżnicowany, z czasem trwania od kilku tygodni do 24 miesięcy, a około 80% pacjentów uzyskuje całkowitą poprawę w ciągu roku przy leczeniu zachowawczym, obejmującym odpoczynek, modyfikację aktywności, farmakoterapię przeciwzapalną oraz fizjoterapię. Nieleczony łokieć golfisty może prowadzić do przewlekłego bólu, ograniczenia ruchomości, zaniku mięśni oraz zmian degeneracyjnych ścięgien, takich jak tendinoza, mikropęknięcia, zwłóknienie i zwapnienia, a w skrajnych przypadkach do zerwania ścięgna.
ból przewlekły, ćwiczenia wzmacniające, fala uderzeniowa, fizjoterapia, iniekcje dostawowe, leki przeciwzapalne, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, nadkłykieć przyśrodkowy, neuropatia nerwu łokciowego, ograniczenie ruchomości, osłabienie chwytu, osłabienie mięśni, parestezje, promieniowanie bólu, przykurcz stawowy, staw łokciowy, sztywność stawowa, tendinoza, zanik mięśni, zapalenie nadkłykcia przyśrodkowego, zerwanie ścięgna, zgięcie nadgarstka - Leksykon chorób i schorzeń
Łokieć golfisty – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Łokieć golfisty (zapalenie nadkłykcia przyśrodkowego) to tendinopatia obejmująca przyśrodkowe wspólne ścięgno zginacza łokcia, powstała na skutek przeciążenia mięśni przedramienia. Objawia się bólem i tkliwością po wewnętrznej stronie łokcia, nasilającym się przy zginaniu nadgarstka, chwytaniu przedmiotów i ruchach skrętnych. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym i wywiadzie, z możliwością zastosowania RTG, USG lub MRI w celu wykluczenia innych patologii. Leczenie zachowawcze obejmuje odpoczynek, krioterapię (10-20 minut, 3-4 razy dziennie), NLPZ (np. ibuprofen, naproksen), stosowanie ortez, kinesiotaping oraz fizjoterapię z ćwiczeniami rozciągającymi i ekscentrycznymi. W przypadku braku poprawy po kilku tygodniach rozważa się iniekcje steroidowe, PRP lub terapię falą uderzeniową. Interwencja chirurgiczna jest wskazana po 6-12 miesiącach nieskutecznego leczenia zachowawczego, polegając na debridemencie i reattachmencie ścięgien, z pełnym powrotem do funkcji zwykle po około 12 tygodniach.
badanie fizykalne, ćwiczenie ekscentryczne, ćwiczenie izometryczne, drętwienie, fizjoterapia, iniekcja steroidowa, kinesiotaping, kortykosteroid, krioterapia, leczenie operacyjne, lek przeciwbólowy, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, mikrouszkodzenie, nadkłykieć boczny, nadkłykieć przyśrodkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, orteza, osocze bogatopłytkowe, paracetamol, rezonans magnetyczny, RTG, stan zapalny, tendinopatia, tendinoza, terapia cieplna, terapia falą uderzeniową, terapia ultradźwiękowa, tkliwość, USG, zespół kanału nerwu łokciowego - Leksykon chorób i schorzeń
Łokieć golfisty – Leczenie
Łokieć golfisty (medial epicondylitis) to zapalenie i mikropęknięcia ścięgien przyśrodkowego nadkłykcia kości ramiennej, spowodowane powtarzającymi się skurczami mięśni przedramienia. Objawia się bólem i tkliwością po wewnętrznej stronie łokcia, nasilającym się przy zginaniu nadgarstka i palców. Leczenie zachowawcze obejmuje 4-6 tygodni odpoczynku, unikanie obciążających ruchów, stosowanie zimnych okładów (15-20 minut, 3-4 razy dziennie) oraz późniejszą terapię ciepłem. NLPZ (np. ibuprofen, diklofenak) i miejscowe preparaty przeciwbólowe wspomagają redukcję bólu i stanu zapalnego. Wskazane jest stosowanie opasek przeciwsiłowych i stabilizatorów nadgarstka, a także kompleksowa fizjoterapia z ćwiczeniami rozciągającymi i ekscentrycznymi wzmacniającymi mięśnie przedramienia (np. hantel 1-2 kg, obciążenie ~30% maksymalnego ciężaru). Terapie manualne (masaże, mobilizacje) oraz fizykoterapia (ultradźwięki, TENS, jonoforeza, ESWT) wspierają proces gojenia i zmniejszają dolegliwości.
chiropraktyka, ćwiczenia ekscentryczne, fala uderzeniowa, fizjoterapia, iniekcje kortykosteroidowe, jonoforeza, leczenie zachowawcze, łokieć golfisty, masaż poprzeczny, mobilizacja stawów, nadkłykieć przyśrodkowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ograniczenie zakresu ruchu, opaska przeciwsiłowa, orteza stabilizująca, osłabienie chwytu, osocze bogatopłytkowe, proloterapia, staw łokciowy, tendinopatia, tenotomia przezskórna, TENS, terapia manualna, terapia SoftWave, tkanki miękkie, toksyna botulinowa, uwolnienie ścięgna, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zapalenie ścięgien