wzrokowy potencjał wywołany
Wzrokowy potencjał wywołany (ang. Visual Evoked Potential, VEP) to elektrofizjologiczny zapis reakcji kory wzrokowej mózgu na bodźce świetlne. Badanie to mierzy aktywność elektryczną kory mózgowej w odpowiedzi na stymulację wzrokową, a rejestracja odbywa się za pomocą elektrod umieszczonych na skórze głowy w okolicy potylicznej.
Najczęściej stosowane rodzaje VEP to potencjały wywołane błyskiem (flash VEP), wzorcem szachownicy (pattern VEP) oraz potencjały wywołane ruchem (motion VEP). Badanie pozwala ocenić integralność dróg wzrokowych od siatkówki, przez nerw wzrokowy, skrzyżowanie wzrokowe, pasmo wzrokowe, ciało kolankowate boczne, aż do kory wzrokowej.
Klinicznie VEP wykorzystuje się w diagnostyce chorób demielinizacyjnych (zwłaszcza stwardnienia rozsianego), neuropatii nerwu wzrokowego, guzów uciskających drogi wzrokowe, amblyopii oraz w ocenie ostrości wzroku u pacjentów niezdolnych do współpracy podczas standardowych badań okulistycznych. Zaburzenia w zapisie VEP mogą manifestować się jako wydłużenie latencji fali P100 (głównego komponentu odpowiedzi) lub obniżenie amplitudy odpowiedzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wigabatryna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wigabatryna, substancja czynna leku Sabril, jest stosowana w terapii padaczki, jednak jej użycie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, przede wszystkim ubytków pola widzenia, które występują u około 33% pacjentów. Objawy te pojawiają się zwykle po kilku miesiącach lub latach terapii i mają charakter nieodwracalny, z możliwością progresji nawet po odstawieniu leku. Ze względu na brak subiektywnych objawów u większości chorych, konieczne jest regularne monitorowanie pola widzenia za pomocą perymetrii (dostępnej u pacjentów powyżej 9 lat), wzrokowych potencjałów wywołanych (VEP) u dzieci od 3 roku życia oraz elektroretinografii u pacjentów niezdolnych do współpracy. Wigabatryna nie powinna być stosowana w monoterapii poza leczeniem napadów u niemowląt, a decyzja o jej zastosowaniu musi opierać się na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
badanie okulistyczne, badanie perymetryczne, działanie niepożądane, elektroretinografia, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napady padaczkowe u niemowląt, ostrość wzroku, padaczka, perymetria, profil bezpieczeństwa leku, Sabril, terapia padaczki, ubytek pola widzenia, wigabatryna, wzrokowy potencjał wywołany, zaburzenie pola widzenia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sabril
Wigabatryna (lek Sabril) jest stosowana wyłącznie jako element terapii skojarzonej, z wyjątkiem monoterapii u niemowląt z napadami padaczkowymi. Najistotniejszym działaniem niepożądanym jest nieodwracalne ograniczenie pola widzenia, które dotyka około 33% pacjentów. Objawy pojawiają się zwykle po kilku miesiącach lub latach terapii i często przebiegają bezobjawowo, co wymaga systematycznego monitorowania. Ubytki pola widzenia mogą się nasilać nawet po zaprzestaniu leczenia, co podkreśla konieczność ostrożnej oceny ryzyka i korzyści przed rozpoczęciem terapii.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sabril
Produkt leczniczy Sabril, zawierający wigabatrynę, jest wskazany do stosowania wyłącznie w terapii skojarzonej, z wyjątkiem leczenia napadów padaczkowych u niemowląt. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest występowanie ubytków pola widzenia, które dotyczy około 33% pacjentów. Objawy te pojawiają się zwykle po kilku miesiącach lub latach terapii i mogą prowadzić do znacznego ograniczenia funkcji wzrokowych. Diagnostyka opiera się na systematycznych badaniach perymetrycznych u pacjentów powyżej 9 roku życia, natomiast u młodszych dzieci (od 3 roku życia) stosuje się metodę VEP, choć nie jest ona oficjalnie zatwierdzona do wykrywania tych defektów. Alternatywnie, u pacjentów niewspółpracujących można wykonać elektroretinografię, która dostarcza dodatkowych informacji diagnostycznych.