napad obrzęku naczynioruchowego
Napad obrzęku naczynioruchowego (angioedema) to stan nagłego, miejscowego obrzęku tkanek podskórnych, podśluzówkowych lub śródskórnych. W przeciwieństwie do pokrzywki, obrzęk naczynioruchowy obejmuje głębsze warstwy skóry i błon śluzowych, prowadząc do bardziej znaczącego powiększenia tkanek.
Obrzęk naczynioruchowy może mieć podłoże alergiczne (zależne od IgE), niealergiczne lub dziedziczne. Najczęstszą przyczyną nabytego obrzęku naczynioruchowego jest reakcja na leki (szczególnie inhibitory ACE, NLPZ), pokarmy, jady owadów oraz niektóre infekcje. Obrzęk dziedziczny (HAE) związany jest z niedoborem lub dysfunkcją inhibitora C1 esterazy.
Klinicznie napad obrzęku naczynioruchowego objawia się nagłym, asymetrycznym obrzękiem twarzy (szczególnie warg, powiek), języka, krtani, kończyn lub narządów wewnętrznych. Obrzęk krtani stanowi zagrożenie życia przez ryzyko niedrożności dróg oddechowych. W przeciwieństwie do pokrzywki, zmianom rzadko towarzyszy świąd, natomiast częściej uczucie napięcia i bólu.
Leczenie napadu obrzęku naczynioruchowego zależy od jego przyczyny. W przypadku obrzęku o podłożu alergicznym stosuje się adrenalinę (przy obrzęku krtani), leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy. W dziedzicznym obrzęku naczynioruchowym skuteczne są koncentrat inhibitora C1 esterazy, ikatybant (antagonista receptora bradykininowego) lub kwas traneksamowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Icatibant Universal Farma
Produkt leczniczy Icatibant Universal Farma, zawierający 30 mg ikatybantu w 3 mL roztworu (stężenie 10 mg/mL), jest antagonistą receptora bradykininy typu 2 i stosowany jest w leczeniu napadów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE). Ze względu na ryzyko zagrażających życiu obrzęków krtani, pacjenci powinni być monitorowani w placówce medycznej, a wypisanie możliwe jest dopiero po ocenie bezpieczeństwa przez lekarza. Pierwsze podanie leku musi odbyć się pod nadzorem medycznym, a w przypadku braku poprawy lub nawrotu objawów konieczna jest szybka konsultacja lekarska. Kolejne dawki podczas tego samego napadu u dorosłych powinny być podawane wyłącznie w warunkach szpitalnych. Brak jest danych dotyczących powtarzalnego stosowania u dzieci i młodzieży, co wymaga ostrożności w tej grupie wiekowej.
bradykinina, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, ikatybant, napad obrzęku naczynioruchowego, niestabilna dławica piersiowa, obrzęk krtani, octan ikatybantu, osmolalność, ostra choroba niedokrwienna serca, placówka medyczna, przepływ wieńcowy, receptor B2, receptor bradykininy typu 2, roztwór do wstrzykiwań, udar - Leksykon substancji czynnych
Ikatybant – Przeciwwskazania stosowania
Ikatybant jest stosowany w leczeniu ostrych napadów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego, a jego jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Wszystkie dostępne na rynku produkty zawierające ikatybant (Icatibant Fresenius, Medical Valley, Universal Farma, Zentiva, Ranbaxy) zawierają identyczną dawkę 30 mg ikatybantu w 3 ml roztworu (10 mg/ml), różniąc się jedynie nieznacznie parametrami fizykochemicznymi, takimi jak pH (5,0-6,0) i osmolalność (270-330 mOsm/kg). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych, dlatego przed terapią konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego.
ampułko-strzykawka, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, ikatybant, monitorowanie pacjenta, nadwrażliwość na substancję czynną, napad obrzęku naczynioruchowego, octan ikatybantu, ostry napad obrzęku naczynioruchowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, terapia obrzęku naczynioruchowego, wywiad alergologiczny