kwas cyklopiroksu

Kwas cyklopiroksu (cyklopiroks olaminowy) to syntetyczny lek przeciwgrzybiczy z grupy hydroksypirydynów, stosowany w leczeniu miejscowych zakażeń grzybiczych. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu transportu aminokwasów do komórki grzyba, blokowaniu enzymów zawierających metal (m.in. katalazy i peroksydazy) oraz zaburzaniu metabolizmu energetycznego komórki grzybiczej.

Spektrum działania cyklopiroksu obejmuje dermatofity (Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton), drożdżaki (Candida, Malassezia furfur), pleśnie oraz niektóre bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne. Jest skuteczny w leczeniu grzybicy skóry, paznokci, owłosionej skóry głowy oraz błon śluzowych.

Cyklopiroks występuje w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak lakier do paznokci (8%), krem, żel, szampon (1-2%) oraz roztwór. Lakier stosowany jest w leczeniu grzybicy paznokci (onychomykozy), gdzie wykazuje zdolność penetracji płytki paznokciowej. Cyklopiroks charakteryzuje się dobrą tolerancją miejscową i niskim potencjałem wywoływania reakcji alergicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Cyklopiroks z olaminą – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Cyklopiroks z olaminą, stosowany miejscowo jako środek przeciwgrzybiczy, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Badania karcynogenności przeprowadzone na myszach, z aplikacją miejscową w stężeniach 1–5% przez okres do 50 tygodni oraz z obserwacją po 6-miesięcznej przerwie, nie wykazały działania rakotwórczego ani wzrostu częstości nowotworów w porównaniu z grupą kontrolną. Podanie systemowe (doustne i podskórne) również nie ujawniło właściwości karcynogennych. Testy mutagenności, obejmujące badania in vitro i in vivo na bakteriach i ssakach, potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego, mimo pojedynczej słabo dodatniej próby in vitro z wolnym kwasem cyklopiroksu, co nie przekłada się na ryzyko kliniczne.
aplikacja miejscowa, badanie in vivo, bariera łożyskowa, cyklopiroks z olaminą, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Hascofungin, kwas cyklopiroksu, mutacja genowa, podanie systemowe, potencjał genotoksyczny, Stieprox, substancja przeciwgrzybicza, szampon leczniczy, test in vitro, toksykologia rozrodcza, upośledzenie płodności, uszkodzenie chromosomu, wpływ na rozrodczość, zagrożenie genotoksyczne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stieprox 15 mg/g (1,5 %)

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyklopiroksu z olaminą, substancji czynnej szamponu leczniczego Stieprox, wykazały brak istotnego potencjału karcynogennego. W badaniu na myszach, gdzie substancja była aplikowana miejscowo w stężeniach 1–5% dwa razy w tygodniu przez rok, nie zaobserwowano powstawania guzów ani zwiększonej częstości nowotworów w porównaniu z grupą kontrolną. Dodatkowo, podanie doustne i podskórne u różnych gatunków zwierząt nie wykazało działania rakotwórczego. Ocena mutagenności obejmująca testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziła brak indukcji mutacji genowych i uszkodzeń chromosomowych, mimo pojedynczego słabo dodatniego wyniku w teście z wolnym kwasem cyklopiroksu.
badanie farmakokinetyczne, bariera łożyskowa, cyklopiroks z olaminą, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, glikol polietylenowy, kwas cyklopiroksu, mutacja genowa, nowotwór, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, szampon leczniczy, toksykologia rozrodcza, uszkodzenie chromosomowe, właściwości karcynogenne, zagrożenie genotoksyczne

kwas cyklopiroksu

Powiązane wpisy

Cyklopiroks z olaminą – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stieprox 15 mg/g (1,5 %)