Olimel N7E
Olimel N7E to preparat do żywienia pozajelitowego typu „all-in-one” (wszystko w jednym), składający się z trzech oddzielnych komór zawierających emulsję tłuszczową, roztwór aminokwasów oraz roztwór glukozy. Zawartość komór miesza się bezpośrednio przed podaniem pacjentowi, tworząc jednorodną emulsję.
Preparat ten charakteryzuje się wysoką zawartością azotu (7 g/l), co czyni go odpowiednim dla pacjentów z podwyższonym zapotrzebowaniem na białko, jak np. pacjenci w stanie katabolizmu, z ciężkimi oparzeniami, sepsą czy chorobami nowotworowymi. Emulsja tłuszczowa w Olimel N7E opiera się na oleju oliwkowym i sojowym, co zapewnia korzystny profil kwasów tłuszczowych.
Olimel N7E stosuje się u dorosłych i dzieci powyżej 2 roku życia w sytuacjach, gdy odżywianie drogą doustną lub enteralną jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Preparat podaje się drogą żylną centralną, co wymaga ścisłego monitorowania klinicznego, zwłaszcza na początku infuzji. Istotne jest regularne kontrolowanie parametrów biochemicznych, równowagi wodno-elektrolitowej oraz funkcji wątroby podczas stosowania tego preparatu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Seryna, endogenny aminokwas obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Multimel, Olimel i SmofKabiven, pełni istotne funkcje metaboliczne i strukturalne, będąc prekursorem neuroprzekaźników (glicyny, D-seryny). W preparatach tych seryna występuje w ilościach od 1,10 g (Multimel N4-550E, 1000 ml) do 8,1 g (SmofKabiven, w zależności od objętości opakowania). Analiza charakterystyk produktów leczniczych wykazała brak specyficznych danych wskazujących na negatywny wpływ seryny na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. W dokumentacji preparatów Olimel N5E i N7E oraz SmofKabiven wpływ ten określono jako „nieistotny” lub „nie dotyczy”.
aminokwas endogenny, charakterystyka produktu leczniczego, działanie farmakologiczne, funkcja metaboliczna, funkcja poznawcza, funkcje psychomotoryczne, glicyna, mieszanina aminokwasów, Multimel, Multimel N4-550E, Multimel N7-1000E, neuroprzekaźnik, Olimel, Olimel N5E, Olimel N7E, seryna, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Nutribase, SmofKabiven Peripheral, żywienie pozajelitowe -
Leksykon leków
Produkt OLIMEL N7E, emulsja do żywienia pozajelitowego zawierająca aminokwasy, glukozę, tłuszcze oraz elektrolity, nie posiada dostępnych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży oraz brak jest badań przedklinicznych oceniających wpływ na rozrodczość zwierząt. W związku z tym, decyzja o zastosowaniu u ciężarnych powinna opierać się na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki, zaawansowanie ciąży oraz dostępność alternatywnych metod leczenia. Podobnie, brak jest danych dotyczących przenikania składników preparatu do mleka kobiecego, co utrudnia ocenę bezpieczeństwa u kobiet karmiących piersią; w tych przypadkach również konieczne jest indywidualne podejście i monitorowanie stanu pacjentki oraz dziecka.
aminokwas, aminokwasy, badanie przedkliniczne, ciąża, elektrolit, emulsja do infuzji, glukoza, karmienie piersią, laktacja, metabolit, Olimel N7E, potrzeba metaboliczna, produkcja mleka, rozrodczość, składniki odżywcze, wiek rozrodczy, zmiana fizjologiczna, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Kwas asparaginowy, będący składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, wymaga szczególnej uwagi w kontekście stosowania u kobiet w okresie płodności, ciąży oraz laktacji. Dostępne dane kliniczne dotyczące wpływu kwasu asparaginowego na płodność są ograniczone, a badania na zwierzętach niewystarczające. Preparaty takie jak Numeta G13%E Preterm (0,56 g/300 ml), Aminoplasmal 15% (7,950 g/1000 ml), Nutriflex Basal, Peri, Plus i Special nie posiadają jednoznacznych danych dotyczących wpływu na płodność. W okresie ciąży stosowanie tych preparatów wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza że większość charakterystyk wskazuje na brak wystarczających danych bezpieczeństwa. Preparaty z serii Nutriflex są przeciwwskazane w ciąży, chyba że stan kliniczny wymaga żywienia pozajelitowego. Kwas asparaginowy przenika do mleka kobiecego, jednak w dawkach leczniczych nie przewiduje się istotnego wpływu na noworodka, choć karmienie piersią podczas stosowania żywienia pozajelitowego z tym aminokwasem jest odradzane.
aminokwas, Aminoplasmal, Aminoplasmal B. Braun, charakterystyka produktu leczniczego, emulsja tłuszczowa, kwas 2-aminobutanodiowy, kwas asparaginowy, Lipoflex peri, Lipoflex special, NUMETA G13%E Preterm, Nutriflex, Olimel N12E, Olimel N5E, Olimel N7E, Pediaven G20, roztwór aminokwasów, żywienie parenteralne, żywienie pozajelitowe -
Leksykon substancji czynnych
Seryna, jako endogenny aminokwas obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego (m.in. Multimel, Olimel, SmofKabiven), pełni istotną rolę w metabolizmie organizmu. Aktualnie brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i tolerancji tych preparatów u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Preparaty takie jak Olimel N5E, Olimel N7E, SmofKabiven EF, SmofKabiven Nutribase oraz SmofKabiven Peripheral zawierają serynę w ilościach od 1,10 g do 6,50 g na worek (w zależności od objętości i rodzaju preparatu). Nie przeprowadzono specyficznych badań reprodukcyjnych na zwierzętach, co ogranicza ocenę ryzyka stosowania tych produktów w ciąży. Podawanie żywienia pozajelitowego w tych grupach pacjentek powinno być rozważane wyłącznie po dokładnej analizie stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka, z uwzględnieniem konieczności zapewnienia odpowiedniego odżywienia matki i rozwijającego się płodu lub dziecka karmionego piersią.
aminokwas endogenny, karmienie piersią, leczenie żywieniowe, metabolit żywienia pozajelitowego, mieszanina aminokwasów, Multimel N4-550E, Multimel N7-1000E, Olimel N5E, Olimel N7E, parametr biochemiczny krwi, parametr wątrobowy, preparat do żywienia pozajelitowego, proces metaboliczny, przenikanie seryny, roztwór aminokwasów, SmofKabiven EF, SmofKabiven Nutribase, SmofKabiven Peripheral, stan odżywienia, żywienie pozajelitowe