kaszel przeziębieniowy

Kaszel przeziębieniowy to objaw ostrej infekcji górnych dróg oddechowych wywołanej najczęściej przez wirusy. Jest to naturalny mechanizm obronny organizmu mający na celu usunięcie nagromadzonej wydzieliny oraz czynników drażniących z dróg oddechowych. Na początku przeziębiania kaszel ma zwykle charakter suchy, nieproduktywny i drażniący, by w późniejszym okresie choroby przekształcić się w kaszel mokry z odkrztuszaniem wydzieliny.

Z punktu widzenia patofizjologii, kaszel przeziębieniowy powstaje wskutek podrażnienia receptorów kaszlowych zlokalizowanych w błonie śluzowej dróg oddechowych przez mediatory zapalenia oraz wydzielinę śluzową. Istotną rolę odgrywa również zespół spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła (post-nasal drip), który nasila odruch kaszlowy, szczególnie w pozycji leżącej.

Leczenie kaszlu przeziębieniowego powinno być ukierunkowane na jego charakter – przy kaszlu suchym stosuje się leki przeciwkaszlowe (przeciwkaszlowe, opioidowe i nieopioidowe), natomiast przy produktywnym zaleca się mukolityki i leki wykrztuśne. Istotne znaczenie ma również odpowiednie nawodnienie pacjenta, które rozrzedza wydzielinę i ułatwia jej odkrztuszanie. Kaszel przeziębieniowy zwykle ustępuje samoistnie w ciągu 1-2 tygodni, jednak jego przedłużanie się powyżej 3 tygodni może sugerować rozwój powikłań lub inną przyczynę i wymaga konsultacji lekarskiej.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl