zaburzenia popędu płciowego

Zaburzenia popędu płciowego (libido) stanowią grupę zaburzeń seksualnych charakteryzujących się zmianami w intensywności lub jakości pożądania seksualnego. W klasyfikacji ICD-10 wyróżnia się zaburzenia w postaci osłabienia popędu (hipolibidemia) oraz jego nasilenia (hiperlibidemia), natomiast DSM-5 klasyfikuje je jako zaburzenia pożądania seksualnego.

Etiologia zaburzeń popędu płciowego jest złożona i może obejmować czynniki biologiczne (hormonalne, neurologiczne, farmakologiczne), psychologiczne (depresja, lęk, traumy) oraz relacyjne (konflikty partnerskie, problemy komunikacyjne). Szczególnie istotny wpływ mają zaburzenia hormonalne, w tym niedobór testosteronu zarówno u mężczyzn, jak i kobiet, oraz schorzenia ogólnoustrojowe jak cukrzyca, niedoczynność tarczycy czy choroby neurodegeneracyjne.

Diagnostyka zaburzeń popędu płciowego wymaga szczegółowego wywiadu, oceny stanu psychicznego, badań hormonalnych oraz wykluczenia schorzeń ogólnoustrojowych. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę zaburzenia i może obejmować farmakoterapię (np. suplementację hormonalną, modyfikację przyjmowanych leków), psychoterapię (poznawczo-behawioralną, psychodynamiczną), terapię par oraz edukację seksualną.

Zaburzenia popędu płciowego mogą znacząco wpływać na jakość życia pacjentów i ich relacje interpersonalne, dlatego kompleksowe, interdyscyplinarne podejście do diagnostyki i leczenia ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl