ostry napad bólu dławicowego
Ostry napad bólu dławicowego, znany również jako napad dławicy piersiowej, stanowi nagłe wystąpienie silnego dyskomfortu w klatce piersiowej, będącego skutkiem niedokrwienia mięśnia sercowego. Jest to kluczowy objaw choroby wieńcowej, wynikający z niewystarczającego dopływu krwi do mięśnia sercowego w stosunku do jego zapotrzebowania metabolicznego.
Charakterystycznie ból dławicowy lokalizuje się zamostkowo z możliwym promieniowaniem do lewego barku, ramienia, żuchwy lub nadbrzusza. Pacjenci opisują go jako uczucie ucisku, ściskania, pieczenia lub dławienia. Napad typowo pojawia się podczas wysiłku fizycznego, stresu emocjonalnego, po obfitym posiłku lub ekspozycji na zimno, a ustępuje po odpoczynku lub przyjęciu nitrogliceryny.
Diagnostyka ostrego napadu bólu dławicowego obejmuje badanie EKG (które może wykazać cechy niedokrwienia), oznaczenie markerów martwicy mięśnia sercowego oraz badania obrazowe (echokardiografia, koronarografia). Istotne jest różnicowanie z zawałem mięśnia sercowego, zapaleniem osierdzia, rozwarstwieniem aorty, zatorowością płucną oraz przyczynami pozasercowymi.
Postępowanie doraźne polega na przerwaniu wysiłku, podaniu nitrogliceryny podjęzykowo oraz kwasu acetylosalicylowego. Długoterminowe leczenie obejmuje modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, farmakoterapię (beta-blokery, antagoniści wapnia, statyny, leki przeciwpłytkowe) oraz w wybranych przypadkach rewaskularyzację (przezskórna interwencja wieńcowa lub pomostowanie aortalno-wieńcowe).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olicard 40 retard 40 mg
Olicard 40 retard, zawierający 40 mg monoazotanu izosorbidu w kapsułce o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany do profilaktyki napadów dławicy piersiowej u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową. Mechanizm działania opiera się na rozszerzeniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do zmniejszenia obciążenia wstępnego i następczego serca oraz redukcji zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Preparat nie jest przeznaczony do doraźnego leczenia ostrych napadów bólu dławicowego, a jego postać farmaceutyczna zapewnia długotrwałe i równomierne działanie przeciwdławicowe, co sprzyja lepszemu przestrzeganiu zaleceń terapeutycznych.
dławica piersiowa, działanie przeciwdławicowe, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, monoazotan izosorbidu, napad dławicy piersiowej, obciążenie wstępne serca, ostry napad bólu dławicowego, profilaktyka farmakologiczna, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stabilna choroba wieńcowa, stężenie terapeutyczne leku, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen - Leksykon substancji czynnych
Izosorbid monoazotan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Izosorbidu monoazotan, stosowany w lekach takich jak Effox long, Mono Mack Depot czy Mononit, wymaga ścisłej kontroli lekarskiej, zwłaszcza u pacjentów z niskim ciśnieniem napełniania komór serca (np. po świeżym zawale mięśnia sercowego, niewydolności lewej komory), stenozą aortalną lub mitralną, niedociśnieniem ortostatycznym, chorobami podwyższającymi ciśnienie śródczaszkowe, kardiomiopatią przerostową z utrudnieniem drogi odpływu, zaciskającym zapaleniem osierdzia, tamponadą serca, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (z ryzykiem methemoglobinemii), jaskrą, nadczynnością tarczycy oraz niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD). Należy unikać obniżenia ciśnienia skurczowego poniżej 90 mm Hg. Preparaty te nie nadają się do doraźnego leczenia ostrego napadu dławicy piersiowej ze względu na wolny początek działania. W trakcie terapii może wystąpić zjawisko tolerancji i krzyżowej tolerancji, dlatego zaleca się stosowanie izosorbidu monoazotanu raz na dobę i unikanie stałego podawania dużych dawek.
choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dławica piersiowa, hipoksemia, inhibitor 5-fosfodiesterazy, izosorbidu monoazotan, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, krzyżowa tolerancja, methemoglobinemia, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, nadczynność tarczycy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność lewej komory, niskie ciśnienie napełniania komór serca, ortostatyczne zaburzenia krążenia, ostry napad bólu dławicowego, ostry zawał mięśnia sercowego, pierwotne nadciśnienie płucne, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, stenoza aortalna, świeży zawał mięśnia sercowego, tamponada serca, zaburzona czynność lewej komory serca, zaciskające zapalenie osierdzia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zjawisko tolerancji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Effox long 75
Izosorbidu monoazotan w dawce 75 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niskim ciśnieniem napełniania komór serca, świeżym zawałem mięśnia sercowego, zaburzoną czynnością lewej komory oraz u osób z stenozą aortalną/mitralną, nadciśnieniem śródczaszkowym i niedociśnieniem ortostatycznym. Należy unikać obniżenia ciśnienia skurczowego poniżej 90 mm Hg. Lek nie jest wskazany do doraźnego leczenia ostrego napadu dławicy ze względu na wolny początek działania. W trakcie terapii może wystąpić tolerancja, w tym krzyżowa z innymi azotanami, dlatego zaleca się podawanie leku raz na dobę, unikając ciągłego stosowania dużych dawek. Konieczne jest także unikanie jednoczesnego stosowania inhibitorów 5-fosfodiesterazy (np. sildenafil, tadalafil) oraz alkoholu, które mogą nasilać działania hipotensyjne i zwiększać ryzyko powikłań.
ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie parcjalne tlenu, dławica piersiowa, działanie hipotensyjne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hipoksemia, inhibitor 5-fosfodiesterazy, izosorbidu monoazotan, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niskie ciśnienie napełniania komór serca, ostry napad bólu dławicowego, pierwotne nadciśnienie płucne, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, stenoza aortalna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tolerancja krzyżowa, tolerancja lekowa, zaburzona czynność lewej komory, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy